பாகவத புராணம், ஆறாம் ஸ்கந்தம்மகனை அழைத்த பெயரால் காப்பாற்றப்பட்ட அஜாமிளன்
பாகவத புராணத்திலிருந்து. கான்யகுப்ஜத்தில் அஜாமிளன் என்ற அந்தணன் இருந்தான். இளமையில் நல்லவனாக இருந்தவன், பின்னர் தீய வழியில் சென்று தன் வாழ்நாள் முழுதும் பாவங்களைச் செய்தான். அவனுக்குப் பல பிள்ளைகள்; கடைசி மகனுக்கு "நாராயணன்" என்று பெயரிட்டு, அவனை மிகவும் நேசித்தான்.
அஜாமிளனின் மரண நேரம் வந்தது. அச்சம் தரும் யமதூதர்கள் அவனை இழுக்க வந்தனர். பயத்தில் அவன் தன் அன்பு மகனை நோக்கி, "நாராயணா!" என்று கதறினான். அந்தக் கணமே விஷ்ணுதூதர்கள் தோன்றி யமதூதர்களைத் தடுத்தனர்: "அவன் இறைவனின் திருநாமத்தைச் சொன்னான்; அவனை நீங்கள் தொட முடியாது."
அஜாமிளன் இறைவனை நினைத்து அந்தப் பெயரைச் சொல்லவில்லை; மகனை அழைத்தான். ஆனாலும் அந்தப் பெயர் அவனைக் காத்தது. மீண்டும் வாழ்வு பெற்ற அவன் ஹரித்வாரில் தவம் செய்து முக்தி அடைந்தான். "சொல் அவமாயினும் நின் திருநாமங்கள் தோத்திரமே" என்று பட்டர் நம்புவதும் இதையே.
Bhagavata Purana, Book 6Ajamila, Saved by the Name He Called His Son
From the Bhagavata Purana. In Kanyakubja lived a brahmin named Ajamila. Good in his youth, he later went astray and spent his whole life in wrongdoing. He had many children, and he named the youngest Narayana and loved him dearly.
When Ajamila's hour of death came, the fearsome messengers of Yama came to drag him away. In terror he cried out to his beloved son, 'Narayana!' At that instant the messengers of Vishnu appeared and stopped Yama's messengers: 'He has spoken the Lord's holy name. You cannot touch him.'
Ajamila had not said the name thinking of God; he was calling his son. Yet the name saved him. Given a new life, he went to Haridwar, did penance and attained liberation. This is what Bhattar trusts when he says, 'even if my words are worthless, your holy names make them a hymn'.
