Abirami Andhadhi 67 · தோத்திரம் செய்து, தொழுது, மின் போலும் நின் தோற்றம் ஒரு

Verse 67 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

தோத்திரம் செய்து, தொழுது, மின் போலும் நின் தோற்றம் ஒருமாத்திரைப் போதும் மனத்தில் வையாதவர் வண்மை, குலம்,கோத்திரம், கல்வி, குணம், குன்றி, நாளும் குடில்கள் தொறும்பாத்திரம் கொண்டு பலிக்கு உழலாநிற்பர் பார் எங்குமே.

Thoaththiram seythu, thozhuthu, min poalum nin thoatram oru / Maaththiraip poathum manaththil vaiyaathavar vanmai, kulam, / Koaththiram, kalvi, kunam, kunri, naalum kutilkal thorum / Paaththiram kontu palikku uzhalaanirpar paar engkumae.

பொருள்

உன்னைத் தோத்திரம் செய்து, தொழுது, மின்னல் போன்ற உன் தோற்றத்தை ஒரு கணப் பொழுதேனும் மனத்தில் வைக்காதவர்கள், தம் வள்ளல்தன்மை, குலம், கோத்திரம், கல்வி, குணம் எல்லாம் குன்றி, நாள்தோறும் வீடு வீடாகப் பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தி, உலகம் எங்கும் அலைந்து திரிவார்கள்.

Meaning

Those who do not praise you and bow to you, and do not keep your lightning-like form in their mind even for a single moment, will lose their generosity, their family, their lineage, their learning and their good nature, and will wander the whole earth every day, bowl in hand, begging from hut to hut.

சொற்பொருள் Word by word

தோத்திரம்: praise
தொழுது: bowing in worship
மின் போலும் தோற்றம்: your lightning-like form
மாத்திரைப் போதும்: even for a moment
வண்மை: generosity
கோத்திரம்: lineage
குன்றி: dwindling
குடில்கள் தொறும்: from hut to hut
பாத்திரம்: begging bowl
பலிக்கு உழல்: wander for alms

விளக்கம்

முந்தைய பாடல் "தோத்திரமே" என்று முடிந்தது; இது "தோத்திரம் செய்து" என்று தொடங்குகிறது. இந்தப் பாடல் எதிர்மறையாகப் பேசுகிறது: அன்னையை நினைக்காதவர்களுக்கு என்ன நேரும்?

ஐந்து செல்வங்கள் குன்றும் என்கிறார்: வள்ளல்தன்மை, குலம், கோத்திரம், கல்வி, குணம். இது சாபம் அல்ல; ஒரு உண்மையைச் சுட்டுகிறது. இறைநினைவு இல்லாதபோது மனம் அகந்தையால் நிரம்பி, தன்னிடம் உள்ள நல்லவற்றையே இழக்கிறது. "ஒரு மாத்திரைப் போதும்" என்ற சொல் கவனிக்கத்தக்கது: அன்னையை ஒரு கணம் நினைத்தாலே போதும் என்பதும் இதில் அடங்கியிருக்கிறது.

Explanation

The previous verse ended 'a hymn of praise'; this begins 'praising'. This verse speaks from the other side: what happens to those who never think of the Mother?

He says five kinds of wealth dwindle: generosity, family, lineage, learning and character. This is not a curse; it points to a truth. Without the remembrance of God, the mind fills with pride and loses even the good it has. Note the words 'even for a moment': the verse also holds the promise that remembering the Mother for a single moment is enough.

சிவ புராணம், சதி கண்டம்; பாகவத புராணம், நான்காம் ஸ்கந்தம்

சிவனையும் சதியையும் மறந்த தக்கனின் யாகம்

சிவ புராணத்திலிருந்து. பிரஜாபதி தக்கன் பெரும் செல்வமும், குலப் பெருமையும், கல்வியும் உடையவன். அவன் மகள் சதி சிவனை மணந்தாள். ஆனால் சாம்பல் பூசிய சிவனைத் தக்கன் இகழ்ந்தான்.

தக்கன் ஒரு பெரிய யாகம் செய்தான். எல்லாத் தேவர்களையும் அழைத்தான்; சிவனையும் சதியையும் மட்டும் அழைக்கவில்லை. சதி தந்தையின் வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அவன் அவளையும் அவமதித்தான். மனம் நொந்த சதி, தன் யோக அக்னியில் உடலைத் துறந்தாள். சினம் கொண்ட சிவன் வீரபத்திரரை அனுப்பினார். யாகம் அழிந்தது; தக்கனின் தலை வீழ்ந்தது. பின்னர் தேவர்களின் வேண்டுதலால் சிவன் இரங்கி, தக்கனுக்கு ஆட்டுத் தலையோடு உயிர் தந்தார்.

செல்வம், குலம், கல்வி எல்லாம் இருந்தும், சிவனையும் சக்தியையும் மறந்த தக்கன் எல்லாவற்றையும் இழந்தான். அன்னையை ஒரு கணமும் நினைக்காதவர் "வண்மை, குலம், கோத்திரம், கல்வி, குணம்" குன்றுவர் என்று பட்டர் சொல்வதற்கு இது சான்று.

Shiva Purana, Sati Khanda; Bhagavata Purana, Book 4

Daksha's Sacrifice Without Shiva

From the Shiva Purana. The Prajapati Daksha had great wealth, a proud lineage and much learning. His daughter Sati married Shiva, but Daksha scorned Shiva, who smeared himself with ash.

Daksha held a great sacrifice. He invited all the gods, but not Shiva and Sati. When Sati went to her father's house anyway, he insulted her too. Heartbroken, Sati gave up her body in the fire of her own yoga. In his wrath Shiva sent Virabhadra. The sacrifice was destroyed and Daksha's head fell. Later, at the prayer of the gods, Shiva relented and gave Daksha life again with the head of a goat.

Though he had wealth, lineage and learning, Daksha, who forgot Shiva and Shakti, lost everything. This is the proof of Bhattar's words that those who never think of the Mother even for a moment will lose 'generosity, family, lineage, learning and character'.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் செல்வத்தையும் திறமையையும் நன்றியோடு நினைக்க, இன்று ஒரு கணம் ஒதுக்குங்கள்.

To reflect on

Today, set aside one moment to remember your wealth and abilities with gratitude.