Kural 105 · உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி – Tamilone · செம்மொழித் தமிழ் நூலகம்

Kural 105 · Gratitude · செய்ந்நன்றியறிதல்

உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவிசெயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து.

Udhavi Varaiththandru Udhavi Udhavi / Seyappattaar Saalpin Varaiththu

Gratitude is not limited by the assistance given: it is bounded only by the nobility of him that receiveth it.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

செய்யப்பட்ட உதவி அந்த உதவியின் அளவைக் கொண்டு மதிக்கப்படுவதன்று; உதவி பெற்றவரின் சால்பே (நற்குணமே) அதன் அளவு.

Meaning

A help is not measured by the size of the help; it is measured by the worth of the one who receives it.

சொற்பொருள் Word by word

உதவி: a help
வரைத்து அன்று: is not limited (to its own size)
உதவி: the help
செயப்பட்டார்: the one to whom it is done
சால்பின் வரைத்து: is bounded by his worth

விளக்கம்

இந்தக் குறள் ஒரு நுட்பமான கருத்தைச் சொல்கிறது. உதவியின் பெருமை உதவியின் அளவைப் பொறுத்தது அல்ல; அதைப் பெற்றவரின் சால்பைப் பொறுத்தது. 'சால்பு' என்பது நிறைந்த நற்குணம், பண்பாடு.

இதன் பொருள் இது: நல்லவர் ஒருவர் பெற்ற சிறு உதவியையும் பெரிதாக மதிப்பார், நன்றியோடு திருப்பிச் செய்வார். சால்பில்லாத ஒருவர் பெரிய உதவியைப் பெற்றாலும் அதைச் சிறிதாகக் கருதுவார், மறந்துவிடுவார். எனவே ஒரே உதவியின் மதிப்பு வெவ்வேறு மனிதர்களிடம் வெவ்வேறாக அமைகிறது.

இது முந்தைய குறளின் தொடர்ச்சி. 104ஆம் குறள் பயன் அறிந்தவர் பற்றிப் பேசியது; இங்கே அந்த அறிவுக்கு அடிப்படையான சால்பைப் பற்றிப் பேசுகிறது. நன்றி என்பது வெளியிலிருந்து வருவதல்ல; பெற்றவரின் உள்ளத்தின் தரத்திலிருந்து வருவது.

உரையாசிரியர்கள் 'வரைத்து' என்பதை, அளவு என்றும் எல்லை என்றும் கொள்கின்றனர். உதவிக்கு தன் அளவு இல்லை; பெற்றவரின் சால்பே அதன் எல்லை. பெரியவரிடம் கொடுத்த சிறிய உதவியும் பெரிதாக வளர்கிறது என்பதே கருத்து.

இதனால் நாம் இரண்டு பாடங்களைப் பெறலாம். ஒன்று, உதவி செய்யும்போது 'இவர் தகுதியானவரா' என்று எண்ணிப் பார்க்கலாம்; தகுதியுடையவருக்கு உதவி எப்போதும் வீண் போகாது. மற்றொன்று, நாம் நம்மைச் சால்புடையவராக ஆக்கிக்கொண்டால், நமக்குக் கிடைக்கும் உதவிகள் நம்மிடத்தில் பெரிதாக வளரும்.

சால்பு என்பது படிப்பாலோ செல்வத்தாலோ வருவதல்ல. பணிவு, நேர்மை, நன்றி, இரக்கம் ஆகியவற்றாலேயே வருகிறது. எனவே இந்தக் குறள் நம்மை நம் குணத்தை வளர்க்க அழைக்கிறது.

இராமாயணத்தின் அணில் கதை இதற்குப் பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டு. அணில் செய்தது மிகச் சிறிய உதவி. ஆனால் அதைப் பெற்ற இராமனின் சால்பால் அது என்றும் நிலைத்து நிற்கும் நினைவாகியது.

நாமும் நம் வாழ்வில் சிறிய உதவிகளை, சிறியவர் செய்தாலும், பெரிதாக மதிப்போம் என்ற உறுதியை எடுக்கலாம்.

Explanation

This verse makes a subtle point. The greatness of a help does not depend on the help's size; it depends on the worth of the one who receives it. 'Saalpu' is fullness of good character and culture.

It means that a good person takes even a small help as great and returns it with thanks. A person without worth, though he receives a great help, thinks it small and forgets. So the same help has different value in different people.

This continues the previous verse. Verse 104 spoke of those who know the benefit; here the verse speaks of the worth that underlies such knowing. Gratitude does not come from outside; it comes from the quality of the receiver's heart.

Commentators take 'varaiththu' as measure or boundary. A help has no size of its own; the receiver's worth is its limit. A small help given to a great person grows great.

Two lessons follow. When we help, we may ask whether the person is worthy; help to the worthy is never wasted. And if we make ourselves worthy, the helps that reach us will grow great in us.

Worth does not come from learning or wealth. It comes from humility, honesty, gratitude and compassion. So this verse calls us to grow our character.

The squirrel in the Ramayana tradition is a fitting example. Its help was very small. Yet because of the worth of Rama who received it, it became a memory that lasts for ever.

கதை

இராமனும் அணிலும்

இது வால்மீகி இராமாயணத்தில் இல்லாத, தமிழ்நாட்டிலும் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் வழங்கும் மரபுக் கதை. இராமனின் சேனை இலங்கைக்குச் செல்ல கடலின் மேல் பாலம் கட்டியது. வானரங்கள் பெரிய பெரிய பாறைகளையும் மரங்களையும் தூக்கிக் கொண்டுவந்து கடலில் போட்டன. அந்தப் பணியைக் கண்ட ஒரு சிறிய அணில் தானும் உதவ விரும்பியது.

அந்த அணிலால் பாறையைத் தூக்க முடியுமா? அது கடலில் நனைந்து, மணலில் புரண்டு, பாலத்தின் மீது போய் தன் உடலை உதறி, மணலை உதிர்த்தது. மீண்டும் மீண்டும் அதையே செய்தது. தன் சிறிய உடலால் தன்னால் இயன்றதைச் செய்தது.

வானரங்கள் அதைக் கவனிக்கவில்லை. ஒரு வானரம் எரிச்சலோடு அதை விலகச் சொன்னதாகவும், அது அணிலைக் காலால் தள்ளிவிட்டதாகவும் சில வழக்குகள் சொல்கின்றன. அணில் கீழே விழுந்தது.

இராமன் அதைக் கவனித்தார். அவர் அணிலைக் கையில் எடுத்து, அதன் முதுகை அன்போடு வருடினார். 'நீ செய்த உதவி இந்தப் பெரும் பணியில் எவ்வளவு சிறியதாயினும் அதற்கு உன் மனம் பெரிது' என்ற பொருளில் அவர் அணிலைப் பாராட்டினார் என்று மரபு கூறுகிறது. அவர் விரல்கள் பதிந்த இடத்தில் அணிலின் முதுகில் மூன்று கோடுகள் தோன்றின என்று நம்பப்படுகிறது.

இந்தக் கதை 105ஆம் குறளுக்கு மிகவும் பொருந்துகிறது. அணில் செய்த உதவி அளவில் சிறியது; பாலம் கட்டும் வேலையில் அது தெரியவே தெரியாது. ஆனால் அதன் மதிப்பு அந்த உதவியின் அளவில் இல்லை; அதைப் பெற்ற இராமனின் சால்பில் இருக்கிறது. அவர் சிறியது என்று புறக்கணிக்கவில்லை.

இங்கே இரண்டு பார்வைகள் நம் கண்முன் வருகின்றன. வானரங்களின் பார்வை: பெரியது மட்டுமே உதவி. இராமனின் பார்வை: அன்புடன் செய்த எதுவும் உதவியே. இராமன் தன் சால்பால் அணிலின் சிறிய செயலை உலகம் முழுவதும் அறியச் செய்தார்.

நாமும் நம் வாழ்வில் பலரின் சிறிய உதவிகளைப் பெறுகிறோம். அவற்றைக் கவனித்து, நன்றி சொல்லி, பாராட்டும் பழக்கம் நமக்குச் சால்பைத் தருகிறது. நம்மைவிடச் சிறியவர் செய்த உதவியையும் இராமன் போலப் பெரிதாக மதிப்போம்.

இந்தக் கதையைக் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லும்போது, அணிலின் முதுகுக் கோடுகளைக் காட்டி, 'எந்த உதவியும் சிறியது அல்ல' என்று சொல்வது வழக்கம். அது நன்றியையும் அடக்கத்தையும் ஒன்றாகக் கற்பிக்கிறது.

A story

Rama and the Squirrel

This is a popular tradition found in Tamil Nadu and many parts of India, not in Valmiki's Ramayana. Rama's army was building a bridge over the sea to reach Lanka. The vanaras carried great rocks and trees and threw them into the sea. Seeing the work, a tiny squirrel wished to help too.

How could a squirrel lift a rock? It wetted itself in the sea, rolled in the sand, went onto the bridge and shook the sand off its body. It did this again and again, giving what its small body could.

The vanaras did not notice it. Some versions say one vanara, annoyed, told it to move away and pushed it off. The squirrel fell.

Rama noticed. He took the squirrel in his hand and stroked its back lovingly. The tradition says he praised it: "Your help is small in this great work, but your heart is great." Where his fingers touched, three lines are believed to have appeared on the squirrel's back.

This story fits verse 105. The squirrel's help was small in size and hardly visible in the work of the bridge. But its worth lay not in the size of the help but in the nobility of Rama who received it. He did not dismiss it as small.

Two views are before us. The vanaras' view: only the big counts as help. Rama's view: whatever is done with love is help. By his own worth Rama made the squirrel's small act known to the world.

We too receive small helps from many people. The habit of noticing them, thanking and praising gives us worth. Let us value even a help from one smaller than ourselves, as Rama did.

When telling this to children, it is customary to show the stripes on the squirrel's back and say, "No help is small." It teaches gratitude and humility together.

சிந்தனைக்கு

என்னைச் சுற்றியுள்ள சிறிய உதவியாளர்களை நான் கவனிக்கிறேனா, அல்லது பெரியவர்களை மட்டுமா?

To reflect on

Do I notice the small helpers around me, or only the large ones?