Kural 1133 · நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்

Kural 1133 · The Abandonment of Reserve · நாணுத் துறவுரைத்தல்

நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன்காமுற்றார் ஏறும் மடல்.

Naanotu Nallaanmai Pantutaiyen Indrutaiyen / Kaamutraar Erum Matal

HeFirmness and delicacy I had formerly: but now I possess only the stalk of the palmyra that is ridden by the lovelorn lover.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

முன்பு நாணமும் நல்ல ஆண்மையும் உடையவனாக இருந்தேன். இன்று காதலில் துன்புற்றவர் ஏறும் மடலையே உடையவனாக இருக்கிறேன்.

Meaning

Formerly I possessed modesty and fine manliness; now I possess only the palm-stalk that the lovelorn ride.

சொற்பொருள் Word by word

நாணொடு நல்லாண்மை: modesty and fine manliness
பண்டு உடையேன்: I had in the past
இன்று உடையேன்: now I have
காமுற்றார்: those afflicted by love
ஏறும் மடல்: the palmyra stalk they ride

விளக்கம்

இந்தக் குறளில் ஒரு பெருமூச்சு ஒலிக்கிறது. 'பண்டு உடையேன்' என்பது முன்பு இருந்த உயர்நிலையை நினைவுகூரும் சொல்; 'இன்று உடையேன்' என்பது இன்றைய நிலையைக் குறிக்கும். இரண்டையும் எதிரெதிராக வைத்திருப்பதில்தான் குறளின் ஆற்றல் இருக்கிறது. முன்பு அவனிடம் நாணமும் நல்லாண்மையும் இருந்தன; இப்போது மடல் மட்டுமே இருக்கிறது. 'நல்லாண்மை' என்பது உறுதி, மன அடக்கம், சீரிய நடத்தை ஆகியவை சேர்ந்த ஆண்மை; வெறும் உடல்வலிமை அன்று. ஒரு நாள் தன் மனத்தை அடக்கியாளும் வலிமை தன்னிடம் இருந்தது என்று அவன் நினைவுகூர்கிறான்.

இதில் வருத்தமும் உண்மையும் கலந்துள்ளன. அவன் தன் மாற்றத்தை மறைக்கவில்லை; தன் நிலையைத் தன்னிடமே வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்கிறான். காதல் ஒருவனின் இயல்பையே மாற்றிவிடுகிறது என்பது இதன் பொருள். ஆனால் அந்த மாற்றத்தை அவன் வெறும் இழப்பாகப் பார்க்காமல், ஒரு புதிய நிலையின் தொடக்கமாகவும் சுட்டுகிறான்: 'இன்று உடையேன் மடல்'. இழந்தவற்றோடு பெற்றதையும் அவன் எண்ணுகிறான்; ஆயினும் அந்தப் பெறுதல் மகிழ்ச்சியைவிட வலியையே அதிகம் தருகிறது.

இன்றைய வாழ்வில் இதன் பொருள், நம்மை நாமே அறிந்துகொள்ளும் நேர்மை. நாம் எப்படி இருந்தோம், இப்போது எப்படி மாறியிருக்கிறோம் என்பதைத் தெளிவாகக் காணும் பழக்கம் மனத்தைத் திருத்த உதவும். காதலோ, கோபமோ, பேராசையோ நம்மை வழிதவறச் செய்யும்போது, அதை ஒப்புக்கொள்வது மீளும் முதல் படி. இந்தக் குறளில் தலைவன் அந்த ஒப்புதலைச் செய்கிறான்; ஆனால் அதை மீள்வதற்கல்ல, வருந்துவதற்கே செய்கிறான் என்பது வருத்தத்தைத் தருகிறது. 'பண்டு', 'இன்று' என்ற இரண்டு காலச் சொற்களுக்கு இடையே ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை மாற்றம் முழுவதும் அடங்கியிருக்கிறது. இந்தச் சுருக்கமே குறளுக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது. இக்குறளில் தலைவன் தன் வீழ்ச்சியை மறைக்காமல் ஒப்புக்கொள்வது, அவனது நேர்மையின் மிச்சம் இன்னும் இருப்பதை உணர்த்துகிறது.

Explanation

A sigh sounds in this verse. Pandu udaiyen recalls the higher state he once held, and indru udaiyen names his state today. The power of the verse lies in setting the two against each other. Before, he had modesty and fine manliness; now only the palm-stalk. Nallaanmai is a manliness made up of firmness, self-restraint and noble conduct, not mere bodily strength. He remembers that once he had the strength to rule his own mind.

Sorrow and honesty mingle here. He does not hide his change; he frankly admits his state to himself. It means that love can alter a man's very nature. Yet he does not see the change as only a loss; he points to the beginning of a new state, indru udaiyen madal, "today I have the palm-stalk." He counts what he has gained along with what he has lost, but the gain brings more pain than joy.

The meaning for today is the honesty of knowing ourselves. The habit of seeing clearly how we were and how we have changed helps correct the mind. When love, anger or greed leads us astray, to admit it is the first step back. In this verse the hero makes that admission, but, sadly, he makes it only to grieve, not to return.

கதை

சந்நியாசி வேடத்தில் அர்ஜுனன்

மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வத்தில் அர்ஜுனன் பன்னிரண்டு ஆண்டு தீர்த்த யாத்திரை செல்லும் பகுதி வருகிறது. யாத்திரையின் ஒரு கட்டத்தில் அவன் துவாரகைக்கு அருகிலுள்ள ரைவத மலைத் திருவிழாவில் கிருஷ்ணனின் தங்கை சுபத்திரையைக் கண்டான். அவளைப் பார்த்த கணமே அவன் மனம் கவர்ந்தது. அர்ஜுனன் புகழ்பெற்ற வீரன்; நாணம், ஒழுக்கம், மனக்கட்டுப்பாடு மூன்றிலும் பெயர் பெற்றவன். ஆனால் இப்போது அவன் மனம் அலைபாய்ந்தது.

அவன் தன் மனக்கலக்கத்தை வெளிக்காட்டாமல், துவாரகையில் ஒரு துறவியின் வேடத்தில் தங்க முடிவு செய்தான். மழைக்கால நான்கு மாதங்களும் துறவியாகவே தங்கியிருந்தான் என்று மரபு சொல்கிறது. அந்தச் சமயத்தில் கிருஷ்ணன் அவனது நிலையை அறிந்து புன்னகைத்தான். அர்ஜுனன் வெளியே துறவி வேடம் தரித்திருந்தாலும் உள்ளுக்குள் காதலால் அலைவதைக் கிருஷ்ணன் நன்கறிவான்.

ஒரு நாள் சுபத்திரை துறவிக்குப் பணிவிடை செய்ய வந்தபோது, கிருஷ்ணன் அவளிடம் இந்தத் துறவியின் உண்மையான அடையாளத்தைக் கூறினான் என்றும், பின்னர் இருவரின் மனமும் இணைந்ததை அறிந்து அவர்களின் திருமணத்துக்கு உதவினான் என்றும் கதை செல்கிறது. அர்ஜுனன் தன் வீரத்தையும் வில்லாற்றலையும் மறந்து காதல் வசப்பட்டு, துறவி வேடத்தில் வாழ்ந்தது அவன் நிலையில் ஒரு தாழ்வு போல் தோன்றலாம். ஆனால் அந்த எளிமை அவன் உண்மை உணர்வை வெளிக்காட்டியது.

குறளின் தலைவன் 'நாணும் நல்லாண்மையும் முன்பு உடையேன்; இன்று மடலே உடையேன்' என்கிறான். அர்ஜுனனும் ஒரு காலத்தில் மன அடக்கத்தின் அடையாளமாக இருந்தவன்; இப்போது காதலுக்காகத் தன் நிலைமையையே மாற்றிக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. இருவரும் காதல் ஒருவரின் இயல்பை எவ்வளவு மாற்றும் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள். அர்ஜுனனின் இந்த வரலாறு பிற்காலத்தில் மகாபாரதக் கதைகளில் இனிமையாகச் சொல்லப்படுகிறது. அவன் தன் காதலை மறைத்து வைத்ததும், பின்னர் அதை நேர்மையாக ஏற்றுக்கொண்டதும் அவனுடைய பண்பின் இரு பக்கங்களாகும். நாணத்தை முழுதும் இழக்காமலேயே காதலை மதிக்கும் வழி அவன் வாழ்வில் தெரிகிறது. சுபத்திரையும் அர்ஜுனனின் உண்மையான பண்பை உணர்ந்தபின் அவனை மனமுவந்து ஏற்றாள் என்பர். துறவி வேடத்தின் எளிமையில் அவன் காட்டிய பொறுமை அவள் மனத்தை வென்றது.

இந்தக் கதையிலிருந்து நாம் கற்பது, காதலால் மாறுவது இயல்பு; ஆனால் அந்த மாற்றத்தை நேர்மையோடும் மதிப்போடும் கையாள்வதே பெருமை. அர்ஜுனன் தன் காதலை வெளிப்படுத்த வஞ்சக வழியை அல்ல, துறவி வேடம் என்ற கடினமான வழியைத் தேர்ந்தான்.

A story

Arjuna in the Garb of an Ascetic

In the Adi Parva of the Mahabharata comes the passage in which Arjuna undertakes a twelve-year pilgrimage. At one stage, at the festival on Mount Raivata near Dvaraka, he saw Subhadra, the sister of Krishna. The moment he saw her his heart was captured. Arjuna was a renowned warrior, famous for modesty, discipline and self-control. Yet now his mind wandered.

Without revealing his turmoil, he decided to stay in Dvaraka in the guise of an ascetic. Tradition says he stayed as an ascetic through the four months of the rains. During that time Krishna understood his state and smiled. Though Arjuna wore the dress of a renunciant outwardly, Krishna knew well that inwardly he was restless with love.

One day when Subhadra came to serve the ascetic, the story goes that Krishna told her the ascetic's true identity, and later, seeing that the two hearts had joined, he helped with their marriage. That Arjuna forgot his valour and his bow and lived in an ascetic's guise may seem a lowering of his station. But that simplicity revealed his true feeling.

The hero of the verse says, "Formerly I had modesty and fine manliness; today I have only the palm-stalk." Arjuna too, once a symbol of restraint, had to change his very situation for love. Both are examples of how much love can change a person.

What we learn from the story is that it is natural to change through love, but the glory lies in handling that change with honesty and respect. Arjuna chose not a deceitful path but the demanding path of an ascetic's guise to express his love.

சிந்தனைக்கு

வலுவான உணர்வுகள் கடந்த காலத்தில் உங்களை எவ்வாறு மாற்றின? அந்த மாற்றத்தை நேர்மையோடும் மதிப்போடும் கையாண்டீர்களா?

To reflect on

How have strong feelings changed you in the past, and did you handle that change with honesty and respect?