Kural 316 · இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை துன்னாமை – Tamilone

Kural 316 · Not doing Evil · இன்னா செய்யாமை

இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை துன்னாமைவேண்டும் பிறன்கண் செயல்.

Innaa Enaththaan Unarndhavai Thunnaamai / Ventum Pirankan Seyal

When a man hath felt a pain for himself, let him take care that he inflicteth it not on others.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

துன்பம் தருவன என்று தானே உணர்ந்தவற்றைப் பிறரிடத்தில் செய்யாதிருத்தல் வேண்டும்.

Meaning

What one has himself known to be painful, he must not do to another.

சொற்பொருள் Word by word

இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை: what one has known to be painful
துன்னாமை வேண்டும்: one should not go near doing
பிறன்கண்: to another
செயல்: doing
உணர்ந்தவை: those known by experience

விளக்கம்

இது மனித நீதியின் மிக எளிய, மிக ஆழமான விதி. நமக்கு எது துன்பம் தந்ததோ, எது வலியாக உணரப்பட்டதோ அதைப் பிறருக்குச் செய்யலாகாது என்பது இதன் பொருள். 'தான் உணர்ந்தவை' என்ற தொடரில் அனுபவம் அடிப்படையாக வைக்கப்படுகிறது. எந்தப் பெரிய நூலும் தேவையில்லை; நம் சொந்த வலியே நமக்கு ஆசிரியர்.

இந்தக் கொள்கையை உலகின் பல சமய, அறநூல்கள் கூறுகின்றன. இந்திய மரபில் 'ஆத்மன: ப்ரதிகூலானி பரேஷாம் ந ஸமாசரேத்' அதாவது 'தனக்குப் பிடிக்காததைப் பிறருக்குச் செய்யாதே' என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது. அதை அறத்தின் சாரம் என்றும் குறிப்பிடுகிறது. வள்ளுவர் அதே உண்மையை எளிய தமிழில் சொல்கிறார்.

'துன்னாமை வேண்டும்' என்பதில் 'துன்னுதல்' என்றால் அணுகுதல், நெருங்குதல். எனவே அத்தகைய செயல்களை அணுகவே கூடாது என்பது கருத்து. தீமையைச் செய்து பின் வருந்துவதைவிட, அதன் அருகில் செல்லாமல் இருப்பதே சிறந்தது.

இதன் நடைமுறைப் பயன் மிகப் பெரியது. ஒருவரைக் கிண்டல் செய்யும்போது, ஒருவரைப் புறக்கணிக்கும்போது, ஒருவரைப் பற்றிப் புறம் பேசும்போது, 'இது எனக்கு நிகழ்ந்தால் நான் எப்படி உணர்வேன்?' என்று ஒரு கணம் கேட்டுக்கொள்ளலாம். அந்த ஒரு கேள்வி பல தீமைகளைத் தடுக்கும். இந்த அதிகாரத்தின் அனைத்துக் குறள்களின் சாரம் இந்த ஒரு குறளில் அடங்கியுள்ளது என்றும் சொல்லலாம்.

இக்குறளின் கருத்தை நாம் பிறருடன் உறவாடும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் பயன்படுத்தலாம். வீட்டில் பெரியவர் சிறியவரிடம் பேசும் முறை, கடையில் வாங்குபவர் விற்பவரிடம் நடந்துகொள்ளும் முறை, சாலையில் ஓட்டுநர் பிறரிடம் காட்டும் பொறுமை ஆகியவை அனைத்திலும் இந்த எளிய விதியே வழிகாட்டும். நம் வலியை நினைவில் வைத்திருப்பவர் பிறர் வலியை எளிதில் உணர்வார். அதனால் துன்ப அனுபவங்களும் ஒரு வகையில் ஆசிரியர்களே. ஆகவே இக்குறள் அறநூல்களின் சாரத்தை ஒரே வரியில் தருகிறது.

Explanation

This is the simplest and deepest rule of human justice. What has caused us pain, what we have felt as hurt, we must not do to others. The phrase thaan unarndhavai places experience as the basis. No great book is needed; our own pain is our teacher.

Many religious and ethical texts of the world state this principle. In Indian tradition the Mahabharata says, "atmanah pratikulani paresham na samacharet", do not do to others what is disagreeable to yourself, and calls it the essence of dharma. Valluvar says the same truth in plain Tamil.

In thunnaamai venndum, thunnudhal means to approach, to come near. So the idea is that one should not even go near such acts. It is better to keep from the vicinity of evil than to do it and repent.

The practical value is great. When ridiculing someone, when ignoring someone, when speaking behind someone's back, we can ask for a moment, "How would I feel if this happened to me?" That one question prevents many evils. One could say the essence of all couplets of this chapter is held in this one.

We can apply this verse at every moment of dealing with others. At home, in the way the elder speaks to the young; in the shop, in how the buyer treats the seller; on the road, in the patience a driver shows to others: this simple rule guides in all. One who remembers his own pain easily feels another's. In that way, experiences of suffering too are teachers.

கதை

விதுரரின் இரவு உரை

மகாபாரதத்தின் உத்யோக பர்வம் விதுர நீதி என்ற பகுதியைக் கொண்டுள்ளது. கிருஷ்ணன் தூதாகச் செல்வதற்கு முன்பு, சஞ்சயன் பாண்டவரிடமிருந்து திரும்பி வந்து அரசவையில் செய்திகளைச் சொன்னான். அன்றிரவு திருதராஷ்டிரன் உறக்கம் வராமல் தவித்தான். மனம் அமைதியின்றி இருந்த அவன் விதுரரை அழைத்தான். 'உறங்க முடியவில்லை; அறிவுரை சொல்லுங்கள்' என்று கேட்டான்.

விதுரர் அரசனின் தவறுகளை மறைக்காமல் பேசினார். அவர் நேர்மையான அமைச்சர்; தாய் ஒரு பணிப்பெண் என்பதால் அரச குடும்பத்தில் தாழ்வாகக் கருதப்பட்டவர். ஆயினும் அவர் அறிவு, நேர்மை, அன்பு ஆகியவற்றால் மதிக்கப்பட்டவர். அன்றிரவு அவர் சொன்ன உரை ஒரு தனிப் பகுதியாகவே பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.

அந்த உரையில் அவர் பல அறவுரைகள் சொன்னார். அதில் ஒன்று: 'தனக்கு எது பிடிக்கவில்லையோ, அதைப் பிறருக்குச் செய்யாதே. இதுவே தர்மத்தின் சாரம். மற்றவை ஆசையால் வருபவை.' சூதாட்டத்தில் பாண்டவர்களுக்குச் செய்த தீங்கை அவர் மறைமுகமாகக் குறிப்பிட்டார். மகன்களின் தீய நடத்தையைக் கட்டுப்படுத்தாவிட்டால் அழிவு வரும் என்று எச்சரித்தார்.

திருதராஷ்டிரன் அவரது சொற்களைக் கேட்டு மனம் உருகினான்; ஆனால் புத்திர பாசம் அவனை மீண்டும் தவறான வழிக்கு இழுத்தது. அவன் விதுரரின் அறிவுரையை ஏற்கவில்லை. ஆயினும் அந்த உரை மனித இனத்துக்கான அறநூலாக நிலைத்தது.

'இன்னா எனத்தான் உணர்ந்தவை துன்னாமை வேண்டும் பிறன்கண் செயல்' என்ற குறளின் சாரம் விதுரரின் அறிவுரையில் ஒலிக்கிறது. தன் அனுபவத்தால் துன்பம் தருவன என்று அறிந்தவற்றைப் பிறருக்குச் செய்யாத ஒரு நெறி, அரசாட்சிக்கும் குடும்பத்துக்கும் பொதுவான அறம். நமக்கும் எச்சரிக்கையாகவே இது நிற்கிறது.

விதுர நீதியில் இந்தக் கொள்கை அரசாட்சிக்கும் பொருந்தும் என்பதை நாம் காணலாம். குடிமக்களுக்கு எது துன்பம் தருமோ அதை அரசன் செய்யலாகாது. வரிச்சுமை, அநீதி, புறக்கணிப்பு ஆகியவை அனைத்தும் இதில் அடங்கும். தன் குடும்பத்தில் அன்பு காட்டும் அரசன் மக்களிடமும் அதே அன்பைக் காட்ட வேண்டும் என்பதையே விதுரர் வற்புறுத்தினார். பாண்டவர்களிடம் அநீதி செய்வது திருதராஷ்டிரனின் குடும்பத்துக்கும் அழிவு தரும் என்பதையும் அவர் தெளிவுபடுத்தினார். அவரது சொற்கள் பின்னர் உண்மையாயின.

இவ்வாறு ஒரு எளிய அறவிதி கூட, அதைப் புறக்கணிக்கும்போது, பெரும் போராகவும் அழிவாகவும் மாறும் என்பதை விதுர நீதி நமக்குக் காட்டுகிறது.

A story

Vidura's Night Counsel

The Udyoga Parva of the Mahabharata contains the section called Vidura Niti. Before Krishna went as an envoy, Sanjaya returned from the Pandavas and reported in court. That night Dhritarashtra tossed without sleep. With a restless mind he called for Vidura. "I cannot sleep; give me counsel," he asked.

Vidura spoke without hiding the king's faults. He was an upright minister whose mother was a maidservant and who was therefore regarded as lowly in the royal family. Yet he was respected for his wisdom, honesty and affection. The discourse he gave that night is preserved as a separate section.

In that discourse he gave many pieces of counsel. One is: "Do not do to others what is disagreeable to yourself. This is the essence of dharma. The rest comes from desire." He hinted at the harm done to the Pandavas in the dice game. He warned that ruin would come if the king did not restrain his sons' evil conduct.

Dhritarashtra was moved by his words, but love for his sons pulled him again toward the wrong path. He did not accept Vidura's counsel. Yet the discourse has remained as a book of ethics for mankind.

The heart of the couplet "What one has himself known to be painful, he must not do to another" resounds in Vidura's counsel. A principle of not doing to others what one has known by experience to be painful is a dharma common to rule and to family. It stands as a warning for us too.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் முன்பு அனுபவித்த எந்தத் துன்பத்தை இப்போது அறியாமலே வேறொருவருக்குக் கடத்துகிறீர்கள்?

To reflect on

What did you once suffer that you now, unknowingly, pass on to someone else?