Kural 931 · வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்

Kural 931 · Gambling · சூது

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று.

Ventarka Vendritinum Soodhinai Vendradhooum / Thoontirpon Meenvizhungi Atru

Take not to gambling even if thou win: for thy wins are even as the baited hook that the fish swalloweth.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

சூதாடி வெற்றி பெற்றாலும் சூதை விரும்பாதே; அந்த வெற்றி தூண்டிலில் உள்ள இரையை மீன் விழுங்குவது போன்றதே.

Meaning

Do not desire gambling even if you win at it, for that winning is like a fish swallowing the bait on the hook.

சொற்பொருள் Word by word

வேண்டற்க: do not desire
வென்றிடினும்: even if one wins
சூதினை: gambling
வென்றதூஉம்: the winning too
தூண்டிற்பொன்: the bait on the fishing hook
மீன் விழுங்கி அற்று: like a fish swallowing

விளக்கம்

சூதாடுபவனுக்கு முதலில் சில வெற்றிகள் கிடைப்பது இயல்பே. அந்த வெற்றிகளே அவனை மேலும் ஆடத் தூண்டும் மயக்கமாகும். வள்ளுவர் இங்கு மீன்பிடிப்போன் தூண்டிலில் வைக்கும் இரையை உவமையாகக் கொள்கிறார். மீன் அந்த இரையைக் கண்டதும் உணவு கிடைத்தது என்று மகிழ்ந்து விழுங்குகிறது. ஆனால் இரைக்குள் கொக்கி மறைந்திருக்கிறது என்பதை அது அறியாது. அதுபோல சூதில் கிடைக்கும் சிறு வெற்றி ஒரு மனிதனின் பேராசையைத் தூண்டி, பின்னர் அவனை முழுவதும் இழுத்துக்கொள்ளும் கொக்கியாக மாறும்.

எனவே தொடக்கத்தில் வெற்றி பெற்றாலும் அந்த ஆட்டத்தை விரும்பாதே என்று குறள் கூறுகிறது. வென்றதே ஆபத்தின் முதல் அடையாளம் என்பதை உணர்வது சிறந்த அறிவு. இந்து மரபில் அறத்தையும் பொருளையும் காக்க வேண்டிய இல்லறத்தான் எளிதில் வந்த வெற்றியை நம்பக்கூடாது; உழைப்பால் வந்த பொருளே நிலையானது என்பதே ஒரு நடைமுறை தர்மம். சிலர் இந்தக் குறளைச் சூதாட்டத்தின் தொடக்க வெற்றியையே தீமை என்று பொருள் கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் வெற்றியில் நிறைவடைந்து நிறுத்தாத மனப்போக்கைச் சுட்டுவதாகக் காண்கின்றனர். இரண்டுமே தொடக்கத்தில் விலகும் அறிவையே வலியுறுத்துகின்றன.

ஆகவே வாழ்வின் எந்தத் துறையிலும், எளிதாகவும் விரைவாகவும் கிடைக்கும் இலாபம் நம்மை ஒரு வலையில் இழுக்கிறதா என்று சிந்திக்க வேண்டும். சிறு வெற்றி பெரிய இழப்பின் முன்னோட்டமாக இருக்கலாம். தெளிவான மனம் உள்ளவனே வெற்றியின் நடுவிலும் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பான்.

இன்னொரு நோக்கில் பார்த்தால், தூண்டிலில் சிக்கிய மீனுக்குத் தப்பிக்க வழியே இல்லை; ஆனால் மனிதனுக்குத் தேர்வு உண்டு. இரையைக் கண்டவுடன் அதன் பின்னால் இருக்கும் கொக்கியை எண்ணிப் பார்க்கும் ஆற்றல் அறிவுடையோருக்கு உண்டு. அந்த ஆற்றலைப் பயன்படுத்தி ஆசையை அடக்குவதே இல்லறத்தாரின் கடமை. குடும்பத்தின் உழைப்பையும் நம்பிக்கையையும் ஒரு சில நாணயங்களுக்காகப் பணயம் வைப்பது தர்மமாகாது.

Explanation

It is natural for a gambler to win a few rounds at the beginning, and those very wins are the enchantment that urges him to play on. Valluvar takes the bait on the angler's hook as his image. The fish sees the bait and swallows it gladly, thinking it has found food, never knowing that a barb lies hidden inside. In the same way a small win at gambling stirs a man's greed and then turns into the hook that drags him entirely in.

So the couplet says: even if you win at the start, do not desire that game. To recognise that the winning itself is the first sign of danger is a high wisdom. In the Hindu householder's dharma, which asks him to protect righteousness and wealth, easy gain is not to be trusted, and wealth earned by honest labour is held to be the lasting kind. Some commentators read the couplet as condemning the early win itself as the evil. Others read it as pointing to the mind that does not stop when satisfied. Both readings stress the wisdom of withdrawing at the very beginning.

In any field of life we may therefore ask whether an easy and swift profit is drawing us into a snare. A small success may be the prelude to a great loss. Only a clear mind stays cautious even in the middle of victory.

கதை

தூண்டிலும் திருவிழாவும்

இது ஒரு கற்பனைக் கதை; கடலோர ஊரில் நடக்கும் பங்குனி உத்திரத் திருவிழா இதன் பின்னணி.

நாகப்பட்டினத்துக்கு அருகிலுள்ள ஒரு மீனவ ஊரில் செல்லையா என்ற முதிய மீனவர் இருந்தார். அவருடைய பேரன் கண்ணன் இருபது வயது இளைஞன். பங்குனி உத்திரத் திருவிழாவில் கோயில் வெளியே ஒரு சிறிய சூதாட்டக் கூடாரம் இருந்தது. அங்கே கண்ணன் நண்பர்களுடன் சென்று வெறும் விளையாட்டாக இரண்டு ரூபாய் வைத்து ஆடினான். முதல் ஆட்டத்தில் அவன் வென்றான், இரண்டாவதிலும் வென்றான். அன்று மாலை அவன் பாக்கெட்டில் முந்நூறு ரூபாய் சேர்ந்தது. மகிழ்ச்சியுடன் வீடு திரும்பினான்.

"தாத்தா, இன்று நான் தொழிலே இல்லாமல் முந்நூறு சம்பாதித்தேன்!" என்று பெருமையுடன் சொன்னான். தாத்தா அமைதியாகச் சிரித்தார். "நாளைக் காலை என்னுடன் படகுக்கு வா" என்றார். மறுநாள் அதிகாலையில் இருவரும் கடலுக்குச் சென்றனர். செல்லையா ஒரு தூண்டிலில் சிறு இறால் துண்டை மாட்டிக் கடலுக்குள் எறிந்தார். சில நிமிடங்களில் ஒரு மீன் அந்த இரையை விழுங்கியது. தூண்டிலை இழுத்தபோது அது துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

"இந்த மீன் இப்போது மகிழ்ச்சியாக இருந்ததா?" என்று அவர் கேட்டார். கண்ணன் சிந்தித்தான். "ஆமாம், தாத்தா. அது இரையை உண்டபோது மகிழ்ந்திருக்கும்." தாத்தா, "அந்த மகிழ்ச்சிக்குள் தான் கொக்கி இருந்தது. நீ நேற்று பெற்ற முந்நூறும் உன் தூண்டிலில் இருந்த இரைதான். கூடாரக்காரன் உனக்கு அதைத் தெரிந்தே கொடுத்தான்" என்றார்.

கண்ணன் ஒரு கணம் அமைதியானான். அவன் மனத்தில் நேற்றைய வெற்றியின் இனிமை குறைந்தது. அவன் நண்பர்களில் ஒருவன் அதே கூடாரத்தில் ஒரு மாதத்திற்குள் தன் தந்தையின் படகு வலையை விற்றுத் தோற்றதை அவன் நினைத்துப் பார்த்தான். அவனும் முதலில் வென்றவன்தான்.

கண்ணன் அந்த முந்நூறு ரூபாயை கோயில் உண்டியலில் இட்டான். அன்று முதல் அவன் மீண்டும் அந்தக் கூடாரத்தைப் பார்க்கவே இல்லை. உழைப்பால் வந்த பொருளே நிலைக்கும் என்பதை அவன் கடலில் கற்றான். பின்னாளில் அவன் தாத்தாவின் படகை நடத்தும் திறமையான மீனவனாக ஆனபோது, இளைஞர்கள் யாராவது திருவிழாக் கூடாரத்தைப் பற்றிப் பேசினால், தூண்டிலில் இருந்த துடிக்கும் மீனை நினைவூட்டிச் சிரித்தவாறு அவர்களுக்கு அறிவுரை சொல்வான். அவ்வூரில் அதன் பிறகு பல இளைஞர்கள் அந்தக் கூடாரத்தைத் தவிர்த்தனர்.

A story

The Hook and the Festival

This is an imagined tale; its setting is the Panguni Uttiram festival in a seaside village.

In a fishing village near Nagapattinam lived an old fisherman named Sellaiah. His grandson Kannan was a young man of twenty. At the Panguni Uttiram festival there was a small gambling tent outside the temple. Kannan went there with his friends and, merely for fun, staked two rupees. He won the first round and the second. By evening he had three hundred rupees in his pocket, and he went home happy.

"Grandfather, today I earned three hundred without any work!" he said proudly. The old man smiled quietly. "Come with me to the boat tomorrow morning," he said. At dawn the two went out to sea. Sellaiah fixed a small piece of prawn to a hook and cast it into the water. In a few minutes a fish swallowed the bait. When he drew in the line, it was thrashing.

"Was this fish happy just now?" he asked. Kannan thought. "Yes, grandfather. It must have been happy when it ate the bait." The grandfather said, "The hook was inside that very happiness. The three hundred you won yesterday was the bait on your hook. The tent-keeper gave it to you knowingly."

Kannan fell silent for a moment. The sweetness of yesterday's win faded in his heart. He remembered one of his friends who, within a month at the same tent, had sold his father's boat net and lost it all. That friend too had won at first.

Kannan put the three hundred rupees into the temple hundi. From that day he never looked at the tent again. Out at sea he had learnt that only wealth earned by labour endures.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் எங்கே ஒரு எளிய ஆரம்ப வெற்றி உங்களை நிறுத்தி யோசிக்கச் செய்வதற்குப் பதிலாக மேலும் ஆசைப்பட வைத்தது?

To reflect on

Where in your life has an easy early success made you want more instead of making you pause?