Moodurai 7 · நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல் தான்கற்ற – Tamilone

Verse 7 · Moodurai · Avvaiyar

நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல் தான்கற்றநூல் அளவே ஆகுமாம் நுண் அறிவு - மேலைத்தவத்து அளவே ஆகுமாம் தான்பெற்ற செல்வம்குலத்து அளவே ஆகுமாம் குணம்

Neer alavae aakumaam neer aampal thaankarra / Nool alavae aakumaam nun arivu - maelaith / Thavaththu alavae aakumaam thaanperra selvam / Kulaththu alavae aakumaam kunam

பொருள்

நீர் அளவுக்கே அல்லித் தண்டு உயரும்; கற்ற நூல் அளவுக்கே நுண்ணறிவு; முன்செய்த தவத்தின் அளவுக்கே செல்வம்; பிறந்த குடியின் பண்பின் அளவுக்கே குணம்.

Meaning

The water lily rises only as high as the water; subtle wisdom grows only as far as one's learning; wealth comes in measure with past austerities; character follows the culture one is raised in.

சொற்பொருள் Word by word

நீர் அளவே: only as much as the water
நீராம்பல்: the water lily
கற்ற நூல் அளவே: only as far as the books one has learned
நுண்ணறிவு: subtle understanding
மேலைத் தவத்து அளவே: in measure with past austerities
தான்பெற்ற செல்வம்: the wealth one obtains
குலத்து அளவே: in measure with one's upbringing
குணம்: character

விளக்கம்

அல்லித் தண்டு குளத்து நீரின் உயரத்துக்கே வளரும்; நீர் கூடினால் அதுவும் உயரும். இந்த அழகான உவமையோடு மூன்று உண்மைகளை ஔவையார் இணைக்கிறார்: கற்ற அளவுக்கே அறிவு, முன்செய்த தவத்தின் அளவுக்கே செல்வம், வளர்ந்த குடும்பப் பண்பின் அளவுக்கே குணம்.

இங்கே "குலம்" என்பதைப் பிறப்பால் வரும் சாதியாக அல்லாமல், ஒருவர் வளர்ந்த குடும்பச் சூழலும் அது தந்த பண்பும் என்று புரிந்துகொள்வதே பொருத்தம். நல்வழியில் ஔவையாரே "கொடுப்பவரே உயர்ந்தோர்" என்று பிறப்புப் பெருமையை மறுக்கிறார்.

இப்பாடலின் நம்பிக்கைச் செய்தி இதுதான்: நீர் கூடினால் அல்லி உயர்வதுபோல், கல்வியைக் கூட்டினால் அறிவு உயரும்; நல்வினையைக் கூட்டினால் வாழ்வும் உயரும். அதனால் "எனக்கு அறிவு இவ்வளவுதான்" என்று நிற்காமல், நீரைக் கூட்டும் வேலையைத் தொடர வேண்டும்.

Explanation

The stem of a water lily grows only as tall as the water in the pond; if the water rises, so does the lily. With this lovely image Avvaiyar links three truths: understanding grows as far as one's learning, wealth comes in measure with past austerity, and character follows the culture one is raised in.

Here kulam is best understood not as caste by birth but as the family setting a person grows up in and the values it gives them. In Nalvazhi, Avvaiyar herself rejects pride of birth, declaring that the givers are the truly high.

The hopeful message of the verse is this: as the lily rises when the water rises, understanding rises when learning grows, and life rises when good deeds grow. So instead of saying 'this is all I can know', keep raising the water.

சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து

சுவேதகேதுவின் கல்வி

சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து. உத்தாலக ஆருணி முனிவர் தம் மகன் சுவேதகேதுவைப் பன்னிரண்டு வயதில் குருகுலத்துக்கு அனுப்பினார். பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வேதங்களைக் கற்று, இருபத்து நான்கு வயதில் அவன் வீடு திரும்பினான். தான் எல்லாம் கற்றுவிட்டதாக எண்ணி அவன் மனம் கர்வத்தால் நிறைந்திருந்தது.

தந்தை அவனிடம் கேட்டார்: "எதைக் கேட்டால் கேட்காததும் கேட்டதாகுமோ, எதை அறிந்தால் அறியாததும் அறிந்ததாகுமோ, அந்த உபதேசத்தைக் கற்றாயா?" சுவேதகேது திகைத்தான். "என் ஆசிரியர்கள் அதை அறிந்திருந்தால் எனக்குச் சொல்லியிருப்பார்களே. நீங்களே சொல்லுங்கள்" என்றான்.

உத்தாலகர் எளிய உவமைகளால் கற்பித்தார்: ஒரு மண்கட்டியை அறிந்தால் மண்ணால் ஆன எல்லாவற்றையும் அறியலாம். ஆலம் விதையை உடைத்துப் பார்க்கச் சொன்னார்; உள்ளே ஒன்றும் தெரியவில்லை. "கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த நுண்மையிலிருந்தே இந்தப் பெரிய மரம் எழுகிறது. அதுவே உண்மை, அதுவே ஆன்மா; சுவேதகேது, அது நீயே (தத் த்வம் அஸி)" என்றார்.

பன்னிரண்டு ஆண்டுக் கல்வி தந்த அறிவின் அளவைத் தாண்டி, தந்தையின் உபதேசத்தால் சுவேதகேதுவின் நுண்ணறிவு உயர்ந்தது. நீர் கூட அல்லி உயர்வதுபோல்.

From the Chandogya Upanishad

The Education of Svetaketu

From the Chandogya Upanishad. The sage Uddalaka Aruni sent his son Svetaketu to a teacher's house at the age of twelve. After twelve years of studying the Vedas, the young man came home at twenty-four, full of pride, believing he had learned everything.

His father asked him, 'Did you ask for the teaching by which the unheard becomes heard, the unknown becomes known?' Svetaketu was taken aback. 'Surely my teachers did not know it, or they would have told me. Please teach it to me yourself.'

Uddalaka taught through simple examples. By knowing one lump of clay, all things made of clay are known. He asked his son to break open a banyan seed; inside, nothing could be seen. 'From that subtle essence you cannot see, this great tree arises. That is the truth, that is the Self, and that, Svetaketu, you are (tat tvam asi).'

Twelve years of study had brought Svetaketu's understanding only so far; his father's teaching raised it higher, as rising water lifts the lily.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் அறிவு எங்கே நின்றுவிட்டதாக உணர்கிறீர்கள்? அதை உயர்த்த இந்த மாதம் எதைக் கற்கலாம்?

To reflect on

Where do you feel your understanding has stopped growing? What could you learn this month to raise the water?