மகாபாரதம், ஆதி பர்வம்தேவவிரதனின் பீஷ்ம சபதம்
மகாபாரதம், ஆதி பர்வத்திலிருந்து. மன்னன் சந்தனு மீனவத் தலைவனின் மகள் சத்தியவதியை மணக்க விரும்பினான். ஆனால் “என் மகளின் மைந்தனே அரசனாக வேண்டும்” என்று அவள் தந்தை நிபந்தனை வைத்தான். பட்டத்து இளவரசன் தேவவிரதனுக்கு அநீதி செய்ய மனமில்லாத சந்தனு, மனத்துக்குள் வாடினான்.
தந்தை எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் அவர் துயரத்தின் காரணத்தைத் தானே அறிந்த தேவவிரதன், மீனவத் தலைவனிடம் சென்று, “நான் அரசைத் துறக்கிறேன்; என் வாரிசு உரிமை கோராமல் இருக்க, வாழ்நாள் முழுவதும் மணம் புரிய மாட்டேன்” என்று சபதம் செய்தான். தேவர்கள் மலர் சொரிந்து அவனை “பீஷ்மன்” என்று போற்றினர்.
மகிழ்ந்த சந்தனு, அவன் விரும்பும் நேரத்தில் மட்டுமே மரணம் வரும் என்ற வரத்தை அளித்தான்.
Mahabharata, Adi ParvaDevavrata's Terrible Vow
From the Mahabharata, Adi Parva. King Shantanu wished to marry Satyavati, daughter of the fisher chief. But her father set a condition: 'My daughter's son must be king.' Unwilling to wrong his heir, Prince Devavrata, Shantanu pined in silence.
His father said nothing. But Devavrata found out the cause of his sorrow himself, went to the fisher chief and vowed: 'I give up the throne. And so that no child of mine claims it, I will never marry as long as I live.' The gods showered flowers and hailed him as Bhishma, 'the one of the terrible vow'.
Overjoyed, Shantanu granted him the boon that death would come to him only when he chose it.
