வேதா கமசித்ர வேலா யுதன்வெட்சி பூத்ததண்டைப்பாதார விந்த மரணாக அல்லும் பகலுமில்லாச்சூதான தற்ற வெளிக்கே யொளித்துச்சும் மாவிருக்கப்போதா யினி மன மேதெரி யாதொரு பூதர்க்குமே.
Vaethaa kamasithra vaelaa yuthanvetsi pooththathantaip / Paathaara vintha maranaaka allum pakalumillaas / Soothaana tharra velikkae yoliththussum maavirukkap / Poathaa yini mana maetheri yaathoru pootharkkumae.
வேதங்களும் ஆகமங்களும் போற்றும் அழகிய வேலாயுதனின், வெட்சி மலர் சூடிய, தண்டை அணிந்த தாமரைத் திருவடிகளை அடைக்கலமாகக் கொண்டு, இரவும் பகலும் இல்லாத, சூதும் இல்லாத வெட்டவெளியில் ஒளிந்து சும்மா இருக்கப் போவாய் மனமே! அது எந்தப் பூதத்துக்கும் தெரியாது.
O mind, go now, taking refuge in the lotus feet of the beautiful spear-bearer praised by the Vedas and Agamas, feet adorned with vetchi flowers and anklets, and hide yourself in that open space where there is neither night nor day nor deceit, and simply be still. No element will ever know of it.
'இரவு பகல் அற்ற இடம்' என்பது மனம் எண்ணங்களால் அலையாத நிலை. அங்கு மனம் 'ஒளிந்து' விடுகிறது; ஐம்பூதங்களால் ஆன உடலும் உலகமும் அதை அறியா. அருணகிரிநாதர் பல முறை சொல்லும் 'சும்மா இரு' என்ற உபதேசத்தின் இன்னொரு வடிவம் இது.
'The place without night or day' is the state where the mind no longer wanders among thoughts. There the mind 'hides'; the body and world made of the five elements cannot know it. It is another form of the teaching 'be still' that Arunagirinathar returns to again and again.
கயிலையிலிருந்து தென்னாடு வந்த சித்தர் ஒருவர், சாத்தனூரில் இறந்து கிடந்த மூலன் என்ற இடையனின் உடலில் புகுந்து, அவன் பசுக்களைக் காத்தார் என்று பெரிய புராணம் சொல்கிறது. பின்னர் அவர் திருவாவடுதுறையில் ஒரு அரசமரத்தடியில் அமர்ந்து ஆழ்ந்த தியானத்தில் ஆழ்ந்தார். மரபுப்படி ஆண்டுக்கு ஒரு பாடல் என மூவாயிரம் பாடல்களைத் திருமந்திரமாகப் பாடினார். இடையில் அவர் இருந்த நிலை இரவும் பகலும் அறியாத மௌனம்.
The Periya Puranam says that a siddha who came south from Kailasa entered the body of Moolan, a cowherd who lay dead at Sathanur, and cared for his cows. Later he sat under a peepal tree at Thiruvavaduthurai in deep meditation. Tradition says he sang one verse a year, three thousand verses that became the Thirumandiram. In between, he rested in a silence that knew neither night nor day.
ஒரு நாளில் ஐந்து நிமிடமாவது எண்ணங்களின்றி அமைதியாக இருக்க முடியுமா?
Can you rest without thoughts for even five minutes a day?