குருபரம்பரை மரபு (திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்)ஆறாயிரப்படி: திருவாய்மொழியின் முதல் உரை
வைணவ மரபிலிருந்து. இராமானுசர் தம் வாழ்நாளில் வடமொழியில் ஸ்ரீபாஷ்யம் முதலிய பெரும் நூல்களை எழுதினார். ஆனால் திருவாய்மொழிக்கு உரை எழுதும் பணியைத் தம் சீடர் ஒருவரிடம் ஒப்படைத்தார். அவர் தம் மாமனான பெரிய திருமலை நம்பியின் மகன் பிள்ளான். அவருக்கு "திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்" என்று நம்மாழ்வாரின் பெயரையே சூட்டினார்.
பிள்ளான் எழுதிய உரை "ஆறாயிரப்படி" எனப்பட்டது: முப்பத்திரண்டு எழுத்துகள் ஒரு "படி" என்ற கணக்கில் ஆறாயிரம் படிகள். விஷ்ணு புராணமும் ஆறாயிரம் சுலோகங்கள் என்பதால் அந்த அளவை வேண்டுமென்றே தேர்ந்தெடுத்தார் என்று மரபு சொல்கிறது: திருவாய்மொழியும் புராணம் போல் போற்றத்தக்கது என்று காட்ட.
பின்னர் ஒன்பதாயிரப்படி, பன்னீராயிரப்படி, இருபத்து நாலாயிரப்படி, முப்பத்தாறாயிரப்படி என்று பல உரைகள் வந்தன. ஒவ்வோர் உரையும் ஒரே நூலில் புதிய ஆழங்களைக் கண்டது. கம்பர் "சிலர்க்குத் தனம், சிலர்க்குத் தவம், சிலர்க்கு ஆரணம்" என்று சொல்வது இதையே: ஒரே மாலையில் ஒவ்வொருவரும் தம் மலரைக் காண்கிறார்கள்.
Guruparampara tradition (Thirukkurugai Piran Pillan)The Six Thousand: The First Commentary on the Thiruvaimozhi
From Vaishnava tradition. In his lifetime Ramanuja wrote great works in Sanskrit, such as the Sri Bhashya. But the task of writing a commentary on the Thiruvaimozhi he gave to a disciple, Pillan, son of his uncle Periya Thirumalai Nambi, and he gave Pillan Nammalvar's own name: Thirukkurugai Piran Pillan.
Pillan's commentary was called the Aaraayirappadi, the 'Six Thousand': six thousand units, each of thirty-two syllables. Tradition says he chose that length on purpose, because the Vishnu Purana has six thousand verses, to show that the Thiruvaimozhi deserves the honour of a Purana.
Later came commentaries of nine thousand, twelve thousand, twenty-four thousand and thirty-six thousand units, each finding new depths in the same work. This is what Kambar means by 'to some wealth, to some penance, to some the Veda': in one garland, each person finds their own flower.
