மகாபாரதம் எழுதிய விநாயகர்
மகாபாரத மரபிலிருந்து. வியாச முனிவர் மனத்துக்குள் மகாபாரதம் என்ற பெருங்காவியத்தை முழுமையாகக் கண்டார். ஆனால் அதைச் சொல்லச் சொல்ல எழுதக்கூடியவர் யார் என்று கவலைப்பட்டார். படைப்புக் கடவுளான பிரம்மா, "விநாயகரை நினை. அவரே உனக்கு எழுதுவார்" என்று வழி காட்டினார்.
வியாசர் வேண்ட, விநாயகர் ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை வைத்தார்: "நான் எழுதத் தொடங்கினால் என் எழுத்தாணி ஒரு கணமும் நிற்கக் கூடாது. நீங்கள் நிறுத்தினால் நான் எழுதுவதை விட்டுவிடுவேன்." வியாசரும் புன்னகையோடு ஒரு நிபந்தனை வைத்தார்: "ஒவ்வொரு சுலோகத்தின் பொருளையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொண்ட பிறகே நீங்கள் அதை எழுத வேண்டும்."
எழுத்து தொடங்கியது. வியாசர் சொல்லச் சொல்ல விநாயகர் எழுதினார். தமக்குச் சிந்திக்க நேரம் வேண்டும்போதெல்லாம் வியாசர் பொருள் ஆழமான கடினமான சுலோகங்களைச் சொன்னார். விநாயகர் அவற்றைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு கணம் நிற்கும் இடைவெளியில் வியாசர் அடுத்த பகுதியை மனத்தில் அமைத்தார்.
ஒரு கட்டத்தில் விநாயகரின் எழுத்தாணி ஒடிந்தது. சொன்ன சொல் தவறக் கூடாது என்று, அவர் ஒரு கணமும் தயங்காமல் தம் தந்தத்தையே ஒடித்து, அதைக் கொண்டு எழுதித் தொடர்ந்தார். அதனால்தான் விநாயகருக்கு ஒற்றைத் தந்தம்; "ஏகதந்தர்" என்ற பெயரும் அதனால் வந்தது என்பது மரபு. கல்வியும் எழுத்தும் தொடங்கும் முன் இன்றும் விநாயகரை வணங்குகிறோம்.