Kural 289 · அளவல்ல செய்தாங்கே வீவர் களவல்ல

திருடனும் அரக்கனும்

பஞ்சதந்திரக் கதைகளில் ஒன்று, ஏழை அந்தணன், திருடன், அரக்கன் ஆகிய மூவரைப் பற்றியது. ஒரு கிராமத்தில் ஒரு ஏழை அந்தணன் இருந்தான். ஒரு செல்வர் அவனுக்கு இரண்டு காளைகளைத் தானமாகக் கொடுத்தார். அவன் அவற்றைத் தோளில் சுமந்து செல்லும்போது ஒரு திருடன் அவற்றைக் கவனித்தான். அந்தணன் வீடு சென்று அவற்றைத் தொழுவில் கட்டிவிட்டு உறங்கினான்.

அன்றிரவு திருடன் அந்தக் காளைகளைத் திருடப் பதுங்கி வந்தான். அதே நேரத்தில் ஒரு அரக்கனும் அந்த அந்தணனை உண்ணும் நோக்கத்துடன் அங்கே வந்தான். இருவரும் வழியில் சந்தித்துத் தம் நோக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டனர். திருடன், 'முதலில் நான் காளைகளைத் திருடுகிறேன்; அதன்பின் நீ அந்தணனை உண்ணலாம்' என்றான். அரக்கன் மறுத்தான்: 'அவன் விழித்துக்கொண்டால் என் வாய்ப்பு போய்விடும்; நான் முதலில் அந்தணனை உண்கிறேன்' என்றான்.

இருவரும் தம் தம் தேவைக்காக வாதிட்டனர். அவர்களுடைய சச்சரவின் சத்தம் கேட்டு அந்தணன் விழித்துக்கொண்டான். 'அரக்கனே, இதோ திருடன் உன்னைக் கொல்ல வருகிறான்' என்றும், 'திருடனே, இந்த அரக்கன் உன்னை விழுங்கப் போகிறான்' என்றும் அவன் மாற்றி மாற்றி எச்சரித்தான். இருவரும் தம் திட்டத்தை மறந்து ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். அரக்கன் திருடனைக் கொன்றான்; அதன்பின் ஊர்ப் பெரியவர்களின் மந்திரத்தால் அரக்கனும் ஓடிவிட்டான் என்று ஒரு வடிவம் கூறுகிறது.

இக்கதையின் பாடம் தெளிவு. களவைத் தவிர வேறொன்றும் அறியாத திருடனுக்கு, பொறுமையும் வேறு திறனும் இல்லாததால் தன் பேராசையால் தானே அழிந்தான். 'களவல்ல மற்றைய தேற்றாதவர் அளவல்ல செய்தாங்கே வீவர்' என்ற குறளின் நடைமுறை வடிவம் இது. பஞ்சதந்திரம் நகைச்சுவையோடு இந்தக் கருத்தைச் சொல்வதால், குழந்தைகளும் எளிதில் நினைவில் வைத்துக்கொள்கின்றனர்.

பஞ்சதந்திரம் விஷ்ணு சர்மா என்ற ஆசிரியரால் அரசகுமாரர்களுக்குப் பாடம் சொல்லக் கதை வடிவில் தொகுக்கப்பட்டது என்று மரபு கூறுகிறது. அதில் வரும் விலங்குக் கதைகளும் மனிதக் கதைகளும் நடைமுறை அறிவைக் கற்பிக்கின்றன. திருடனும் அரக்கனும் கதையில் இருவரும் தம் தம் நோக்கத்தை மட்டுமே பார்த்தனர். இருவருக்கும் பொறுமை, ஒத்துழைப்பு, தொலைநோக்கு ஆகிய பிற திறன்கள் இல்லை. அதனால் ஒரு எளிய அந்தணனின் சமயோசிதமே அவர்களை வீழ்த்தியது. இது அளவறியா ஆசைக்கும் குறுகிய அறிவுக்கும் கிடைக்கும் முடிவு.

இந்தக் கதையைக் கேட்டு நாம் சிரிக்கலாம்; ஆனால் அதன் பின்னால் உள்ள எச்சரிக்கை மறக்கக்கூடாதது.

The Thief and the Rakshasa

One of the Panchatantra tales concerns a poor Brahmin, a thief and a rakshasa. In a village there lived a poor Brahmin. A wealthy man gave him two bullocks as a gift. As he was leading them home, a thief noticed them. The Brahmin reached his house, tied them in the shed and went to sleep.

That night the thief crept in to steal the bullocks. At the same moment a rakshasa also came with the intention of eating the Brahmin. The two met on the way and shared their purposes. The thief said, "First I will steal the bullocks, and then you can eat the Brahmin." The rakshasa refused: "If he wakes, I lose my chance. I will eat the Brahmin first."

Each argued for his own need. Hearing their noisy quarrel, the Brahmin woke. Alternately he warned, "Rakshasa, here comes a thief to kill you," and "Thief, this rakshasa is about to swallow you." Forgetting their plan, the two attacked each other. In one version the rakshasa kills the thief, and then the rakshasa is driven away by the mantras of the village elders.

The lesson is clear. A thief who knew nothing but theft, with no patience and no other skill, was ruined by his own greed. It is the practical form of the couplet, "Those who know nothing but theft do improper things beyond measure and perish at once." Because the Panchatantra tells it with humour, even children remember it easily.