Kural 285 · அருள்கருதி அன்புடைய ராதல் பொருள்கருதிப்

ஜயத்ரதன் கொண்ட வாய்ப்பு

மகாபாரதத்தின் வன பர்வம் பாண்டவர்கள் காட்டில் வாழ்ந்த காலத்தின் ஒரு நிகழ்ச்சியைக் கூறுகிறது. சிந்து நாட்டு அரசன் ஜயத்ரதன், துரியோதனனின் தங்கை துச்சளையின் கணவன். ஒருநாள் அவன் காம்யக வனத்தின் வழியாகச் சென்றபோது, ஆசிரமத்தில் திரௌபதி தனியாக இருப்பதைக் கண்டான். அவளுடைய அழகில் மயங்கினான்.

அப்போது பாண்டவர்கள் வேட்டைக்குச் சென்றிருந்தனர். புரோகிதர் தௌம்யர் மட்டுமே அருகில் இருந்தார். ஜயத்ரதன் அந்த வாய்ப்பைப் பார்த்துக் காத்திருந்தான். முதலில் நட்புடன் வந்து பேசி, திரௌபதி உபசரித்ததை ஏற்றான். பின்னர் அவள் மறுத்தபோதும் வலுக்கட்டாயமாக அவளைத் தன் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு சென்றான். தௌம்யர் தடுக்க முயன்றார்; ஆனால் அவன் கேட்கவில்லை.

பாண்டவர்கள் திரும்பி வந்து நடந்ததை அறிந்தனர். அவர்கள் விரைந்து அவனைத் தொடர்ந்தனர். பீமனும் அர்ஜுனனும் அவனுடைய படையை முறியடித்தனர். ஜயத்ரதனை பீமன் பிடித்தான். தருமர், அவன் தங்கை துச்சளைக்காக அவனை உயிரோடு விடும்படி சொன்னார். அவனை அவமானப்படுத்தி மொட்டையடித்து அனுப்பியதாக மகாபாரதம் கூறுகிறது. பின்னர் குருக்ஷேத்திரப் போரில் அர்ஜுனனால் அவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.

'பொருள் கருதிப் பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் அருள் கருதி அன்புடையராதல் இல்' என்ற குறள் இங்கே உயிர் பெறுகிறது. ஜயத்ரதன் தன் உறவு முறையையும் விருந்தோம்பலையும் மறந்து, கணவர்கள் இல்லாத நேரத்தைப் பார்த்தான். அருளும் அன்பும் அவனிடம் இருந்திருந்தால் அவன் அந்த வாய்ப்பை வெறுத்திருப்பான். பிறரின் கவனமின்மையைப் பயன்படுத்தி ஆதாயம் தேடுபவன் இறுதியில் அவமானத்தையும் அழிவையும் பெறுவான் என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

ஜயத்ரதன் கதையின் பின்பகுதியும் பாடம் தருகிறது. அவன் தவம் செய்து சிவனிடம் வரம் பெற்றான் என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது: தன்னை அர்ஜுனனைத் தவிர மற்றவர்கள் வெல்ல முடியாதபடி. ஆனால் தவ வலிமையும் வரமும் அவன் செய்த அருளற்ற செயலின் பழியைக் கழுவவில்லை. குருக்ஷேத்திரத்தில் அபிமன்யு இறந்த நாளில் ஜயத்ரதன் முக்கிய பங்கு வகித்தான் என்றும் காவியம் காட்டுகிறது. பிறர் தனிமையைப் பயன்படுத்தும் மனம், ஒரு வாய்ப்பில் நிற்காமல் மீண்டும் மீண்டும் தீமைக்கே இழுக்கப்படும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. ஆகவே அருளற்ற மனம் ஒருபோதும் உண்மையான நிம்மதியைப் பெற முடியாது; இக்கதை அந்த உண்மையை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இவ்வாறு இந்த நிகழ்ச்சி நமக்கு எச்சரிக்கை தருகிறது; பிறர் தனிமையைத் தீய நோக்கில் பார்க்கலாகாது.

Jayadratha Seizes His Chance

The Vana Parva of the Mahabharata tells an incident from the Pandavas' forest years. Jayadratha, king of Sindhu, was the husband of Duryodhana's sister Duhshala. One day, passing through the Kamyaka forest, he saw Draupadi alone at the hermitage and was captivated by her beauty.

The Pandavas had gone hunting, and only the priest Dhaumya remained nearby. Jayadratha watched for this chance. He first came with seeming friendliness and accepted the hospitality Draupadi offered. Then, when she refused his advances, he forced her into his chariot and drove off. Dhaumya tried to stop him, but he would not listen.

The Pandavas returned and learned what had happened. They pursued him swiftly. Bhima and Arjuna broke his army, and Bhima seized Jayadratha. Yudhishthira asked that he be left alive for his sister Duhshala's sake. The Mahabharata says he was humiliated, his head shaved, and sent away. Later, in the Kurukshetra war, he was slain by Arjuna.

The couplet comes alive here: "Those who desire another's wealth and watch for his lapse have no grace or love." Jayadratha forgot his kinship and the duty owed to a host, and looked for the hour when the husbands were away. Had grace and love been in him, he would have shunned that opportunity. The story shows that one who profits from another's inattention ends in shame and ruin.