Kural 639 · பழுதெண்ணும் மந்திரியின் பக்கததுள் தெவ்வோர்

சகுனியின் சூழ்ச்சி

மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வமும் சபா பர்வமும் சகுனியின் பங்கைக் கூறுகின்றன. காந்தார நாட்டு இளவரசனான சகுனி தன் தங்கை காந்தாரியை திருதராட்டிரனுக்கு மணமுடித்த பின் அஸ்தினாபுரத்தில் தங்கினான். துரியோதனனுக்கு மாமனாகவும் ஆலோசகனாகவும் அவன் அருகிலேயே இருந்தான். அரசனின் மகனுக்கு நெருக்கமாக இருந்து அவன் நம்பிக்கையைப் பெற்றான்.

சகுனியின் எண்ணம் நல்லதாக இல்லை என்று நூல் காட்டுகிறது. பாண்டவர்கள் இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் செல்வம் பெருகியபோது துரியோதனன் பொறாமை கொண்டான். அந்தப் பொறாமையை சகுனி தூண்டிவிட்டான். 'பாண்டவரைப் போரில் வெல்ல முடியாது; ஆனால் சூதாட்டத்தில் நான் வெல்வேன்' என்று கூறினான். திருதராட்டிரனிடம் சூதாட்ட அழைப்புக்கு அனுமதி பெற்றான்.

சூதாட்ட சபையில் சகுனி கள்ளப் பகடைகளைப் பயன்படுத்தினான் என்று பாரம்பரியம் கூறுகிறது. யுதிஷ்டிரன் நாடு, செல்வம், தம்பிகள், தன்னை, திரௌபதி என எல்லாவற்றையும் இழந்தான். அவையில் திரௌபதி அவமானப்படுத்தப்பட்டாள். இவை அனைத்தும் சகுனியின் சூழ்ச்சியால் நடந்தவை. அதன் பின் பாண்டவர்களுக்கு வனவாசம் வந்தது.

அருகில் இருந்து நம்பிக்கையைக் கெடுத்த சகுனியின் செயல் முடிவில் குரு வம்சத்தையே அழித்தது. குருக்ஷேத்திரப் போரில் துரியோதனனும் அவன் தம்பிகளும் இறந்தனர். சகுனியும் சகாதேவனால் கொல்லப்பட்டான். வெளிப்பகைவனான பாண்டவர்களை விட, உள்ளிருந்து கெடுத்த சகுனியே குரு வம்ச அழிவுக்குக் காரணம் என்று பலர் கருதுகின்றனர்.

சகுனியின் கதையில் ஒரு முக்கியமான கருத்தும் உண்டு: தீயவன் தனியாக அழிவதில்லை; தன்னை நம்பியவர்களையும் அழிக்கிறான். துரியோதனன் சகுனியை நம்பியதால் தன் நல்ல ஆலோசகர்களான விதுரனையும் பீஷ்மரையும் புறக்கணித்தான். தீய ஆலோசகனின் இனிய சொல் நல்ல ஆலோசகனின் கடுஞ்சொல்லை மறைத்துவிடும் ஆபத்தை இது காட்டுகிறது.

பாரதம் கூறும் இந்த நீதி இன்றும் நமக்குப் பொருந்தும்: இனிமையாகப் பேசுபவர் எல்லாம் நல்லவர் அல்லர்; கடுமையாகப் பேசுபவர் எல்லாம் தீயவரும் அல்லர். அவர்களின் நோக்கத்தை ஆராயும் அறிவு நமக்கு வேண்டும்.

திருதராட்டிரன் மகனின் நலனுக்காக சகுனியை ஏற்றான்; துரியோதனன் தன் மாமன் தன் நலம் விரும்புகிறான் என்று நம்பினான். அந்த நம்பிக்கையே அவர்கள் அழிவுக்கு வழியானது. 'பழுதெண்ணும் மந்திரியின் பக்கத்துள் தெவ்வோர் எழுபது கோடி உறும்' என்பதை இந்த நிகழ்வு அழகாக விளக்குகிறது.

இந்த நிகழ்வை அறிந்தவர்கள் இன்றும் நம்பிக்கைக்குரியவரைத் தேர்வதில் கவனமாக இருக்கிறார்கள்.

Shakuni's Plot

The Adi Parva and Sabha Parva of the Mahabharata tell of Shakuni's part. Shakuni, a prince of Gandhara, after marrying his sister Gandhari to Dhritarashtra, stayed on at Hastinapura. As uncle and adviser to Duryodhana he stayed close at his side. Being near the king's son he won his trust.

The text shows that Shakuni's intention was not good. When wealth grew for the Pandavas at Indraprastha, Duryodhana became jealous. Shakuni stoked that jealousy. 'The Pandavas cannot be won in war, but I will win at dice,' he said. He obtained Dhritarashtra's permission for the dice invitation.

In the dice hall, tradition says, Shakuni used loaded dice. Yudhishthira lost everything: kingdom, wealth, brothers, himself and Draupadi. In the court Draupadi was humiliated. All this happened by Shakuni's plotting. After that exile came to the Pandavas.

Shakuni's act of spoiling trust from nearby finally destroyed the Kuru line. In the Kurukshetra war Duryodhana and his brothers died. Shakuni was killed by Sahadeva. Many consider that more than the outer enemy, the Pandavas, it was Shakuni, who harmed from within, who caused the Kuru ruin.

The Mahabharata's moral applies today: not everyone who speaks sweetly is good, nor everyone who speaks harshly bad. We need the wisdom to examine intentions.

Dhritarashtra accepted Shakuni for his son's good; Duryodhana believed his uncle wished him well. That very belief became the way to their ruin. This episode beautifully illustrates 'pazhuthennum manthiriyin pakkaththul thevvor ezhupathu kodi urum'.