Kural 632 · வன்கண் குடிகாத்தல் கற்றறிதல் ஆள்வினையோடு

வெளிநாட்டு இலங்கையில் அனுமன்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டம் அனுமனை ஒரு சிறந்த தூதராகவும் அமைச்சராகவும் காட்டுகிறது. சுக்ரீவனின் அமைச்சனாக இருந்த அனுமன் இராமனின் பணிக்காகத் தென்கடலைத் தாண்டி இலங்கை சென்றான். இந்தப் பணிக்கு அவனுக்குத் தேவையானது துணிவு, கல்வி, அறிவு, முயற்சி, மக்கள் நலனில் அக்கறை ஆகிய அனைத்தும். இவை ஐந்தும் அவனிடம் இருந்ததை இராமாயணம் பல இடங்களில் காட்டுகிறது.

முதலில் துணிவு. நூறு யோசனை கடலைத் தாண்டுவது என்பது சாதாரண துணிவு அல்ல. வழியில் சுரசை, சிம்ஹிகை போன்றோரை எதிர்கொண்டபோதும் அவன் அஞ்சவில்லை. இலங்கையில் இராவணனின் அவையில் தன்னைப் பிடித்துச் சென்றபோதும் அவன் நிமிர்ந்து நின்று, இராமனின் தூதன் என்று அறிவித்தான். இராவணனுக்கு அறிவுரை கூறி, சீதையை விடுவித்துவிடுமாறு வேண்டினான். இது அமைச்சனுக்குரிய அஞ்சாத உண்மை உரைத்தல்.

இரண்டாவது கல்வியும் அறிவும். இராமன் முதன்முதலாக அனுமனைச் சந்தித்தபோது அவனது பேச்சைக் கேட்டு வியந்தான் என்று கிஷ்கிந்தா காண்டம் கூறுகிறது. அவன் இலக்கணப் பிழையற்ற, அளவான, இனிய சொற்களில் பேசியதை இராமன் இலட்சுமணனிடம் புகழ்ந்தான். வேதங்களை நன்கு கற்றவனால் மட்டுமே இவ்வாறு பேச முடியும் என்றான். இது நூலறிவின் சான்று.

மூன்றாவது முயற்சி. சீதையைத் தேடி இலங்கை முழுவதும் இரவில் அலைந்தான். அந்தப்புரம், மது மண்டபம், அரண்மனை, ஊர் எங்கும் தேடினான். அசோகவனத்தில் சீதையைக் கண்டதும் மனம் தளராமல் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறினான். இலங்கையை எரித்த பின்பும் திரும்பி வந்து இராமனுக்குச் செய்தி கூறினான்.

அனுமனைப் பற்றி இராமனே பிற்காலத்தில் கூறியது நம் நினைவுக்கு வருகிறது. சீதையைக் கண்ட செய்தியைக் கேட்ட இராமன், 'இவன் செய்த உதவிக்கு என்ன கைம்மாறு செய்வேன்?' என்று உருகி அனுமனை அன்போடு தழுவினான் என்று நூல் கூறுகிறது. தன் உடைமை எதுவுமில்லாத இராமன், தன்னையே பரிசாகத் தந்ததாகப் புலவர்கள் உரைக்கின்றனர். ஒரு அமைச்சனுக்குக் கிடைக்கும் உயர்ந்த பரிசு தலைவனின் அன்பும் நம்பிக்கையுமே.

இதனால்தான் அனுமன் இன்றும் பணிவுக்கும் அறிவுக்கும் துணிவுக்கும் அடையாளமாகப் போற்றப்படுகிறார்.

நான்காவது குடிகாத்தல், அதாவது தன் தலைவனுக்கும் தன் மக்களுக்கும் நலன் காத்தல். சீதையைக் கண்டதும் இராமனின் துயரம் தீரும் என்று நம்பி விரைந்து திரும்பினான். வானரப் படையின் துணையோடு பின்னர் பாலம் அமைக்க உதவினான். அனுமன் ஒரு படைவீரன் மட்டும் அல்ல; அமைச்சனுக்குரிய ஐந்து தகுதிகளையும் ஒருங்கே பெற்றவன்.

Hanuman in Lanka

The Sundara Kanda of Valmiki's Ramayana portrays Hanuman as a great envoy and minister. As minister of Sugriva, Hanuman crossed the southern sea to Lanka for Rama's mission. For this work he needed courage, learning, understanding, effort and concern for others. The Ramayana shows in many places that he had all five.

First, courage. To cross a hundred yojanas of sea is no ordinary courage. He was not afraid when facing Surasa and Simhika on the way. When captured and taken to Ravana's court in Lanka, he stood tall and announced himself Rama's envoy. He counselled Ravana and begged him to release Sita. That is the fearless truth-speaking proper to a minister.

Second, learning and understanding. The Kishkindha Kanda says that when Rama first met Hanuman he marvelled at his speech. Rama praised to Lakshmana how he spoke in faultless, measured, sweet words. He said only one who had learnt the Vedas well could speak so. That is the witness of book learning.

Third, effort. In search of Sita he roamed all Lanka by night, through the inner chambers, drinking halls, palace and town. On finding Sita in the Ashoka grove he did not falter and comforted her. After burning Lanka he returned and told Rama the news.

Fourth, care for his leader and people. Seeing Sita, he trusted Rama's grief would end and hurried back. Later he helped build the bridge with the vanara army. Hanuman was not only a warrior; he held all five qualifications of a minister together.