Kural 633 · பிரித்தலும் பேணிக் கொளலும் பிரிந்தார்ப்

இரு குடும்பங்களை இணைத்த பெரியவர்

மதுரைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்தில் சிவநேசன் என்ற முதியவர் ஊரின் பெரியவராக இருந்தார். ஊர் மன்றத்தில் அவர் ஆலோசனை கூறுவது வழக்கம். அந்த ஊரில் கண்ணன் குடும்பத்துக்கும் முத்து குடும்பத்துக்கும் இடையே தண்ணீர்ப் பகிர்வு பற்றிய தகராறு எழுந்தது. ஆண்டுகள் செல்லச் செல்லப் பகை வளர்ந்தது. இரு குடும்பமும் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசுவதையே நிறுத்தின.

தை மாதம் ஊரில் பொங்கல் விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் தொடங்கின. சிவநேசன் இரு குடும்பங்களும் கோயிலில் ஒன்றாகப் பொங்கலிட வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவர் முதலில் கண்ணனிடம் தனியே சென்றார். 'உன் தந்தையும் முத்துவின் தந்தையும் ஒரே பள்ளியில் படித்த நண்பர்கள் அல்லவா?' என்று நினைவூட்டினார். பின்னர் முத்துவிடம் சென்று அவன் பாட்டனார் கண்ணன் குடும்பத்து நிலத்தில் உழைத்த நாட்களை நினைவுபடுத்தினார்.

ஒவ்வொருவரிடமும் அவர் அடுத்தவரைப் பற்றிக் குறை கூறவில்லை. நல்லதை மட்டும் எடுத்துச் சொன்னார். 'நீ முதலில் ஒரு சொல் சொன்னால் அவன் பாதி வழி வருவான்' என்று இருவரிடமும் இதே சொல்லைச் சொன்னார். இரண்டு பேரும் அந்தச் சொல்லை ஏற்று மனத்துக்குள் யோசித்தனர்.

பொங்கல் அன்று கோயில் முற்றத்தில் இரு குடும்பமும் தனித்தனியே பானை வைத்தன. சிவநேசன் இரு பானைகளையும் அடுத்தடுத்து வைக்கச் சொன்னார். முதல் பானை பொங்கியதும் கண்ணனின் குடும்பத்தார் 'பொங்கலோ பொங்கல்' என்று கூவினர். முத்துவின் குடும்பமும் அதே குரலில் கூவியது. இரு பானைகளின் பொங்கல் கலந்து எல்லோரும் பகிர்ந்து உண்டனர்.

அன்றே இரு குடும்பமும் தண்ணீர் பகிர்வு பற்றிப் பேசி ஒரு முடிவுக்கு வந்தன. ஊரார் சிவநேசனைப் பாராட்டினர். அவர் புன்னகையோடு சொன்னார்: 'நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை; இருவரின் நல்ல மனத்தையும் ஒருவருக்கொருவர் காட்டினேன், அவ்வளவே.'

பின்னர் ஊரார் எந்தப் பிணக்கு எழுந்தாலும் சிவநேசனிடம் சென்று ஆலோசனை கேட்பது வழக்கமாயிற்று. அவர் ஒருபோதும் தீர்ப்பு சொல்பவராக நடந்துகொள்ளவில்லை; இரு பக்கத்தையும் அமைதியாகக் கேட்டு, இருவரும் தாமே முடிவுக்கு வர வழிகாட்டினார். அவ்வாறு செய்யும்போது இருவரும் தம் மானம் காக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தனர். இதுவே பிரித்தார்ப் பொருத்தும் ஆற்றலின் இரகசியம்.

இவ்வாறு பிரிந்தவரைப் பொருத்தும் ஆற்றல் ஊரைச் செழிக்கச் செய்தது. சிவநேசன் அரச அமைச்சர் அல்லர்; ஆனால் அவர் செய்தது அமைச்சின் ஒரு பணி. 'பிரிந்தார்ப் பொருத்தலும் வல்லது அமைச்சு' என்ற குறளின் உயிர்ச் சித்திரம் அவர்.

The Elder Who United Two Families

In a village near Madurai an old man named Sivanesan was the village elder. He customarily gave counsel in the village assembly. In that village a dispute over sharing water arose between the family of Kannan and the family of Muthu. As years passed the enmity grew. The two families even stopped speaking to each other.

In the month of Thai preparations began in the village for the Pongal festival. Sivanesan wished both families to cook pongal together in the temple. First he went to Kannan alone. 'Were your father and Muthu's father not friends who studied in the same school?' he reminded him. Then he went to Muthu and recalled the days his grandfather had worked on Kannan's family's land.

To each, he did not complain about the other. He told only the good. To both he said the same word: 'If you say the first word, he will come half the way.' Both took that word and thought about it in their hearts.

On Pongal day in the temple courtyard the two families placed their pots separately. Sivanesan asked that the two pots be set side by side. When the first pot boiled over, Kannan's family shouted 'Pongalo Pongal'. Muthu's family shouted in the same voice. The pongal of the two pots was mixed and everyone shared and ate.

That very day the two families talked over the water sharing and came to a decision. The villagers praised Sivanesan. He said with a smile, 'I did nothing; I only showed each the other's good heart.'

Thus the power of rejoining the parted made the village flourish. Sivanesan was no royal minister, but what he did was a minister's work. He is the living picture of 'pirindhaarp poruththalum valladhu amaichchu'.