Kural 635 · அறனறிந்து ஆன்றமைந்த சொல்லான்எஞ் ஞான்றுந்

Kural 635 · The Office of Minister of state · அமைச்சு

அறனறிந்து ஆன்றமைந்த சொல்லான்எஞ் ஞான்றுந்திறனறிந்தான் தேர்ச்சித் துணை.

Aranarindhu Aandramaindha Sollaanenj Gnaandrun / Thiranarindhaan Therchchith Thunai

Behold the man who knoweth the law and aboundeth in instruction, is deliberate in his speech and always understandeth what is fit for each occasion: he is the Councillor for thee.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

அறத்தை அறிந்து, நிறைவான அமைந்த சொற்களைப் பேசுபவனும், எப்போதும் உரிய வழியை அறிந்தவனுமே ஆராய்ந்து துணைக்கொள்ளத் தக்கவன்.

Meaning

The one who knows dharma, speaks measured and complete words and always knows the right means is the counsellor worth choosing after examination.

சொற்பொருள் Word by word

அறனறிந்து: அறத்தை அறிந்து
ஆன்றமைந்த: நிறைந்து அமைந்த
சொல்லான்: சொல்லுடையவன்
எஞ்ஞான்றும்: எப்போதும்
திறனறிந்தான்: உபாயம் அறிந்தவன்
தேர்ச்சித்துணை: ஆராய்ச்சித் துணை

விளக்கம்

இக்குறளில் வள்ளுவர் அமைச்சனை எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்ற கோணத்தில் பேசுகிறார். 'தேர்ச்சித் துணை' என்பது ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட துணை. அரசன் எவனையும் அமைச்சனாக்கலாகாது; மூன்று தகுதிகளை ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். முதலாவது அறன் அறிதல்: தர்மத்தை அறிந்தவன். இரண்டாவது ஆன்றமைந்த சொல்: நிறைவாகவும் அளவாகவும் அமைந்த பேச்சு. மூன்றாவது திறன் அறிதல்: சமயத்துக்கேற்ற வழியை அறிதல்.

'ஆன்றமைந்த சொல்' என்பது கவனத்துக்குரிய தொடர். அமைச்சனின் பேச்சு நிறைவானதாக இருக்க வேண்டும்: குறையுடையதாகவோ மிகையுடையதாகவோ இல்லாமல். நிறைந்த கல்வியால் வரும் சொல் அது. அது ஆற்றலோடு மட்டும் அல்ல, அடக்கத்தோடும் இருக்கும். அந்தச் சொல் அரசனின் மனத்தைப் புண்படுத்தாமலும் உண்மையைக் கூறும்.

உரையாசிரியர்களில் சிலர் இக்குறளை அரசனுக்கான அறிவுரையாகவும், சிலர் அமைச்சன் தன்னை வளர்த்துக்கொள்ளும் அறிவுரையாகவும் பார்க்கின்றனர். இரண்டு பார்வையும் பொருந்தும். அமைச்சன் தன்னை இத்தகைய தகுதிகளுடன் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; அரசன் அத்தகையவனையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

'எஞ்ஞான்றும்' என்ற சொல்லும் முக்கியம். ஒருநாள் அறிவுடன் பேசி மறுநாள் தடுமாறுபவன் நம்பத்தகுந்தவன் அல்லன். எப்போதும் தர்மத்தின் பாதையில் நிற்பவனையே துணையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

இந்தக் குறளை ஒரு தேர்வு அளவுகோலாகக் கொள்ளலாம். ஒருவரை ஆலோசகராகத் தேர்வதற்கு முன் மூன்று கேள்விகளை எழுப்பலாம்: இவர் தர்மம் அறிந்தவரா? இவர் பேச்சு நிறைவும் அளவும் உடையதா? இவர் சூழ்நிலைக்கேற்ற வழியை அறிவாரா? மூன்றுக்கும் 'ஆம்' என்றால் அவர் துணைக்கொள்ளத் தக்கவர்.

இங்கே நூல் அறிவோடு கூடிய ஒழுக்கமும் குறிக்கப்படுகிறது. 'அறன் அறிந்து' என்ற முதல் தகுதி எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படை; அறம் இல்லாத அறிவு ஆபத்து என்பது வள்ளுவரின் பார்வை. சாதுரியம் மட்டும் உடையவன் அரசனை அழிவுக்கும் இட்டுச் செல்வான். எனவே அறமே அமைச்சனின் முதல் அளவுகோல்.

இந்த அளவுகோல் குடும்பத்திலும் பொருந்தும்; யாரிடம் ஆலோசனை கேட்கிறோம் என்பது நம் வாழ்வின் திசையை நிர்ணயிக்கும்.

நம் வாழ்விலும் நாம் யாரை ஆலோசகராகத் தேர்வு செய்கிறோம் என்பது முக்கியம். இனிக்க இனிக்கப் பேசுபவரை அல்ல; தர்மம் அறிந்து, அளவாகப் பேசி, வழி தெரிந்தவரையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

Explanation

Here Valluvar speaks from the angle of how a minister should be chosen. 'Therchchith thunai' is a companion chosen after examination. A king should not make anyone a minister; he must examine three qualities. First, knowing dharma. Second, 'aandramaindha sol', words that are full and measured. Third, knowing the apt means for the occasion.

'Aandramaindha sol' is a phrase to note. The minister's speech should be complete: neither deficient nor excessive. It is speech arising from full learning. It comes not only with power but with restraint. Such speech tells the truth without wounding the king's mind.

Some commentators see this verse as advice to the king, others as advice to the minister to develop himself. Both views fit. The minister must develop himself with such qualities; the king must choose only such a one.

The word 'enjnaandrum' is also important. One who speaks with wisdom one day and wavers the next is not reliable. One should take as companion only one who always stands on the path of dharma.

In our lives too it matters whom we choose as adviser. Not the one who speaks sweetly to please, but the one who knows dharma, speaks measured words and knows the way.

கதை

வசிஷ்டர் அளித்த அறிவுரை

வால்மீகி இராமாயணத்தின் பாலகாண்டம் ஒரு முக்கிய நிகழ்வைக் கூறுகிறது. விசுவாமித்திர முனிவர் தம் வேள்வியைக் காக்க இராமனைத் தம்முடன் அனுப்புமாறு தசரதரிடம் வேண்டினார். அரக்கர்களான மாரீசன், சுபாகு ஆகியோர் வேள்வியைத் தடுத்து வந்தனர். தசரதர் அதிர்ச்சியடைந்தார். 'இராமன் இன்னும் சிறுவன்; அவனுக்குப் பன்னிரண்டு வயதுக்குக் குறைவு. அவனை அரக்கர்களுடன் போரிட அனுப்ப மாட்டேன். நானே படையுடன் வருகிறேன்' என்றார். பிள்ளைப் பாசத்தால் அவர் மயங்கினார்.

விசுவாமித்திரர் சினம் கொண்டார். அவரது கோபத்தால் பூமியே நடுங்கும் நிலை வந்தது என்று கூறுகிறது நூல். இந்த நேரத்தில் அரசவையில் இருந்த குலகுருவான வசிஷ்டர் முன்வந்தார். அவர் அமைதியாகவும் அளவாகவும் பேசினார். அவர் கோபத்தை எதிர்த்துக் கோபப்படவில்லை; தசரதரை இடித்துக் கூறவும் இல்லை.

வசிஷ்டர் முதலில் தர்மத்தை நினைவூட்டினார்: 'தசரத, நீ இக்ஷ்வாகு குலத்தவன். அறத்தை நிலைநிறுத்துபவன். வாக்களித்துப் பின்வாங்குவது உன் குலத்துக்கு இழுக்கு.' பின்னர் விசுவாமித்திரரின் ஆற்றலை எடுத்துச் சொன்னார்: 'இவர் எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்தவர். இராமனுக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கும் இவரோடு அனுப்புவதால் அவனுக்கு எந்தத் தீங்கும் வராது. மாறாக, இந்தப் பயணம் அவனுக்கு அரிய அஸ்திரங்களை அளிக்கும்.'

அவரது சொற்கள் நிறைவாகவும் அளவாகவும் இருந்தன: தர்மம், நன்மை, நடைமுறை ஆகிய மூன்றையும் தொட்டன. சமயம் அறிந்து சொன்ன அந்தச் சொற்கள் தசரதரின் மயக்கத்தை நீக்கின. அவர் இராமனையும் இலட்சுமணனையும் விசுவாமித்திரருடன் அனுப்பச் சம்மதித்தார்.

வசிஷ்டர் இராமனுக்கும் குலகுருவாகப் பல ஆண்டுகள் இருந்தார். இராமன் இளமையில் வாழ்வின் நிலையாமை குறித்து மனச்சோர்வு அடைந்தபோது, வசிஷ்டர் அவனுக்கு நீண்ட உபதேசம் செய்தார் என்று யோக வாசிஷ்டம் கூறுகிறது. அந்த உபதேசம் இராமனின் மனக்குழப்பத்தைத் தீர்த்து அவனைக் கடமைக்குத் திருப்பியது. தசரதருக்கும் இராமனுக்கும் ஒரே நேரத்தில் ஆலோசகராக இருந்த வசிஷ்டரின் சொல் எப்போதும் அளவோடும் தர்மத்தோடும் இருந்தது.

பிற்காலத்தில் இராமனின் முடிசூட்டு விழாவையும் வசிஷ்டரே நடத்தினார் என்று இராமாயணம் கூறுகிறது. எனவே அவர் ஒரு தலைமுறைக்கு மட்டுமல்ல, பல தலைமுறைக்கும் நம்பகமான துணையாக இருந்தார்.

இந்த முடிவு இராமனின் வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தையே மாற்றியது. தாடகை வதம், அகலிகை சாபம் தீர்தல், சீதையின் சுயம்வரம் எல்லாம் அங்கிருந்தே தொடங்கின. தக்க நேரத்தில் தக்க சொல் சொன்ன வசிஷ்டரே இதற்குக் காரணம். 'அறனறிந்து ஆன்றமைந்த சொல்லான் திறனறிந்தான்' என்பதன் உருவம் அவர்.

A story

Vasishtha's Counsel

The Bala Kanda of Valmiki's Ramayana narrates an important event. Sage Vishvamitra asked Dasharatha to send Rama with him to protect his sacrifice. The rakshasas Maricha and Subahu were obstructing the sacrifice. Dasharatha was shocked. 'Rama is still a boy, less than twelve years old. I will not send him to fight rakshasas. I myself will come with the army,' he said. Through love for his son he was bewildered.

Vishvamitra grew angry. The text says that his anger brought the earth itself to trembling. At this moment the family preceptor Vasishtha, who was in the court, came forward. He spoke calmly and with measure. He did not answer anger with anger, nor rebuke Dasharatha.

First Vasishtha reminded him of dharma: 'Dasharatha, you are of the Ikshvaku line, upholder of righteousness. To give your word and then withdraw is a blemish to your clan.' Then he explained Vishvamitra's power: 'He knows all the astras. Sending Rama with him as protector will bring him no harm. On the contrary, this journey will give him rare weapons.'

His words were full and measured: they touched dharma, benefit and practicality. Spoken knowing the occasion, they dispelled Dasharatha's confusion. He agreed to send Rama and Lakshmana with Vishvamitra.

That decision changed the very beginning of Rama's life. The slaying of Tataka, the release of Ahalya from her curse and Sita's swayamvara all began from there. Vasishtha, who said the right word at the right time, was the cause. He is the form of 'aranarindhu aandramaindha sollaan thiranarindhaan'.

சிந்தனைக்கு

எனக்கு ஆலோசனை சொல்பவர்களில் தர்மம் அறிந்தவர், அளவாகப் பேசுபவர் யார்?

To reflect on

Among those who advise me, who knows dharma and speaks with measure?