Kural 767 · தார்தாங்கிச் செல்வது தானை தலைவந்த – Tamilone

Kural 767 · The Excellence of an Army · படை மாட்சி

தார்தாங்கிச் செல்வது தானை தலைவந்தபோர்தாங்கும் தன்மை அறிந்து.

Thaardhaangich Chelvadhu Thaanai Thalaivandha / Pordhaangum Thanmai Arindhu

That which deserveth the name of army always goeth for the enemy: for it is confident of overcoming him when he offereth battle.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தன் முன்னணியைத் தாங்கிக்கொண்டு செல்வதே படை; எதிரே வந்த போரைத் தாங்கும் திறனை அறிந்து செல்ல வேண்டும்.

Meaning

An army is that which advances bearing up its vanguard, knowing how to withstand the battle that has come upon it.

சொற்பொருள் Word by word

தார்: the vanguard
தாங்கி: bearing up
செல்வது: that which goes
தானை: an army
தலைவந்த: that has come to the front
போர்: battle
தாங்கும் தன்மை: ability to withstand
அறிந்து: knowing

விளக்கம்

இக்குறளுக்கு உரையாசிரியர்கள் பலவிதமாகப் பொருள் உரைக்கின்றனர். 'தார்' என்பது படையின் முன்னணி, அதாவது முதலில் செல்லும் வீரர் வரிசை. அவ்வரிசை எதிரியின் முதல் தாக்குதலைத் தாங்கி, பின்னால் வருபவர்களுக்கு வழி அமைக்க வேண்டும். தலைவந்த போரைத் தாங்கும் தன்மையை அறிந்து அதற்கேற்ப அணிவகுத்துச் செல்வதே படையின் சிறப்பு என்பது கருத்து.

படை செல்லும்போது எல்லாரும் ஒரே தன்மையினர் அல்லர். முன்னே செல்வோர் வலிமை மிக்கவராக இருக்க வேண்டும்; நடுவில் துணை நிற்போர், பின்னால் காப்போர் எனப் பிரிவுகள் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் தன் இடத்தையும் தன் பொறுப்பையும் அறிந்திருப்பதே படையின் ஒழுங்கு.

'தார்' என்பதற்கு மாலை என்றும் பொருள் உண்டு; வீரர் அணியும் மாலையைக் கொண்டு சிலர் உரைக்கின்றனர். ஆனால் பெரும்பாலோர் படையின் முன்னணி என்றே கொள்கின்றனர். இரு பொருளிலும் கருத்து ஒன்றே: போரின் வலிமையைத் தாங்கி நிற்கும் திறன் படைக்கு வேண்டும்.

நடைமுறையில் ஒரு நிறுவனத்தில் சிக்கல் வரும்போது முதலில் எதிர்கொள்பவர்களை நாம் பலப்படுத்த வேண்டும். வரப்போகும் சவாலின் அளவை அறிந்து அதற்கேற்ப ஆயத்தம் செய்தவரே வெல்வர். சிலர் இக்குறளை வேறு விதமாகவும் பிரிக்கின்றனர்: 'தார் தாங்கிச் செல்வது தானை' என்பது படை வீரர்கள் மாலை அணிந்து செல்வதை (வெற்றிக்கு உறுதி கொண்டு) என்று கொள்வது. எப்படியாயினும், எதிர்கொள்ளவிருக்கும் போரின் தன்மையை முன்கூட்டியே அறிந்து அதற்குத் தக்கபடி சுமையைப் பகிர்ந்துகொள்வதே படையின் அறிவு என்பதில் வேறுபாடில்லை. அறிவில்லாத முன்னேற்றம் தோல்வியில் முடியும். படையின் அணிவகுப்பு என்பது வெறும் தோற்றம் அன்று; அது போர் முறையும் ஆகும். முன்னணியில் நிற்பவர்கள் எதிரியின் வேகத்தைத் தாங்கினால்தான் பின்னணியினர் பாதுகாப்பாக இருப்பர். வலிமையை அறிந்து இடம் தேர்ந்து நிற்றலே அறிவு. எதிரி எவ்வளவு பெரிய படையுடன் வருகிறான் என்பதை ஒற்றர் மூலம் அறிந்துகொள்வதும் இதில் அடங்கும்.

Explanation

Commentators explain this couplet in several ways. 'Thaar' is the vanguard of the army, that is, the first line of soldiers. That line must bear the first assault of the enemy and make a way for those behind. The sense is that the excellence of an army lies in knowing the strength needed to withstand the battle that has come, and marching in formation accordingly.

When an army marches, not all are of the same kind. Those in front must be strong; there must be divisions, those who support in the middle and those who guard the rear. The order of an army is that each one knows his place and his duty.

'Thaar' also means a garland, and some explain it through the garland warriors wear. Most, however, take it as the vanguard. In both senses the sense is one: an army must have the ability to stand up to the weight of battle.

In practice, when trouble comes to an organisation we must strengthen those who meet it first. Those who know the scale of the coming challenge and prepare accordingly will win. Some divide the couplet differently, taking 'thaar thaangi selvadhu' as soldiers marching wearing garlands, resolved on victory. In any case there is no disagreement that the army's wisdom lies in knowing beforehand the nature of the battle to be met and sharing the burden accordingly. An advance without knowledge ends in defeat.

கதை

பாண்டவர் படையின் வியூகம்

மகாபாரதத்தின் பீஷ்ம பர்வம் குருக்ஷேத்திரப் போர் தொடங்கும் முன் படைகள் எவ்வாறு அணிவகுக்கப்பட்டன என்பதை விரிவாகச் சொல்கிறது. கௌரவர் தரப்பில் பீஷ்மர் தலைமைத் தளபதியாக இருந்தார். பாண்டவர் தரப்பில் துருபதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னன் தலைமைத் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டான். யுதிஷ்டிரர் அவனிடமும் அர்ஜுனனிடமும் படையை வகுக்குமாறு ஆணையிட்டார்.

முதல் நாள் கௌரவப் படை பீஷ்மரின் தலைமையில் பெரும் கடல் போல் வகுக்கப்பட்டிருந்தது. யுதிஷ்டிரர், பிருஹஸ்பதியின் நீதியைக் குறிப்பிட்டு, சிறுபடை பெரும்படையை எதிர்க்கும்போது வஜ்ர வியூகம் அமைக்க வேண்டும் என்று அர்ஜுனனிடம் கூறினார். அர்ஜுனன் வஜ்ரம் போன்ற வியூகத்தை அமைத்தான். முன்னணியில் பீமன் நின்றான்; அவனைச் சுற்றி வீரர் அணிகள் அமைந்தன.

மறுநாள் திருஷ்டத்யும்னன் கிரௌஞ்ச வியூகம், அதாவது கொக்கு வடிவில் படையை வகுத்தான். அர்ஜுனன் அதன் தலையில் நின்றான்; இரு பக்கங்களிலும் சிறகுகள் போல் படைப்பிரிவுகள் அமைந்தன. ஒவ்வொரு தேர்வீரனுக்கும் காலாட்படைக்கும் யானைகளுக்கும் இடம் குறிக்கப்பட்டது.

இந்த அமைப்பில் முன்னணியில் நிற்பவர்கள் எதிரியின் முதல் தாக்குதலைத் தாங்கும் வலிமை மிக்கவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். பின்னணியில் நிற்பவர்கள் அவர்களுக்குத் துணையாகவும் காவலாகவும் நின்றனர். படை தன்மேல் வரும் போரின் வலிமையை அறிந்து அதற்கேற்ப வகுக்கப்பட்டது.

இக்கதை 'தார் தாங்கிச் செல்வது தானை' என்ற குறளை விளக்குகிறது. படை என்பது ஒரு கூட்டம் அன்று; முன்னணியும் பின்னணியும் தத்தம் இடத்தை அறிந்த ஓர் அமைப்பு. எதிர்கொள்ளும் போரின் அளவை அறிந்து வகுக்கப்படும் படையே நிலைக்கும்.

வியூகங்களின் அறிவு பாரத மரபில் மிகச் சிறப்பாகப் பேசப்படுகிறது. துரோணர் ஒரு நாள் சக்ர வியூகத்தை அமைத்தார்; அதை உடைக்கும் முறையை அபிமன்யு மட்டுமே அறிந்திருந்தான் என்று மகாபாரதம் கூறுகிறது (துரோண பர்வம்). அவன் உள்ளே சென்றான்; வெளியே வரும் முறை அறியாததால் வீழ்ந்தான். இது வியூகத்தின் தன்மையையும் அதை அறிந்திருப்பதன் இன்றியமையாமையையும் காட்டுகிறது. எதிரியின் தன்மையை அறிந்து அணிவகுத்தவர்களே களத்தில் நின்றனர்.

மகாபாரதத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் வியூகம் மாற்றப்பட்டது. கௌரவர் தரப்பில் துரோணர் கருட வியூகம், சக்ர வியூகம், பத்ம வியூகம் போன்றவற்றை வகுத்தார். பாண்டவர் தரப்பில் அர்த்தசந்திர வியூகம், மண்டல வியூகம் போன்றவையும் வகுக்கப்பட்டன. இவ்வாறு ஒவ்வொரு நாளும் எதிரியின் தன்மையை அறிந்து புதிய அமைப்பு ஏற்படுத்துவது போரின் கலையாகும். இந்தச் செயல்முறையில் முன்னணி வீரர்களின் துணிவு பெரிதும் பாராட்டப்படுகிறது. அவர்களே படையின் மானத்தைக் காத்தவர்கள்.

A story

The Array of the Pandava Army

The Bhishma Parva of the Mahabharata describes in detail how the armies were arrayed before the Kurukshetra war began. On the Kaurava side Bhishma was supreme commander. On the Pandava side Dhrishtadyumna, son of Drupada, was appointed commander. Yudhishthira ordered him and Arjuna to array the army.

On the first day the Kaurava army under Bhishma was arrayed like a great sea. Yudhishthira, citing the teaching of Brihaspati, told Arjuna that when a small force faces a larger one it should form the vajra formation. Arjuna formed a formation like the thunderbolt. Bhima stood in the front, and the ranks of warriors were arranged around him.

The next day Dhrishtadyumna arrayed the army in the krauncha formation, in the shape of a heron. Arjuna stood at its head, and divisions stood like wings on both sides. A place was marked for every charioteer, for the foot soldiers and for the elephants.

In this arrangement those in front were chosen as men strong enough to bear the enemy's first assault. Those behind stood as their support and guard. The army was arrayed after knowing the strength of the battle coming upon it.

This story illustrates the couplet 'an army is that which advances bearing its vanguard.' An army is not a crowd; it is an order in which front and rear each know their place. An army arrayed after knowing the measure of the battle it faces is the one that endures.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் குழுவில் முன்னணியில் நிற்பவர் யார்? அவரைத் தாங்கும் பின்பலமாக நீங்கள் என்ன செய்யலாம்?

To reflect on

Who stands at the front of your team, and how can you be the support that holds him up?