Adhigaram 77

The Excellence of an Army

படை மாட்சி · Pataimaatchi

படைமாட்சி அதிகாரம், சிறந்த படையின் இலக்கணத்தைக் கூறுகிறது. உறுப்பு அமைந்து, அச்சமின்றி, அழிவின்றி, கூடி எதிர்நிற்கும் வீரமும் மானமும் நம்பகமும் உடைய படையே அரசனின் செல்வத்துள் தலையானது. ஆனால் எவ்வளவு வீரர் இருந்தாலும் நல்ல தலைவர் இல்லையெனில் அது படையாகாது என்கிறார் வள்ளுவர்.

This chapter describes the qualities of an excellent army. A complete, fearless, unbeaten and united force with valour, honour and trustworthiness is the chief of a king's wealth. But however many soldiers there are, Valluvar says, without good leaders there is no army.

அறிமுகம்

படையியலின் முதல் அதிகாரம் படைமாட்சி. இதுவரை அரசு, அமைச்சர், நாடு, அரண், பொருள் என்ற உறுப்புகள் பேசப்பட்டன. இனி அவற்றைக் காக்கும் படையைப் பற்றிப் பேசுகிறார். படை என்பது போர் செய்ய மட்டுமன்று; நாட்டின் அமைதிக்கும் பாதுகாப்புக்கும் அடிப்படை. நல்ல படை இருந்தால் போரே தேவைப்படாமல் போகலாம்; பகைவர் அஞ்சி அடங்குவர். இந்த எண்ணத்தையே அதிகாரம் முழுவதும் காண்கிறோம்.

முதல் குறள் படையை அரசனின் செல்வத்தில் தலையானதாகச் சொல்கிறது. உறுப்புகள் நிறைந்து, காயங்களுக்கு அஞ்சாத, வெற்றி கொள்ளும் படையே அரசனுக்கு முதன்மைச் செல்வம். அடுத்த குறள் துன்பம் வரும் நேரத்தில் அஞ்சாத துணிவு தொன்மையான படைக்கே இயலும் என்கிறது. மூன்றாம் குறள் ஆரவாரம் செய்யும் கூட்டத்தின் மதிப்பைக் குறைத்துச் சொல்கிறது: கடல் போல் ஒலிக்கும் எலிப்படை நாகத்தின் மூச்சுக்கே அழியும்.

நான்காம், ஐந்தாம் குறள்கள் படையின் இயல்புகளை எடுத்துச் சொல்கின்றன: தோல்வி அறியாத, விலைபோகாத, மரபு வழி வந்த வீரம் உடையது; கூற்றுவனே சினந்து வந்தாலும் ஒன்றாகக் கூடி நிற்கும் ஆற்றல் உடையது. ஆறாம் குறள் மறம், மானம், நல்வழி, தெளிவு என்ற நான்கும் படைக்கு அரண் என்கிறது. ஏழாம் குறள் எதிரியின் முன்படையைத் தாங்கிச் செல்லும் படை பற்றிப் பேசுகிறது.

எட்டாம் குறள், வலிமை குறைவாக இருந்தாலும் படையின் தோற்றத்தாலேயே மதிப்புப் பெறலாம் என்கிறது. ஒன்பதாம் குறள் சிறுமை, வெறுப்பு, வறுமை ஆகியவை இல்லையெனில் படை வெல்லும் என்கிறது. இறுதிக் குறள், வீரர்கள் எவ்வளவு இருந்தாலும் தலைவர்கள் இல்லையெனில் படை இல்லை என்று முடிக்கிறது. இவ்வாறு எண்ணிக்கையை விட பண்பும் தலைமையுமே படையின் உயிர் என்பது வள்ளுவரின் முடிவு.

இன்றைய உலகிலும் இந்த அதிகாரம் ஒரு குழுவை அல்லது நிறுவனத்தை வழிநடத்துவோர்க்குப் பொருந்தும். வீரர்களுக்குப் பதிலாக ஊழியர்கள், படைத்தலைவருக்குப் பதிலாக மேலாளர், போருக்குப் பதிலாகச் சவால்கள் என்று நாம் பொருத்திக் கொள்ளலாம். ஒழுக்கமும் நம்பிக்கையும் நல்ல தலைமையும் நலனுடன் கூடிய ஊதியமும் இருந்தால் எந்தக் குழுவும் வெல்லும். இந்த எளிய உண்மையே வள்ளுவர் நமக்குச் சொல்வது.

இவ்வதிகாரத்தை நாம் வெறும் போர் இலக்கணமாக மட்டும் படிக்கக் கூடாது. படை என்பது ஒரு நாட்டின் பாதுகாப்பு அமைப்பு; அதன் வலிமை எண்ணிக்கையில் மட்டுமின்றி, வீரர்களின் பண்பிலும் அவர்களிடையே நிலவும் நம்பிக்கையிலும் அவர்கள் தலைவர்மீது கொள்ளும் மதிப்பிலும் உள்ளது என்பதே வள்ளுவர் வலியுறுத்தும் கருத்து. அச்சமின்மை, ஒற்றுமை, நம்பகம், ஒழுங்கு, உரிய ஊதியம், சிறந்த தலைமை ஆகியவை ஒவ்வொன்றாக இங்கே பேசப்படுகின்றன. இவை இன்றைய எந்தக் குழுவுக்கும் பொருந்தும் வாழ்க்கைப் பாடங்களாகவும் அமைகின்றன. அதனால் இந்த அதிகாரத்தைப் படிக்கும்போது நம் குடும்பம், பணியிடம், சமூகம் போன்ற குழுக்களையும் நினைத்துப் பார்க்கலாம். நம் தலைவர்களும் வழிகாட்டிகளும் இந்த நற்பண்புகளை எவ்வளவு பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றும், நாம் அந்தக் குழுவுக்கு எவ்வகையில் துணை நிற்கிறோம் என்றும் எண்ணுவது இந்த அதிகாரத்தின் பயனாகும்.

படையியல் என்ற பகுதியில் படைமாட்சி, படைச்செருக்கு என்ற இரு அதிகாரங்கள் உள்ளன. முதலாவது படையின் அமைப்பையும் பண்பையும் பேசுகிறது; இரண்டாவது அப்படையின் வீரர் மனநிலையைப் பேசுகிறது. இவை இரண்டும் சேர்ந்து போரின் வெற்றிக்கு வேண்டிய புறமும் அகமும் ஆகின்றன. திருக்குறளின் மற்ற அதிகாரங்களைப் போலவே இங்கும் வள்ளுவர் எளிய உவமைகளால் அரிய கருத்துகளைச் சொல்கிறார். எலியும் நாகமும், கடலும் ஆரவாரமும் போன்ற உவமைகள் மனத்தில் எளிதில் நிற்கின்றன. ஆகவே படையின் வலிமையைத் தரத்தாலும் பண்பாலும் அளக்கவேண்டும் என்பது இவ்வதிகாரத்தின் சாரம். இதனை மனத்தில் கொண்டு குறள்களை ஒவ்வொன்றாகப் படிப்போம்.

Introduction

Pataimaatchi, the excellence of the army, is the first chapter of the section on the army. So far the limbs of the state, the king, ministers, land, fort and wealth, have been described. Now he speaks of the army that guards them. An army is not only for fighting; it is the basis of the country's peace and safety. With a good army, war itself may become unnecessary, since enemies will fear and keep quiet. This idea is seen throughout the chapter.

The first couplet calls the army the chief of a king's wealth. A complete army that does not fear wounds and wins victories is a king's first treasure. The next says that courage that does not shrink at times of distress is possible only for a veteran army. The third lessens the worth of a noisy crowd: a host of rats roaring like the sea is destroyed by a mere breath of a cobra.

The fourth and fifth couplets describe the nature of an army: one that has not known defeat, cannot be bought, and has valour inherited through tradition; one that, even if Yama himself comes in rage, can stand together. The sixth says that four things, valour, honour, good paths and trust, are the protection of an army. The seventh speaks of the army that bears the enemy's vanguard and goes on.

The eighth says that even if strength is lacking, an army can gain regard by its appearance. The ninth says that if meanness, bitterness and poverty are absent, the army wins. The last couplet concludes that however many soldiers there are, without leaders there is no army. Thus Valluvar's conclusion is that character and leadership, rather than numbers, are the life of an army.

Even today the chapter applies to anyone leading a team or an organisation. We can substitute employees for soldiers, a manager for the commander and challenges for war. With discipline, trust, good leadership and fair pay, any team will win. This simple truth is what Valluvar tells us. Seen this way, the chapter offers lessons for any team today. Kural 769 and others also attend to the soldier's welfare.

இந்த அதிகாரத்தின் பத்து குறள்கள் The ten kurals of this chapter

அதிகாரக் கதை

இராமரின் வானரப் படை

வால்மீகி இராமாயணத்தின் கிஷ்கிந்தா காண்டமும் யுத்த காண்டமும் வானரப் படையின் உருவாக்கத்தையும் செயல்பாட்டையும் சொல்கின்றன. சீதையை மீட்க இராமர் இலங்கைக்குப் படை நடத்த வேண்டியிருந்தது. அவரிடம் அயோத்தியின் படை இல்லை. வனத்தில் வாழ்ந்த வானரங்களும் கரடிகளும் தான் அவருக்குத் துணை. அவர்கள் முறையான படை அல்லர்; ஆயினும் இராமரின் தலைமையும் அவர்களின் அன்பும் அவர்களை ஒரு படையாக மாற்றின.

சுக்ரீவன் அந்தப் படையின் அரசன். அங்கதன், ஜாம்பவான், நீலன், நளன், அனுமன் ஆகியோர் படைத்தலைவர்கள். ஒவ்வொருவரும் தம் பங்கை அறிந்திருந்தனர். நளன் சிற்பக் கலை அறிந்தவன்; கடலில் பாலம் கட்டும் பொறுப்பை ஏற்றான். வானரங்கள் மலைகளைப் பெயர்த்து மரங்களையும் பாறைகளையும் கடலில் வீசிப் பாலம் அமைத்தன என்று வால்மீகி கூறுகிறார். அவர்களின் ஒத்துழைப்பு அந்தப் பாலத்தை ஐந்து நாள்களில் முடிக்க வைத்தது.

கடலைக் கடந்து இலங்கைக்குச் சென்றபோது படை முறையாக அணிவகுக்கப்பட்டது. இராமர் ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் தலைவரை நியமித்தார். படையின் நடுவில் அவர் அன்புடன் நடந்தார். இராவணன் ஒற்றர்களை அனுப்பி வானரப் படையின் வலிமையை அறிய முயன்றபோது, இராமர் அவர்களை மன்னித்து விடுவித்தார் என்றும், படையின் பெருமையைப் பார்க்கச் செய்தார் என்றும் மரபு கூறுகிறது.

போர் தொடங்கியபோது வானரப் படை அஞ்சாமல் எதிர்நின்றது. இந்திரஜித்தின் மாய அம்புகளிலும், கும்பகர்ணனின் பிரமாண்ட வடிவிலும் அவர்கள் அச்சமின்றி மோதினர். வீழ்ந்தவர்களை அனுமன் சஞ்சீவி மலை கொண்டுவந்து மீட்டார். அவர்களின் மன உறுதிக்குக் காரணம் இராமரிடம் அவர்கள் வைத்த நம்பிக்கை.

இக்கதை வள்ளுவர் கூறும் படையின் பல பண்புகளைக் காட்டுகிறது: தலைமையின் சிறப்பு, ஒருமித்த செயல், வீரம், மானம், நம்பிக்கை. அவர்களுக்கு ஊதியம் இல்லை; ஆனால் கடமையும் அன்பும் இருந்தன. சிறுமையும் வெறுப்பும் அவர்களிடம் இல்லை. இதனால் எண்ணிக்கையில் குறைந்த வானரப் படை இராவணனின் பெரும் படையை வென்றது.

முடிவில் வானரப் படை அயோத்தி வரை வந்து இராமரின் முடிசூட்டு விழாவில் கலந்துகொண்டது. இராமர் ஒவ்வொருவருக்கும் நன்றி சொல்லிப் பரிசு அளித்தார். தலைவர் தம் படையை மதிக்கும்போதுதான் படை தலைவரை மதிக்கிறது என்பதை இராமரின் இந்த அன்பு உணர்த்துகிறது. இதுவே படைமாட்சியின் உயிர்.

வானரப் படையின் வெற்றிக்குப் பல காரணங்களை நாம் காணலாம். சுக்ரீவன் படையைத் திரட்டி நான்கு திசைகளுக்கும் அனுப்பிய ஒழுங்கு, அனுமனின் அறிவும் வலிமையும், ஜாம்பவானின் அனுபவ ஆலோசனை, அங்கதனின் இளமைத் துணிவு, நளனின் கட்டடத் திறமை, நீலனின் படைத்தலைமை ஆகியவை ஒன்றுசேர்ந்தன. ஒவ்வொருவரும் தம் திறனை அறிந்து அதற்கேற்ற பணியை ஏற்றனர். இதுவே குறள் சொல்லும் 'உறுப்பமைந்து' என்பதன் உண்மை வடிவம். மேலும் இராமர் தம் படையிடம் காட்டிய அன்பும் மதிப்பும் வானரர்களின் நம்பிக்கையை வளர்த்தன. தலைவன் வீரர்களோடு நின்று, அவர்களின் துயரத்தை அறிந்து, அவர்கள் செய்யும் சிறு உதவியையும் நன்றியுடன் நினைக்கும்போதுதான் படை உயிர்ப்புடன் இயங்குகிறது.

இந்தக் கதையின் இன்னொரு பகுதியும் எண்ணத் தக்கது. இராமர் வானரப் படையில் எந்தப் படைவீரரையும் தாழ்வாகக் கருதவில்லை. அணிலுக்கும் அவர் அன்புடன் நன்றி சொன்னார் என்று நாட்டுப்புற மரபு கூறுகிறது. இத்தகைய தலைமையின் கீழ் சிறியவரும் பெரியவரும் தம்மால் இயன்றதைச் செய்யத் துணிவு கொண்டனர். தமிழ் மரபில் இராமாயணம் கம்பரால் அழகிய கவிதையாக்கப்பட்டுள்ளது; அதிலும் வானரப் படையின் ஒற்றுமையும் அன்பும் பாராட்டப்படுகின்றன. எனவே இக்கதை படைமாட்சி என்ற அதிகாரத்தின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

இக்கதையிலிருந்து கற்கும் மற்றொரு பாடம் தலைவனின் பணிவு. இராமர் அரசகுமாரர்; ஆயினும் சுக்ரீவனிடம் நட்புக் கொண்டு அவனது படையை ஏற்றார். அவர் தம் படையைத் தம் உடைமையாகக் கருதாமல் தம் நண்பரின் உதவியாகவே கருதினார். போர் முடிந்ததும் சுக்ரீவன், அனுமன், அங்கதன், ஜாம்பவான் ஆகியோருக்கு அவர் தனிப்பட்ட முறையில் நன்றி கூறினார். இத்தகைய தலைவனின்கீழ் வீரர்கள் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் உழைத்தனர். அதனால்தான் கடல் மேல் பாலம் கட்டுதல், கோட்டையைச் சூழ்தல், மாயப் போர்களை எதிர்கொள்ளுதல் போன்ற அரிய செயல்களை அவர்களால் செய்ய முடிந்தது. இவ்வாறு படையின் வெற்றி தலைவனின் பண்பையும் சார்ந்தது என்பதை இக்கதை காட்டுகிறது. குறளின் நான்கு அடிப்படைப் பண்புகளான வீரம், மானம், நல்வழி, நம்பகம் ஆகியவை வானரப் படையிடம் காணப்பட்டன என்று கொள்ளலாம்.

Chapter story

Rama's Vanara Army

The Kishkindha Kanda and the Yuddha Kanda of Valmiki's Ramayana tell of the making and working of the vanara army. To rescue Sita, Rama had to march an army to Lanka. He did not have Ayodhya's army. His help was the vanaras and bears who lived in the forest. They were not a formal army, yet Rama's leadership and their love turned them into one.

Sugriva was king of that army. Angada, Jambavan, Nila, Nala and Hanuman were its commanders. Each knew his part. Nala knew the art of building and took charge of making a bridge across the sea. Valmiki says the vanaras uprooted mountains and threw trees and rocks into the sea to make the bridge. Their co-operation let the bridge be finished in five days.

When they crossed the sea and reached Lanka, the army was arrayed in order. Rama appointed a leader for each division. In the midst of the army he moved with affection. When Ravana sent spies to learn the strength of the vanara army, tradition says Rama forgave them, released them and let them see the army's glory.

When the war began the vanara army stood fearlessly. They clashed without fear against Indrajit's magical arrows and against Kumbhakarna's colossal form. Hanuman brought the Sanjivani mountain and revived the fallen. The reason for their firmness was the faith they placed in Rama.

This story shows many qualities of the army Valluvar describes: excellence of leadership, united action, valour, honour and trust. They had no pay, but they had duty and love. They had no meanness or bitterness. For this the smaller vanara army defeated Ravana's great army.

In the end the vanara army came as far as Ayodhya and took part in Rama's coronation. Rama thanked each one and gave gifts. This affection shows that only when a leader honours his army does the army honour the leader. This is the life of the excellence of an army.

Several causes of the vanaras' success may be seen. Sugriva gathered the army and sent it in order to the four directions; Hanuman's wisdom and strength, Jambavan's counsel born of experience, Angada's youthful daring, Nala's skill in building, and Nila's command all joined together. Each knew his own ability and took up a fitting task. This is the true form of what the couplet calls completeness of limbs. Moreover, the love and respect Rama showed to his army grew the vanaras' trust. An army lives only when the leader stands with the soldiers, knows their sorrow and remembers with gratitude even their small help.

முக்கியப் பாடங்கள்

உறுப்பு அமைந்து, அச்சமின்றி வெல்லும் படையே அரசனின் செல்வத்துள் தலையானது.
ஆரவாரம் மட்டும் உள்ள பெருங்கூட்டத்தைவிடப் பண்பும் துணிவும் உள்ள சிறு படை சிறந்தது.
மறம், மானம், நல்வழி, தேற்றம் ஆகிய நான்கும் படைக்குப் பாதுகாப்பு.
சிறுமை, வெறுப்பு, வறுமை இல்லாத படை வெல்லும்.
எத்தனை வீரர் இருந்தாலும் தலைவர் இல்லையெனில் படை இல்லை.

Key lessons

A complete, fearless, victorious army is the chief of a king's wealth.
A small army of character and courage is better than a noisy crowd.
Valour, honour, good paths and trust are the four protections of an army.
An army free from meanness, bitterness and poverty wins.
However many soldiers there are, without leaders there is no army.