இராமர் பரதனிடம் கேட்ட படை பற்றிய கேள்விகள்
வால்மீகி இராமாயணத்தின் அயோத்தியா காண்டத்தில் ஒரு சிறந்த காட்சி உள்ளது. பதினான்கு ஆண்டு வனவாசத்தில் இராமர் சித்திரகூடத்தில் தங்கியிருந்தார். தந்தை தசரதர் மறைந்த பின் பரதன் தாய்மாரோடும் படையோடும் அவரைத் தேடிவந்து, அயோத்திக்குத் திரும்பி அரசு ஏற்கும்படி வேண்டினான். இராமர் தந்தையின் சொல்லை மீற மறுத்தார்.
அந்தச் சந்திப்பில் இராமர் அன்புடன் பரதனிடம் அரசாட்சி பற்றிய பல கேள்விகளைக் கேட்டார். இது 'கச்சித்' என்று தொடங்கும் கேள்விகளாக அமைந்துள்ளதால் 'கச்சித் சர்க்கம்' என்று பெயர் பெற்றது (அயோத்தியா காண்டம் 100). அதில் ஒரு கேள்வி படையைப் பற்றியது.
'படை வீரர்களுக்கு உரிய உணவையும் ஊதியத்தையும் உரிய காலத்தில் நீ கொடுக்கிறாயா? காலம் கடந்தால் பணியாளர் தம் தலைவன்மீது சினம் கொள்வர்; அது பெரிய தீங்கு என்று கூறப்படுகிறது.' இவ்வாறு இராமர் கேட்டார். மேலும், பலம் மிக்க, அறிவு மிக்க, நல்ல குடியில் பிறந்த வீரர்களை நீ மதிக்கிறாயா என்றும், அவர்களுக்கு உரிய ஊக்கத்தைத் தருகிறாயா என்றும் வினவினார்.
இந்த அறிவுரை பின்னர் இராமர் வானரப் படையை நடத்தியதிலும் தெரிகிறது. அவர் வீரர்களோடு உணவையும் பகிர்ந்தார்; அவர்களின் துயரத்தை அறிந்தார். அதனால்தான் வானரர்கள் மனம் வெறுப்பின்றி இலங்கை வரை உறுதியாகப் பணியாற்றினர்.
இக்கதை 'சிறுமையும் செல்லாத் துனியும் வறுமையும் இல்லாயின் வெல்லும் படை' என்ற குறளை விளக்குகிறது. ஊதியம் தாமதமாகாமல், மனக்குறை வளராமல், வீரர் வறுமையில் வாடாமல் இருந்தால் படை வெல்லும். தலைவனின் கடமை இவற்றைக் கவனிப்பதே என்பதை இராமரின் கேள்விகள் நமக்குக் காட்டுகின்றன.
வால்மீகி இராமர் வானரப் படையைத் தலைமை தாங்கியபோது அவர்களின் நலனில் கொண்ட அக்கறையையும் சொல்கிறார். சுக்ரீவன் தன் படையைத் திரட்டி அனுப்பியபோது அவர்களை ஒழுங்காக நடத்தினான்; இராமரும் அவர்களுடன் நின்றார். இந்தப் பராமரிப்பு வீரர்களின் உள்ளத்தில் தலைமையின்மீது மதிப்பையும், செய்யும் பணிமீது ஆர்வத்தையும் வளர்த்தது. வறுமையும் வெறுப்பும் இல்லாத படை எந்தத் தடையையும் கடந்துவிடும்.
காலத்தில் ஊதியம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற இராமரின் அறிவுரை நம் மரபில் மிகவும் மதிக்கப்படுகிறது. உழைத்தவருக்கு உரிய கூலியைத் தாமதமின்றித் தருவது அறம் என்பதே அதன் உட்கருத்து. இவ்வாறு உரிய காலத்தில் உரியதைக் கொடுக்கும் தலைவனிடம் வீரர்கள் தம் உயிரையும் கொடுக்க முன்வருவர்.