பாகவத புராணம், பத்தாம் ஸ்கந்தம்கண்ணனின் வாயில் அண்டத்தைக் கண்ட யசோதை
பாகவத புராணத்திலிருந்து. கோகுலத்தில் சிறு கண்ணன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அவன் மண்ணைத் தின்றுவிட்டான் என்று பலராமனும் தோழர்களும் யசோதையிடம் சொன்னார்கள். யசோதை அவனைப் பிடித்து, "வாயைத் திற!" என்றாள். "நான் மண் தின்னவில்லை, அம்மா" என்று சொல்லிக் கண்ணன் வாயைத் திறந்தான்.
அந்தச் சிறு வாய்க்குள் யசோதை கண்டது மண் அல்ல. அங்கே முழு அண்டமும் இருந்தது: வானம், திசைகள், மலைகள், கடல்கள், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், கோகுலம், அதில் தானும் கண்ணனும். அவள் திகைத்து நடுங்கினாள். "இவன் யார்? நான் யார்?" என்று மனம் கலங்கினாள். பின் கண்ணன் தன் மாயையால் அவள் மனத்தில் மீண்டும் தாயன்பை நிரப்பினான். அவள் அதை மறந்து, அவனைத் தூக்கி மடியில் வைத்துக் கொஞ்சினாள்.
அண்டத்தையே தன்னுள் வைத்திருப்பவன் ஒரு சிறு குழந்தையாகத் தோன்றினான். "ஞாலம் எல்லாம் பெற்ற நாயகிக்கு" மொட்டு, மான், மலைமகள் என்ற சிறு சொற்கள் நகைப்புக்குரியவை என்று பட்டர் சொல்வது இதே வியப்பை.
Bhagavata Purana, Book 10Yashoda Sees the Universe in Krishna's Mouth
From the Bhagavata Purana. Little Krishna was playing in Gokula. Balarama and his friends told Yashoda that he had eaten mud. Yashoda caught hold of him and said, 'Open your mouth!' 'I didn't eat any mud, Mother,' said Krishna, and opened his mouth.
What Yashoda saw inside that little mouth was not mud. The whole universe was there: the sky, the directions, mountains, oceans, the sun, the moon, the stars, Gokula, and in it herself and Krishna. She trembled in wonder. 'Who is he? Who am I?' her mind cried. Then Krishna, by his maya, filled her heart again with a mother's love. She forgot what she had seen, picked him up, set him on her lap and cuddled him.
He who holds the universe within himself appeared as a small child. Bhattar's words, that small terms like bud, doe and mountain's daughter are laughable for 'the Lady who gave birth to the whole world', carry the same wonder.
