வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (சுந்தர காண்டம்)ஓய்வை மறுத்த அனுமன்
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. சீதையைத் தேட, அனுமன் மகேந்திர மலையிலிருந்து நூறு யோசனை அகலமுள்ள கடலைத் தாண்டப் பாய்ந்தான். அவன் வேகத்தில் மரங்கள் வேரோடு எழுந்து சிறிது தூரம் பின்தொடர்ந்தன.
கடலின் நடுவே, இராமனின் முன்னோரான சகரர்களுக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருந்த கடலரசன் வேண்டுகோளின்படி, மைநாக மலை நீரிலிருந்து எழுந்து நின்றது. "இராமனின் தூதனே, சற்று என் மேல் இளைப்பாறு. கனிகளை உண்டு, களைப்பு தீர்ந்து செல்" என்று மைநாகம் அன்போடு அழைத்தது.
அனுமன் மலையைக் கையால் மெல்லத் தொட்டு நன்றி சொன்னான்: "உன் அன்பே எனக்கு விருந்து. ஆனால் இராமனின் பணி முடியும் வரை நான் எங்கும் நிற்க மாட்டேன் என்று உறுதி பூண்டிருக்கிறேன்." பின்னர் தொடர்ந்து பறந்தான்.
வழியில் சுரசை அவனைச் சோதித்தாள்; சிம்ஹிகை அவனைத் தடுத்தாள். ஒவ்வொரு தடையையும் அறிவாலும் வலிமையாலும் கடந்து, அனுமன் இலங்கையின் கரையை அடைந்தான்.
ஓய்வு அன்போடு வழங்கப்பட்டபோதும் அதை மறுத்து, பணியில் உறுதியாக நின்ற அனுமன், 'தானே மடிந்திராத் தாளாண்மை'யின் வடிவம்.
From the Valmiki Ramayana (Sundara Kanda)Hanuman Declines to Rest
From the Valmiki Ramayana. To search for Sita, Hanuman leapt from Mount Mahendra to cross the ocean, a hundred yojanas wide. So great was his speed that trees were torn up by the roots and followed him a little way.
In the middle of the ocean, at the request of the Ocean, who owed a debt of gratitude to Rama's ancestors the Sagaras, the mountain Mainaka rose from the water. "Messenger of Rama, rest on me awhile," Mainaka said kindly. "Eat fruit, ease your weariness, and then go on."
Hanuman touched the mountain gently with his hand and thanked it: "Your kindness is feast enough. But I have vowed not to stop anywhere until Rama's work is done." And he flew on.
On the way Surasa tested him and Simhika tried to stop him. Overcoming each obstacle by wit and strength, Hanuman reached the shore of Lanka.
Hanuman, who declined rest even when it was offered with love and held firm to his task, is the very form of persevering effort that never sinks into idleness.
