Kural 753 · பொருளென்னும் பொய்யா விளக்கம் இருளறுக்கும்

கடாரத்துக்குக் கடல் கடந்த வணிகர்

இது ஒரு கற்பனைக் கதை. பழங்காலத்தில் தமிழ் வணிகர்கள் கடல் கடந்து தொலைநாடுகளுடன் வாணிகம் செய்தனர் என்பதைப் பல நூல்கள் கூறுகின்றன. அந்த மரபில் வைத்துப் பார்த்தால், காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் வாழ்ந்த ஒரு வணிகர் மாணிக்கவேலர் பெரிய கப்பலில் மிளகு, பருத்தித் துணி, முத்து ஆகிய பொருள்களை ஏற்றிக்கொண்டு கடாரம் நோக்கிப் புறப்பட்டார் என்று கற்பனை செய்யலாம்.

அவர் புறப்படும் முன் தம் இளம் மகன் வேலனை அழைத்து, 'மகனே, வழியில் எங்கு சென்றாலும் மூன்றை நினைவில் வைத்துக்கொள்: உன் நேர்மை, உன் மொழி, உன் பொருள். இம்மூன்றும் உன்னுடன் பயணம் செய்யும் விளக்குகள்' என்றார். வேலன் அவற்றை நெஞ்சில் பதித்தான்.

வழியில் புயல் அடித்து கப்பல் சேதமடைந்தது. அவர்கள் ஒரு அறியாத துறைமுகத்தில் ஒதுங்கினர். அந்த ஊர் மக்களின் மொழியை அவர்கள் அறியவில்லை; உணவும் தங்குமிடமும் இல்லை. மாணிக்கவேலர் தம் கப்பலின் பொருள்களை நேர்மையாக விற்றும் மாற்றியும் அங்குள்ள வணிகர்களிடம் நம்பிக்கை பெற்றார்.

கப்பலைச் செப்பனிட வேண்டிய பொருளும் ஆட்களும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தன. அவரது செல்வமும் நேர்மையும் அறியாத நாட்டில் அவரது விளக்காக ஒளிர்ந்தன. உள்ளூர் வணிகர்கள் அவருக்கு உதவினர். சில வாரங்களில் கப்பல் மீண்டும் பயணத்துக்குத் தயாரானது.

கடாரம் சென்று வணிகம் முடித்துத் திரும்பியபோது வேலன் தந்தையிடம், 'செல்வம் மட்டும் அல்ல, நீங்கள் செல்வத்தைக் கையாண்ட நேர்மையும்தான் அங்கு நமக்கு வழி காட்டியது' என்றான். மாணிக்கவேலர் பெருமையுடன் புன்னகைத்தார்.

இந்தக் கதை பொருளின் ஒளியையும் அந்த ஒளி நேர்மையான பொருளுக்கே நிலைக்கும் என்பதையும் சொல்கிறது. 'பொய்யா விளக்கம்' என்ற சொல்லின் ஆழம் அதில் தெரிகிறது.

சங்க இலக்கியம் தொடங்கி சிலப்பதிகாரம் வரை தமிழ் வணிகர்களின் கடல் வாணிகம் பேசப்படுகிறது. யவனர் முதலியோருடன் நடந்த வாணிகம், மிளகும் முத்தும் வழியாகத் தமிழகத்துக்கு வந்த பொன் ஆகியவை அந்தக் காலத்தின் செல்வ வளத்தை உணர்த்துகின்றன. எனவே இக்கதையின் பின்னணி கற்பனையாயினும் தமிழ் மரபின் உண்மையான வணிகப் பண்பாட்டை நினைவூட்டுகிறது. அந்த வணிகர்கள் நேர்மைக்கும் வாக்குறுதிக்கும் பெயர் பெற்றவர்கள். மாணிக்கவேலரின் உதாரணம் இளம் வணிகர்களுக்கு இன்றும் வழிகாட்டும்: தொலைநாட்டிலும் நம்பிக்கை பெறுவது நாணயத்தால்தான். அந்த நேர்மையே பல நாடுகளிலும் தமிழ் வணிகர்களுக்கு நற்பெயரைத் தந்தது என்று கதை முடிகிறது.

The Sea-Faring Merchant

This is an imagined tale. Many works say that in ancient times Tamil merchants traded across the sea with distant lands. Within that tradition one may imagine that a merchant, Manikkavelar of Kaveripoompattinam, set out for Kadaram in a great ship loaded with pepper, cotton cloth and pearls.

Before leaving he called his young son Velan and said, 'Son, wherever you go on the way, remember three things: your honesty, your tongue and your wealth. These three are lamps that travel with you.' Velan fixed them in his heart.

On the way a storm struck and the ship was damaged. They took shelter in an unknown port. They did not know the language of the people there, and had neither food nor shelter. Manikkavelar sold and exchanged the ship's goods honestly and won the trust of the merchants there.

They obtained the materials and men needed to repair the ship. His wealth and honesty shone as his lamp in a strange land. The local merchants helped him. In a few weeks the ship was ready to sail again.

When they returned after trading at Kadaram, Velan said to his father, 'It was not wealth alone but the honesty with which you handled wealth that showed us the way there.' Manikkavelar smiled with pride.

The story tells the light of wealth and that the light lasts for honest wealth. The depth of the phrase 'the lamp that does not fail' shows in it.