சிசுபாலன் இராஜசூயத்தில்
மகாபாரதத்தில் யுதிஷ்டிரன் இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் இராஜசூய வேள்வி நடத்தினான். நாடெங்கிலுமிருந்து அரசர்கள், முனிவர்கள், சான்றோர் வந்து குழுமினர். வேள்வியில் முதல் மரியாதை யாருக்கு என்ற கேள்வி எழுந்தது. பீஷ்மர் கண்ணனுக்கே முதல் மரியாதை என்று கூறினார். சகாதேவன் அதை ஆமோதித்தான். அவை அமைதியாக ஏற்றது.
ஆனால் சேதி நாட்டு மன்னன் சிசுபாலன் எழுந்தான். சிசுபாலன் கண்ணனின் அத்தை மகன். கண்ணன் வீட்டில் அவன் பலமுறை விருந்தாளியாக இருந்து உண்டு மகிழ்ந்தவன். ஆனால் அவை முன்னிலையில் அவன் கண்ணனை இழிவாகப் பேசத் தொடங்கினான். "இவன் ஆடு மேய்த்தவன்; வெண்ணெய் திருடியவன். இவனுக்கு முதல் மரியாதையா? இவனை விட மேன்மையான அரசர்கள் இங்கே இருக்கிறார்களே" என்றான். பீஷ்மரையும் பாண்டவர்களையும் இழிவுபடுத்தினான்.
கண்ணன் அமைதியாக அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவன் முன்பு சிசுபாலனின் தாய்க்கு ஒரு வாக்கு கொடுத்திருந்தான்: அவள் மகனின் நூறு குற்றங்களை மன்னிப்பதாக. சிசுபாலன் பேசப் பேசக் குற்றங்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்தான். நூறு முடிந்தபோது கண்ணன் தன் சக்கரத்தை ஏவி அவனை வீழ்த்தினான் என்று மரபு சொல்கிறது.
சிசுபாலன் வாழ்வில் இந்த இயல்பு புதிதல்ல. அவன் பிறந்தபோதே மூன்று கண்களும் நான்கு கரங்களும் உடையவனாகப் பிறந்தான் என்றும், யாருடைய மடியில் வைத்தால் அவை மறையுமோ அவனாலேயே அவன் மரணம் நேரும் என்றும் ஆருடம் சொல்லப்பட்டது என்றும் மரபு கூறுகிறது. கண்ணனின் மடியில் வைத்தபோது அவை மறைந்தன. அவன் தாய் கண்ணனிடம் வேண்டி மகனின் குற்றங்களை மன்னிக்கச் செய்தாள்.
இங்கே சிசுபாலன் உறவினன்; கண்ணனின் வீட்டில் உண்டு மகிழ்ந்தவன்; ஆனால் பொது மன்றத்தில் இழிவு செய்தவன். மனைக்கெழீஇ மன்றில் பழிப்பவன் என்று வள்ளுவர் சொல்லும் மனிதன் இவனே. அவனது இந்த இயல்பு இறுதியில் அவன் அழிவுக்கே வழி வகுத்தது.
இராஜசூயம் முடிந்த பின் சிசுபாலன் இறந்ததைக் கண்டு பலர் அவன் செயலுக்கு இது பொருத்தமான முடிவு என்றனர். வீட்டில் விருந்துண்டு மன்றில் இழிவு செய்தவனுக்கு உலகம் வழங்கும் மதிப்பு இதுவே. நட்பின் மரியாதையை மீறுபவருக்குப் பழி மட்டுமே எஞ்சும்.
மன்றில் பழிப்பவனோடு நெருங்கிப் பழகியதால் பாண்டவர்கள் தம் அவையில் அவமானம் அடைந்தனர். இக்கதை நட்பின் மரியாதையை மீறுபவனின் முடிவு என்ன என்பதைக் காட்டுகிறது.