ராஜசூயத்தில் கண்ணனின் பணிவு
மகாபாரதத்தின் சபா பர்வத்தில் இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் நடந்த ராஜசூய யாகத்தின் காட்சி வருகிறது. யுதிஷ்டிரன் சக்கரவர்த்தி ஆகும் அந்த மகா வேள்விக்கு உலகெங்கிலுமிருந்து மன்னர்கள், முனிவர்கள், அந்தணர்கள், பொதுமக்கள் அனைவரும் வந்தனர். விருந்தினர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கூடினர். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பணி ஒதுக்கப்பட்டது. பீஷ்மர், துரோணர் போன்றோர் வேள்வியின் மேற்பார்வை செய்தனர். துரியோதனன் செல்வப் பொறுப்பை ஏற்றான். துச்சாசனன் உணவு மேற்பார்வை செய்தான்.
அந்தப் பணிகளுக்கு இடையே, துவாரகையின் அரசரும் சக்கரவர்த்திகளின் நண்பருமான கண்ணன் ஒரு எளிய பணியைத் தாமே ஏற்றார். வந்த அந்தணர்களின் பாதங்களைக் கழுவுவதே அது. அவர் பெரும் மன்னர்களின் சூழ்ந்த சபையில் இருந்தும், எளிய முறையில் குனிந்து விருந்தினர்களின் கால்களைத் தன் கையால் கழுவினார். அங்கே வந்த முனிவர்கள், வறிய அந்தணர்கள் அனைவரும் வியப்புடன் அவரைப் பார்த்தனர். சிலர் கூச்சத்தில் கால்களை இழுத்துக் கொண்டனர். கண்ணன் அவர்களை அன்புடன் தடுத்து, "அஞ்ச வேண்டாம்; இது என் பாக்கியம்" என்று கூறி, பாதங்களைக் கழுவி, அவர்களைத் துடைத்து வணங்கினார். "இவரா உலகத்தின் இறைவன்?" என்று அவர்கள் எண்ணினர்.
அவரிடம் ஒருவர் கேட்டார்: "கண்ணா, நீயே உலகம் வணங்கும் பெருமான். ஏன் இத்தகைய பணியை ஏற்றாய்?" கண்ணன் புன்னகையுடன், "தர்மத்தின் முன் எல்லாப் பணிகளும் சமம். பிறருக்குப் பணிவது எனக்குக் குறைவு அல்ல, அது எனக்குப் பெருமை" என்றார். அவரது பணிவு சபையில் இருந்த அனைவரின் மனத்தையும் தொட்டது.
இந்த நிகழ்ச்சி அந்த வேள்வியின் மிகச்சிறந்த காட்சியாகக் கருதப்படுகிறது. உயர்ந்தவன் பணியும்போது அவன் மேலும் உயர்கிறான். கண்ணன் தனக்கு அளிக்கப்பட்ட முதல் மரியாதையைக்கூடப் பணிவுடன் ஏற்றார் என்றும் மரபு கூறுகிறது. அவ்வேள்வியில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் தகுதிக்கேற்ப மரியாதை வழங்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த எளிய அந்தணர்கள் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் அந்தக் காட்சியை நினைவில் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் தம் ஊர் திரும்பியபோது, தம் பிள்ளைகளிடம் "நாங்கள் ஒரு நாள் இறைவனின் கைகளால் பாதம் கழுவப் பெற்றோம்" என்று சொல்லிப் பெருமிதம் கொண்டனர். கண்ணனின் குடும்பப் பெருமை அவரது பணிவில் அவ்வாறு ஒளிர்ந்தது. தனக்குக் கிடைத்த குடிப்பிறப்பு, புகழ், செல்வம் ஆகியவற்றை எண்ணித் தலைக்கனம் கொள்ளாமல், எல்லோருக்கும் பணிவது குடிமையின் சிகரம். வள்ளுவரின் இறுதி அறிவுரையான "குலம் வேண்டின் வேண்டுக யார்க்கும் பணிவு" என்பதன் உயிருள்ள வடிவமாக இக்காட்சி நிற்கிறது.