பாடல் 94 · நளவெண்பா · புகழேந்திப் புலவர்

Nalavenba 94 · பூவின்வாய் வாளி புகுந்த வழியேயென்

பூவின்வாய் வாளி புகுந்த வழியேயென்ஆவியார் போனாலு மவ்வழியே - பாவியேன்ஆசைபோ காதென் றழிந்தா ளணியாழின்ஓசைபோற் சொல்லா ளுயிர்த்து.

Poovinvaay vaali pukuntha vazhiyaeyen / Aaviyaar poanaalu mavvazhiyae - paaviyaen / Aasaipoa kaathen razhinthaa laniyaazhin / Oasaipoar sollaa luyirththu.

பகிர்

பொருள்

அழகிய யாழின் ஓசை போன்ற சொல்லை உடைய அவள் பெருமூச்செறிந்து, ‘மலர் அம்பு நுழைந்த வழியே என் உயிர் போனாலும், பாவியான என் ஆசை மட்டும் அவ்வழியே போகாது’ என்று அழிந்தாள்.

Meaning

She whose voice was like the sound of a lovely yaazh sighed and was undone, saying: ‘Even if my life leaves by the same path the flower-arrow entered, sinner that I am, my longing will not leave by that path.’

சொற்பொருள் Word by word

பூவின் வாய் வாளி
the flower-tipped arrow
புகுந்த வழி
the path by which it entered
ஆவியார் போனாலும்
even if my life departs
பாவியேன்
sinner that I am
ஆசை போகாது
my longing will not go
அணியாழின் ஓசை போல் சொல்லாள்
she whose voice is like a lovely yaazh
உயிர்த்து
sighing

விளக்கம்

‘உயிர் போனாலும் ஆசை போகாது’ — காதலின் உறுதியை இதைவிடக் கூர்மையாகச் சொல்ல முடியாது. உடல் அழிந்தாலும் அன்பு அழியாது என்பது அவள் நம்பிக்கை.

யாழ் தமிழின் பழைய இசைக்கருவி. அவள் குரல் புலம்பலிலும் யாழிசைபோல இனிமையாக இருக்கிறது.

Explanation

‘Even if life leaves, longing will not’: love's constancy could not be put more sharply. The body may perish, she believes, but love will not.

The yaazh is the ancient Tamil harp; even in lament her voice is sweet as its music.

நளவெண்பா, சுயம்வர காண்டம்; ஒப்பு: மகாபாரதம், வன பர்வம் (நளோபாக்கியானம்)

தமயந்தியின் துயர நிலை

சுயம்வரத்துக்கு முந்திய இரவு, நளனைப் பிரிந்த தமயந்தி துயரில் வாடுகிறாள்.

Nalavenba, Swayamvara Kandam; compare Mahabharata, Vana Parva (Nalopakhyana)

Damayanti's Distress

On the eve of the swayamvara, Damayanti suffers in separation from Nala.

சிந்தனைக்கு

உண்மையான அன்பு உயிரையும் கடந்து நிற்கும்.

To reflect on

True love outlasts even life.