தோழி தமயந்திக்கு, அங்கு வந்திருந்த அரசர்கள் ஒவ்வொருவரையும் குறிப்பிட்டு உரைத்தல்
தோழி ஒவ்வொரு மன்னனையும் அவன் நாட்டோடு தமயந்திக்கு அறிமுகம் செய்கிறாள். இந்த அறிமுகம் தமிழ்க் காப்பிய மரபுக்கு உரியது.
மன்னர் குலமும் பெயரும் வளநாடும்இன்ன பரிசென் றியலணங்கு - முன்னின்றுதார்வேந்தன் பெற்ற தனிக்கொடிக்குக் காட்டினாள்தேர்வேந்தர் தம்மைத் தெரிந்து.
Mannar kulamum peyarum valanaatum / Inna parisen riyalanangku - munninru / Thaarvaenthan perra thanikkotikkuk kaattinaal / Thaervaenthar thammaith therinthu.
தெய்வப் பெண் போன்ற தோழி, முன்னே நின்று, மாலையணிந்த வீமராசன் பெற்ற ஒப்பற்ற கொடி போன்ற தமயந்திக்கு, தேர்வேந்தர்களை ஒவ்வொருவராகத் தெரிந்தெடுத்து, அவர்களுடைய குலம், பெயர், வளமான நாடு இவை இப்படிப்பட்டவை என்று காட்டினாள்.
Standing before her, the companion, graceful as a goddess, pointed out the chariot-kings one by one to the peerless creeper-like daughter of the garlanded king, telling her each one's lineage, name and rich land.
சுயம்வரத்தில் மணமகளுக்கு அரசர்களை அறிமுகம் செய்வது மரபு. ஸ்ரீஹர்ஷரின் நைஷதத்தில் இப்பணியைக் கலைமகளான சரஸ்வதியே செய்கிறாள். இங்கே ‘இயலணங்கு’ என்பது தோழியைக் குறிக்கிறது; அச்சொல் கலைமகளையும் நினைவூட்டுகிறது.
அடுத்த பதினைந்து பாடல்களில் ஒவ்வொரு அரசனின் நாட்டு வளமும் ஒரு சிறு காட்சியாக வருகிறது.
Presenting the kings to the bride is part of the svayamvara custom. In Sri Harsha's Naishadha, it is Saraswathi, goddess of learning, who does this. Here iyal anangu, ‘the goddess-like one’, refers to the companion, though the word also recalls Saraswathi.
In the next fifteen verses, each king's land appears as a small picture of its wealth.
தோழி ஒவ்வொரு மன்னனையும் அவன் நாட்டோடு தமயந்திக்கு அறிமுகம் செய்கிறாள். இந்த அறிமுகம் தமிழ்க் காப்பிய மரபுக்கு உரியது.
The maid introduces each king and his land to Damayanti, a device typical of Tamil epic poetry.
நல்ல முடிவு எடுக்க முழுமையான தகவல் தேவை.
A good choice needs full knowledge.