மகாபாரதம், வனபர்வம்கதைச் சட்டம்
தருமன் காட்டில் வாழ்கிறான். தான் இழந்த நாட்டையும் மானத்தையும் நினைந்து வருந்துகிறான். அவனைக் காணப் பிருகதசுவர் என்னும் முனிவர் வருகிறார்; வருந்துவதில் பயனில்லை என்று தேற்றுகிறார். துன்பம் ஒருவனுக்கு மட்டும் வருவதல்ல, முன்னோர்க்கும் வந்தது என்பதை விளக்க, நளன் கதையைச் சொல்லத் தொடங்குகிறார்.\n\nநிடத நாட்டு மன்னன் நளன். அவன் தமயந்தியைக் கேள்வியால் அறிந்து காதல் கொள்கிறான். வழியில் அன்னப்புள் ஒன்று இருவருக்கும் தூது செல்கிறது. தமயந்தியின் சுயம்வரத்தில் அவள் நளனையே மாலை சூட்டுகிறாள். ஆனால் அங்கு வந்திருந்த கலிபுருஷன் அவமானம் அடைந்து பழிவாங்கத் துணிகிறான்.\n\nசூதாட்டத்தில் நளன் தன் நாட்டையெல்லாம் இழக்கிறான். பிரிவு, காட்டு வழி, தீ, உடல் மாற்றம், தோழியரின் தேடல், மீண்டும் மாலை சூட்டல் — துன்பம் முழுவதையும் கடந்து இருவரும் ஒன்று சேர்கிறார்கள்; இழந்த நாடும் திரும்புகிறது.\n\nஇதைக் கேட்ட பின்பே தருமன் தன் இழப்பைத் தாங்கும் துணிவு பெறுகிறான். அதனால்தான் இந்நூல் ஒரு நீதிக்கதை மட்டுமல்ல; இழந்தவன் நெஞ்சைத் தேற்றும் நூல் என்று சொல்லப்படுகிறது.
Mahabharata, the Book of the ForestThe Frame of the Story
Yudhishthira is living in the forest, grieving over the kingdom and the honour he has lost. The sage Brihadashva comes to see him and tells him that grieving is of no use: trouble has not come to him alone. To show that it came to his forebears too, he begins the story of Nalan.\n\nNalan is king of Nishadha. He hears of Damayanthi and falls in love; a goose carries the message between them. At her svayamvara she puts the garland on him. But the Kali spirit, who had come there to be chosen and was passed over, resolves to take revenge.\n\nNalan loses his whole kingdom at dice. Separation, the road, fire, a changed body, the friend who goes searching, and at last the garland again: they pass through all of it and come back together, and the lost kingdom with them.\n\nOnly after hearing this does Yudhishthira find the courage to bear his own loss. That is why the book is described not merely as a tale of wisdom but as one that consoles the man who has lost everything.
