சிவ மகாபுராணம்; மகாபாரதம், அனுசாசன பருவம் (உபமன்யு கிருஷ்ணனுக்குச் சொன்னது); கந்த புராணம்பாலுக்கு அழுத உபமன்யுவுக்குப் பாற்கடல்
வியாக்கிரபாத முனிவரின் மகன் உபமன்யு. ஏழைத் துறவியின் குடிலில் வளர்ந்த அவன், ஒரு நாள் செல்வந்தர் வீட்டில் பசும்பால் குடித்தான். வீட்டுக்கு வந்து 'அம்மா, பால் வேண்டும்' என்று அழுதான். ஏழைத் தாய் மாவைத் தண்ணீரில் கரைத்துக் கொடுத்தாள். அவன் குடித்துவிட்டு 'இது பால் அல்ல' என்று மேலும் அழுதான்.
தாய் கண்ணீரோடு சொன்னாள்: 'மகனே, நாம் காட்டில் வாழும் ஏழைகள். சிவபெருமானின் அருள் இல்லாமல் நமக்குப் பால் கிடைக்காது. அவனை வேண்டு.' அந்தச் சிறுவன் அந்தச் சொல்லை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டான். காட்டுக்குச் சென்று 'நமசிவாய' என்று ஓதித் தவம் செய்தான்.
அவனைச் சோதிக்க இறைவன் இந்திரன் வடிவில் வந்து, 'சிவனை விட்டு என்னை வணங்கு; வேண்டியது தருகிறேன்' என்றான். சிறுவன் மறுத்தான்: 'சிவனைத் தவிர வேறு யாரிடமும் எதுவும் வேண்டேன். அவன் தராவிட்டால் நான் பசியோடே இருப்பேன்.' அந்த உறுதியைக் கண்டு இறைவன் உமையோடு தன் உண்மை வடிவில் தோன்றி, அந்தச் சிறுவனுக்கு ஒரு கிண்ணம் பால் அல்ல, பாற்கடலையே தந்தான்; என்றும் இளமையையும், தன் அடியார்களுள் சிறந்தவனாகும் பேற்றையும் அருளினான்.
பிரார்த்தனைப் பத்தில் மணிவாசகர் 'அருளார் அமுதப் பெருங்கடல்' என்கிறார். ஒரு துளிக்காக ஏங்கி அழுதவனுக்கு இறைவன் கடலையே தருகிறான். ஆனால் அழுகை உண்மையாக இருக்க வேண்டும், வேண்டுதல் அவனிடம் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.
Siva Mahapurana; Mahabharata, Anushasana Parva (Upamanyu's account to Krishna); Kanda PuranamUpamanyu, Who Cried for Milk and Was Given an Ocean
Upamanyu was the son of the sage Vyaghrapada. He grew up in a poor hermit's hut, and one day he drank cow's milk in a rich man's house. Back home he cried, 'Mother, I want milk.' His poor mother stirred flour into water and gave it to him. He drank it and cried even harder: 'This is not milk.'
With tears in her eyes his mother said: 'My son, we are poor forest-dwellers. Without the grace of Lord Siva we will never have milk. Pray to him.' The boy held on to those words. He went into the forest, chanted 'Namasivaya' and did penance.
To test him, the Lord came in the form of Indra and said, 'Leave Siva and worship me, and I will give you what you want.' The boy refused: 'I will ask for nothing from anyone but Siva. If he does not give it, I will stay hungry.' Seeing that firmness, the Lord appeared in his true form with Uma and gave the boy not a bowl of milk but the whole ocean of milk. He blessed him with everlasting youth and a place among the foremost of his devotees.
In Pirarthanai Pathu Manikkavasagar speaks of 'the vast sea of nectar full of grace'. To one who cried for a single drop, the Lord gives an ocean. But the crying must be true, and the prayer must be to him alone.
