பெரியபுராணம் (சேக்கிழார்), திருநாவுக்கரசு நாயனார் புராணம்திருவதிகையில் திரும்பிய அப்பர்
மனவாசகங் கடந்தாரின் ஊராகிய திருவதிகை, சைவ வரலாற்றின் மிகப் பெரிய நிகழ்ச்சி ஒன்று நடந்த இடம். மருள்நீக்கியார் என்ற இளைஞர் சைவ குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவர் சமண சமயத்தைச் சேர்ந்து, "தருமசேனர்" என்ற பெயரோடு பாடலிபுரத்தில் பெரும் சமணத் தலைவரானார். அவர் தமக்கை திலகவதியார் திருவதிகை வீரட்டானத்தில் தங்கி, தம் தம்பி மீண்டும் சிவநெறிக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று நாள்தோறும் இறைவனை வேண்டினார்.
ஒருநாள் தருமசேனருக்குக் கடுமையான சூலை நோய் (வயிற்று வலி) வந்தது. சமணர்களின் மந்திரமும் மருந்தும் பயன் தரவில்லை. வலி தாங்காமல் அவர் திருவதிகைக்கு ஓடிவந்து தமக்கையின் காலில் விழுந்தார். திலகவதியார் திருநீறு பூசி அவரை வீரட்டானேசுவரர் சந்நிதிக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
அங்கே அவர் "கூற்றாயினவாறு விலக்ககிலீர்" என்று தம் முதல் தேவாரப் பதிகத்தைப் பாடினார். பாடி முடித்ததும் நோய் நீங்கியது. இறைவன் அவருக்கு "நாவுக்கரசர்" (சொல்லின் அரசர்) என்று பெயர் தந்ததாக மரபு சொல்கிறது. அவரே அப்பர்.
மனத்தையும் வாக்கையும் கடந்த இறைவனைப் பற்றி உண்மை விளக்கம் பாடிய ஞானி, சொல்லின் அரசர் பிறந்த அதே ஊரில் வாழ்ந்தது பொருத்தமானது.
Periya Puranam of Sekkizhar, the life of ThirunavukkarasarAppar Comes Home at Thiruvathigai
Thiruvathigai, Manavasagam Kadandar's town, is the place of one of the greatest events in Shaiva history. A young man named Marulneekkiyar, born into a Shaiva family, joined the Jain faith, took the name Dharmasena, and became a great Jain leader at Pataliputra. His elder sister Thilakavathiyar lived at the Veerattanam temple of Thiruvathigai and prayed every day that her brother would return to the path of Shiva.
One day Dharmasena was struck by a terrible pain in the stomach. The mantras and medicines of the Jains did nothing for it. Unable to bear the pain, he came running to Thiruvathigai and fell at his sister's feet. Thilakavathiyar put holy ash on him and led him to the shrine of Veerattaneswarar.
There he sang his first Thevaram hymn, "Kootraayinavaaru vilakkagileer". When he finished, the pain was gone. Tradition says the Lord gave him the name Navukkarasar, "king of speech". He is Appar.
It is fitting that the sage who sang, in Unmai Vilakkam, of the Lord beyond mind and speech lived in the same town where the king of speech was born anew.
