Kural 918 · ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கென்ப

பஸ்மாசுரனும் மோகினியும்

இது பாகவத புராணம், சிவ புராணம் ஆகியவற்றில் சொல்லப்படும் கதை.

பஸ்மாசுரன் என்ற அசுரன் சிவபெருமானை நோக்கிக் கடுந்தவம் செய்தான். அவன் தவத்தை மெச்சிய சிவன் அவன் முன் தோன்றி, "என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று கேட்டார். பஸ்மாசுரன், "நான் யாருடைய தலையின் மேல் கை வைக்கிறேனோ அவர்கள் எரிந்து சாம்பலாக வேண்டும்" என்று வரம் கேட்டான். சிவபெருமான் அந்த வரத்தைக் கொடுத்தார்.

வரம் பெற்றவுடன் பஸ்மாசுரனின் செருக்கு எல்லை மீறியது. அந்த வரத்தின் வலிமையை எங்கே சோதிப்பது என்று யோசித்தான். அவன் கண்ணில் சிவபெருமானே பட்டார். "இவரிடமே சோதிக்கிறேன்" என்று அவரைத் துரத்தினான். வரம் தந்தவரையே அவன் கொல்ல முயன்றான்.

சிவபெருமானுக்கு வருத்தம் ஏற்பட்டது. அவர் வரத்தை வாக்களித்தவர்; அதைத் திரும்பப் பெற முடியாது. மலைகளிலும் காடுகளிலும் அவர் ஓடிக்கொண்டிருந்தார். தேவர்களும் முனிவர்களும் அஞ்சி வானிலிருந்து இந்தக் காட்சியைப் பார்த்தனர்.

சிவபெருமான் ஓடினார். அசுரன் பின்னால் ஓடினான். இறுதியில் சிவபெருமான் திருமாலை அடைந்தார். அவர் நிலைமையை அறிந்தார். மகாவிஷ்ணு அழகிய மோகினி வடிவம் எடுத்து, காடு வழியே தனியாக நடந்து வந்தார்.

பஸ்மாசுரன் மோகினியைக் கண்டதும் அவள் அழகில் மயங்கினான். தன் வரமும் தன் செருக்கும் எல்லாவற்றையும் மறந்தான். "நீ யார்? என்னை மணந்துகொள்" என்றான். மோகினி புன்னகையுடன், "நடனம் தெரிந்தவரையே நான் மணப்பேன். என்னைப் போலவே ஆடிக் காட்டு" என்றாள்.

மோகினியின் அழகு எல்லையற்றதாக இருந்தது. அவளுடைய நடை, பார்வை, கை அசைவு எல்லாம் ஒரு கலைப் படைப்பு போல இருந்தன. பஸ்மாசுரனின் கண்கள் அவள் மீது மட்டும் நிலைத்தன. அவன் தன் வரம், தன் இலக்கு, தன் கோபம் எல்லாவற்றையும் மறந்து கிடந்தான்.

அவள் ஆடினாள். அவளது கைகளின் முத்திரைகளை அசுரன் ஒவ்வொன்றாகப் பின்பற்றினான். அவன் முழுக்க மயக்கத்தில் இருந்தான். ஒரு தருணத்தில் மோகினி தன் கையைத் தன் தலையின் மேல் வைத்தாள். பஸ்மாசுரனும் அதையே பின்பற்றி, தன் கையைத் தன் தலையின் மேல் வைத்தான். மறுகணமே அவன் எரிந்து சாம்பலானான்.

அசுரன் தன் வரத்தின் ஆற்றலை அறிந்திருந்தும், மயக்கும் தோற்றத்தின் முன் தன் அறிவை இழந்து தானே அழிந்தான். ஆராயும் அறிவு இல்லாதவர்களுக்கு மயக்கம் அணங்காகும் என்பதை இந்தக் கதை காட்டுகிறது.

Bhasmasura and Mohini

This story is told in the Bhagavata Purana and the Shiva Purana.

The demon Bhasmasura performed severe penance to Lord Shiva. Pleased with his austerity, Shiva appeared before him and asked, "What boon do you want?" Bhasmasura asked, "Let anyone on whose head I place my hand be burnt to ashes." Shiva granted that boon.

Having received it, Bhasmasura's arrogance knew no bounds. He wondered where to test the power of the boon. His eyes fell on Shiva himself. "I will test it on him," he decided and chased him. He tried to kill the very one who had given him the boon.

Shiva ran, and the demon ran behind him. At last Shiva reached Vishnu, who understood the situation. The Lord took the form of the lovely Mohini and walked alone along the forest path.

When Bhasmasura saw Mohini he was charmed by her beauty. He forgot his boon and his pride, everything. "Who are you? Marry me," he said. Mohini smiled. "I will marry only one who knows dance. Imitate my dance," she said.

She danced. The demon copied the gestures of her hands one by one. He was wholly under the spell. At one moment Mohini placed her hand on her own head. Bhasmasura copied her and put his hand on his own head. That instant he was burnt to ashes.

Though he knew the power of his boon, the demon lost his judgement before a bewitching appearance and brought about his own end. The tale shows that for those without discernment, enchantment becomes an affliction.