Kural 911 · அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்

பட்டுப்பேட்டை நண்பர்கள்

இது காஞ்சிபுரத்தில் நடக்கும் கற்பனைக் கதை.

காஞ்சிபுரத்தில் பட்டுச் சேலை வணிகர் ஒருவரின் மகன் கார்த்திகேயன். தந்தை மறைந்தபின் கடையைப் பொறுப்பேற்றான். வரதராஜப் பெருமாள் கோயிலின் பிரம்மோற்சவ நாளில் நகரம் முழுவதும் திருவிழாக் கோலத்தில் இருந்தபோது, ஒரு புதிய கூட்டம் அவனைச் சுற்றி வரத் தொடங்கியது. அவர்கள் எப்போதும் புன்னகையோடு, "முதலாளி, உங்களைப் போன்ற திறமை யாருக்கு உண்டு?" என்று புகழ்ந்தனர்.

அவர்களில் ஒருத்தி மிக இனிமையாகப் பேசினாள். அவனைப் பார்த்தால் அவள் முகம் மலர்ந்தது. "நீங்கள் வந்தால்தான் எனக்கு மகிழ்ச்சி" என்று அன்போடு சொல்வாள். கார்த்திகேயன் அவளுக்கு அணிகலன்களும் பட்டுச் சேலைகளும் வாங்கித் தந்தான். வாரந்தோறும் செலவு அதிகரித்தது. கணக்கு எழுதும் முதியவர் ஒருவர் கவலையோடு எச்சரித்தும் அவன் கேட்கவில்லை.

அவனுடைய நெருங்கிய நண்பன் சிவா ஒருநாள் மெல்ல கேட்டான்: "கார்த்தி, அவள் உன்னை விரும்புவதாகச் சொல்கிறாய். ஆனால் நீ பணம் தராத நாளில் அவள் எப்படிப் பேசுகிறாள் என்று பார்த்திருக்கிறாயா?" கார்த்திகேயனுக்குக் கோபம் வந்தது. இருப்பினும் அந்தக் கேள்வி அவன் மனத்தில் தங்கியது.

அடுத்த வாரம் வணிகத்தில் நெருக்கடி வந்தது. பணம் தாமதமானது. கார்த்திகேயன் அவளைப் பார்க்கச் சென்றபோது, அவள் இனிய புன்னகை மறைந்தது. "இன்று ஒன்றும் கொண்டு வரவில்லையா? பிறகு வாருங்கள்" என்று வாயிலில் அவள் சொன்னாள். அந்த ஒரு நொடியில் அவன் இனிய சொற்களின் உண்மைப் பொருளைப் புரிந்துகொண்டான்.

அவன் வீடு திரும்பியபோது சிவா காத்திருந்தான். அவனுக்குத் தோள் கொடுத்து ஆறுதல் சொன்னான். கார்த்திகேயன் தன் வணிகத்தை நிதானமாகச் சரிசெய்தான். பிரம்மோற்சவத்தின் இறுதி நாளில் பெருமாள் வீதியுலா வரும்போது, அவன் கூட்டத்தில் நின்று தனக்குள் உறுதி செய்தான்: இனிய சொல்லை நம்பும்முன் நோக்கத்தைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும்.

கார்த்திகேயன் பின்னாளில் தன் கடையில் வேலை செய்யும் இளைஞர்களுக்கு இந்த அனுபவத்தை அன்போடு சொல்லிக் காட்டினான். "இனிமையாகப் பேசுபவரை வெறுக்காதீர்கள்; ஆனால் அவர் நம்மிடம் எதை எதிர்பார்க்கிறார் என்று மட்டும் பாருங்கள்" என்பான்.

அவன் இழந்த பணம் சிறிது; ஆனால் அவன் பெற்ற பாடம் பெரிது. வீழ்ச்சிக்கு முன்பே எச்சரிக்கை உணர்வு வந்தது அவன் அதிர்ஷ்டம் என்று அவன் நினைத்தான்.

Karthikeyan and the Silk Merchants' Friends

This is an imagined tale set in Kanchipuram.

Karthikeyan was the son of a silk-saree merchant of Kanchipuram. After his father's death he took charge of the shop. During the Brahmotsavam of the Varadaraja Perumal temple, when the whole city was in festival mood, a new crowd began to circle him. They were always smiling and praising him: "Master, who has your skill?"

One of them spoke very sweetly. Her face bloomed when she saw him. "I am happy only when you come," she would say fondly. Karthikeyan bought her jewels and silk sarees. Week by week the expense grew. An old accountant warned him anxiously, but he would not listen.

His close friend Siva asked him gently one day, "Karthi, you say she loves you. But have you seen how she speaks on the day you bring nothing?" Karthikeyan was angry. Yet the question stayed in his mind.

The next week there was a crisis in the business and payment was delayed. When Karthikeyan went to see her, her sweet smile vanished. "You have brought nothing today? Come again later," she said at the door. In that one moment he understood the true meaning of the sweet words.

When he reached home Siva was waiting. He put an arm around him and consoled him. Karthikeyan steadied his business calmly. On the last day of the Brahmotsavam, when the Lord came in procession, he stood in the crowd and made a resolve: before trusting a sweet word, he must weigh its purpose.

The money he lost was small, but the lesson he gained was great. He thought it his good fortune that the sense of warning came to him before his fall.