Abirami Andhadhi 75 · தங்குவர், கற்பக தாருவின் நீழலில், தாயர் இன்றி

Verse 75 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

தங்குவர், கற்பக தாருவின் நீழலில், தாயர் இன்றிமங்குவர், மண்ணில் வழுவாய் பிறவியை, மால் வரையும்,பொங்கு உவர் ஆழியும், ஈரேழ் புவனமும், பூத்த உந்திக்கொங்கு இவர் பூங்குழலாள் திருமேனி குறித்தவரே.

Thangkuvar, karpaka thaaruvin neezhalil, thaayar inri / Mangkuvar, mannil vazhuvaay piraviyai, maal varaiyum, / Pongku uvar aazhiyum, eeraezh puvanamum, pooththa unthik / Kongku ivar poongkuzhalaal thirumaeni kuriththavarae.

பொருள்

பெரிய மலைகளும், பொங்கும் உப்புக் கடலும், பதினான்கு உலகங்களும் மலர்ந்த உந்தியையுடைய, மணம் வீசும் மலர்க் கூந்தலாளின் திருமேனியை நினைப்பவர்கள், கற்பக மரத்தின் நிழலில் தங்குவார்கள். இனி அவர்களுக்குத் தாயர் என்று யாரும் இல்லை; இந்த மண்ணில் குற்றமுள்ள பிறவியே மங்கி மறையும்.

Meaning

Those who meditate on the sacred form of the Mother with fragrant flower-tresses, from whose navel the great mountains, the surging salt ocean and the fourteen worlds blossomed, will dwell in the shade of the wish-granting kalpaka tree. They will have no more mothers to be born from; their faulty birth on this earth will fade away.

சொற்பொருள் Word by word

கற்பக தரு: the wish-granting kalpaka tree
நீழல்: shade
தாயர் இன்றி: with no more mothers
மங்குவர்: will fade away, end
வழுவாய் பிறவி: faulty birth
மால் வரை: great mountains
உவர் ஆழி: salt ocean
ஈரேழ் புவனம்: the fourteen worlds
பூத்த உந்தி: the navel from which they blossomed
கொங்கு: fragrance
குறித்தவர்: those who meditate on

விளக்கம்

முந்தைய பாடல் "தங்குவரே" என்று முடிந்தது; இது "தங்குவர்" என்று தொடங்குகிறது. முந்தைய பாடல் பொற்சோலையைச் சொன்னது; இது அதற்கும் மேலே செல்கிறது.

"தாயர் இன்றி மங்குவர் மண்ணில் வழுவாய் பிறவியை" என்பது பிறவி அறுதலைச் சொல்கிறது: இனி பிறக்க ஒரு தாய் தேவையில்லை. இது அழகான முரண்: உலகங்களையே பெற்ற பெருந்தாயை நினைப்பவருக்கு இனி வேறு தாய் வேண்டாம். மலைகளும் கடல்களும் உலகங்களும் அவள் உந்தியிலிருந்து மலர்ந்தவை; அவளே எல்லாவற்றுக்கும் தாய்.

Explanation

The previous verse ended 'will dwell'; this begins 'they will dwell'. The last verse spoke of the golden grove; this one goes beyond it.

'With no more mothers, their faulty birth on earth will fade away' speaks of the end of rebirth: no mother will be needed to be born from again. There is a lovely paradox here: those who meditate on the great Mother who bore the worlds need no other mother. Mountains, oceans and worlds all blossomed from her navel; she is the mother of everything.

ஆதி சங்கரர் வரலாறு, பஜ கோவிந்தம் (மோஹ முத்கரம்) மரபு

காசியில் இலக்கணம் மனப்பாடம் செய்த முதியவர்

ஆதி சங்கரர் வரலாற்று மரபிலிருந்து. ஒருநாள் சங்கரர் தம் சீடர்களோடு காசியின் தெருக்களில் நடந்துகொண்டிருந்தார். அங்கே ஒரு வயதான பண்டிதர், இலக்கண சூத்திரங்களை "டுக்ருஞ் கரணே" என்று மீண்டும் மீண்டும் உரக்க மனப்பாடம் செய்துகொண்டிருந்தார். வாழ்வின் கடைசிக் காலத்தில் இலக்கண விதிகளுக்கே நேரத்தைச் செலவிடும் அவரைக் கண்டு சங்கரரின் மனம் இரங்கியது.

அங்கேயே சங்கரர் பாடினார்: "பஜ கோவிந்தம், பஜ கோவிந்தம், கோவிந்தம் பஜ மூட மதே! மரண நேரம் வரும்போது இலக்கண விதிகள் உன்னைக் காப்பாற்றா." அதே பாடலில் அவர் சொன்னார்: "புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம், புனரபி ஜனனீ ஜடரே சயனம்": மீண்டும் பிறப்பு, மீண்டும் இறப்பு, மீண்டும் ஒரு தாயின் கருவில் உறக்கம். இந்தச் சுழலைக் கடக்க இறைவனை நினை.

பிறவிச் சுழலில் மீண்டும் மீண்டும் தாயின் கருவுக்குள் செல்வதைச் சங்கரர் வருந்திப் பாடினார். அன்னையின் திருமேனியை நினைப்பவர் "தாயர் இன்றி" அந்தச் சுழலிலிருந்து விடுபடுவர் என்று பட்டர் உறுதி சொல்கிறார்.

The life of Adi Shankara, the Bhaja Govindam (Moha Mudgaram) tradition

The Old Man Learning Grammar in Kashi

From the tradition of Adi Shankara's life. One day Shankara was walking through the streets of Kashi with his disciples. There an old scholar was loudly memorising grammar rules over and over, 'dukrin karane'. Seeing the old man spending the last days of his life on rules of grammar, Shankara was moved to pity.

Right there Shankara sang: 'Bhaja Govindam, bhaja Govindam, Govindam bhaja moodha mate! Worship Govinda, O foolish mind! When the hour of death comes, rules of grammar will not save you.' In the same song he said, 'punarapi jananam punarapi maranam, punarapi janani jathare shayanam': birth again, death again, and lying again in a mother's womb. To cross this cycle, remember God.

Shankara grieved over the soul entering a mother's womb again and again in the cycle of birth. Bhattar gives the assurance that those who meditate on the Mother's sacred form will be freed from that cycle, 'with no more mothers to be born from'.

சிந்தனைக்கு

இன்று உங்கள் நேரத்தின் பெரும்பகுதியை எடுத்துக்கொள்ளும் ஒன்று, உண்மையில் முக்கியமானதா என்று சிந்தியுங்கள்.

To reflect on

Reflect today on whether the thing that takes most of your time is truly what matters.