நீலச் சிகண்டியி லேறும் பிரானெந்த நேரத்திலுங்கோலக் குறத்தி யுடன்வரு வான் குருநாதன் சொன்னசீலத்தை மௌனத்தைத் தெளிந்தறி வார் சிவயோகிகளேகாலத்தை வென்றிருப் பார்மரிப் பார்வெறுங் கர்மிகளே.
Neelas sikantiyi laerum piraanentha naeraththilung / Koalak kuraththi yutanvaru vaan kurunaathan sonna / Seelaththai maunaththaith thelinthari vaar sivayoakikalae / Kaalaththai venrirup paarmarip paarverung karmikalae.
நீல மயிலில் ஏறும் பிரான் எந்த நேரத்திலும் அழகிய குறவள்ளியுடன் வருவான். அந்தக் குருநாதன் சொன்ன நல்லொழுக்கத்தையும் மௌனத்தையும் தெளிவாக அறிபவர்களே சிவயோகிகள்; அவர்கள் காலத்தை வென்று இருப்பார்கள். மற்றவர்கள் வெறும் சடங்கு செய்வோராக இறந்துபோவார்கள்.
The Lord who rides the blue peacock comes at any hour with lovely Valli of the hills. Those who clearly understand the discipline and the silence that guru taught are the true Shiva-yogis; they live having conquered time. The rest, mere doers of ritual, simply die.
சடங்குகள் தொடக்கம் மட்டுமே. குரு காட்டும் ஒழுக்கமும் மௌனமும் உள்ளே உணரப்பட்டால்தான் காலத்தைக் கடக்க முடியும். இறைவன் 'எந்த நேரத்திலும்' வருவான்; அவனைக் காணும் தெளிவு வேண்டும்.
Rituals are only a beginning. Only when the discipline and silence the guru shows are realised within can one go beyond time. The Lord comes 'at any hour'; what is needed is the clarity to see him.
சிறுவன் நசிகேதன் தந்தையின் சொல்லால் எமனின் வீட்டுக்குச் சென்று மூன்று நாள் காத்திருந்தான். மகிழ்ந்த எமன் மூன்று வரம் தந்தான். மூன்றாவதாக நசிகேதன், "இறந்த பின் மனிதன் இருக்கிறானா இல்லையா?" என்று கேட்டான். எமன் செல்வமும் அரசும் தருவதாகச் சொல்லியும் அவன் மாறவில்லை. இறுதியில் எமனே அவனுக்கு அழியாத ஆன்மாவைப் பற்றிய ஞானத்தை உபதேசித்தான். அந்த ஞானம் பெற்றவன் காலனை வென்றவன்.
The boy Nachiketa, sent by his father's words, went to Yama's house and waited three days. Pleased, Yama gave him three boons. For the third, Nachiketa asked, 'Does a man exist after death or not?' Though Yama offered wealth and kingdoms instead, the boy would not be moved. At last Yama himself taught him the knowledge of the deathless Self. One who gains that knowledge has conquered death.
நீங்கள் செய்யும் வழிபாட்டில் எந்தப் பகுதி உள்ளே உணர்வாக மாறியிருக்கிறது?
Which part of your worship has become an inner experience?