Kural 742 · மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழற் – Tamilone

Kural 742 · The Fortification · அரண்

மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழற்காடும் உடைய தரண்.

Manineerum Mannum Malaiyum Aninizhar / Kaatum Utaiya Tharan

Watercourses, deserts, mountains, and thick jungles, all these constitute various kinds of defensive barriers.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தெளிந்த நீரும், வெட்டவெளியான நிலமும், மலையும், அடர்ந்த நிழல் தரும் காடும் ஆகிய நான்கும் உடையதே அரண் ஆகும்.

Meaning

A fortress is that which has clear water, open land, a hill and a dense shady forest.

சொற்பொருள் Word by word

மணி நீர்: clear water, a moat
மண்: open land or desert
மலை: hill
அணி நிழல் காடு: dense shady forest
உடையது: that which has
அரண்: a fortress

விளக்கம்

இந்தக் குறள் அரண்களின் வகைகளைக் கூறுகிறது. பழைய உரையாசிரியர் பரிமேலழகர் இதனை நான்கு இயற்கை அரண்களாக விளக்குகிறார்: நீரரண், நிலவரண், மலையரண், காட்டரண். இயற்கையே தந்த இந்த நான்கும் பகைவர் எளிதில் அணுக முடியாத இடைவெளிகளைத் தருகின்றன.

'மணிநீர்' என்பது தெளிந்த நீர். அது ஆறு, கடல், அகழி போன்றவற்றைக் குறிக்கலாம். நீரால் சூழப்பட்ட இடத்துக்குப் பகைவர் எளிதில் செல்ல முடியாது. 'மண்' என்பது வெட்டவெளி அல்லது பாலை போன்ற நிலம். தண்ணீரும் நிழலும் இல்லாத வறண்ட நிலத்தைக் கடப்பது பகைப்படைக்கு மிகவும் கடினம். அதனால் அந்த நிலமும் ஓர் அரண்.

'மலை' மிகத் தெளிவான இயற்கை அரண். உயரமான இடத்தில் இருப்பவர் கீழிருந்து ஏறுபவரைத் தடுப்பது எளிது. 'அணி நிழல் காடு' என்பது அடர்ந்த நிழல் காடு. காட்டுக்குள் பாதை தெரியாமல் படை செல்வது கடினம்; ஒளிந்து தாக்கவும் வாய்ப்பு உண்டு. இவ்வாறு நான்கும் மனித முயற்சியின்றி இயற்கையே தந்த அரண்கள்.

சில உரையாசிரியர்கள் 'மண்' என்பதை மண்ணால் எழுப்பிய மதில் எனவும் கொள்கின்றனர். அவ்வாறாயின் இது செயற்கையும் இயற்கையும் கலந்த பட்டியலாகும். எப்படிக் கொண்டாலும் நாட்டின் இயற்கை அமைப்பை அரணாக மாற்றும் அறிவு இதில் தெரிகிறது.

நவீன காலத்தில் எல்லைகளைக் காக்கும் மலைகள், ஆறுகள், காடுகள் ஆகியவற்றை நாம் அரண்கள் என்றே எண்ணுகிறோம். இயற்கையை அழிக்காமல் காப்பதன் மூலமே நாம் அந்த அரண்களை நிலைநிறுத்த முடியும் என்பதும் இதில் அடங்கும். பழங்கால அரசுகள் தங்கள் தலைநகரை இயற்கை அரண்கள் சூழ்ந்த இடங்களிலேயே அமைத்தன என்பதை வரலாற்றில் பார்க்கிறோம். கடற்கரை நகரங்கள் அலைகளைக் காவலாகக் கொண்டன; மலை நகரங்கள் உயரத்தைக் காவலாகக் கொண்டன. இயற்கையோடு இணைந்த இந்த நுண்ணறிவே வள்ளுவர் இங்கு எடுத்துக்காட்டுவது.

Explanation

This couplet lists the kinds of forts. The old commentator Parimelazhagar explains it as four natural forts: the fort of water, of open land, of hill and of forest. These four, given by nature, provide spaces enemies cannot easily approach.

'Maninir' is clear water. It may refer to rivers, the sea or a moat. Enemies cannot easily reach a place surrounded by water. 'Mann' is open land or a desert-like tract. For an enemy force it is very hard to cross dry land without water and shade, so that land too is a fort.

'Malai', the hill, is the clearest natural fort. One who stands high can easily stop those climbing from below. 'Aninizhal kaadu' is a dense shady forest. It is hard for an army to move in a forest without knowing the paths, and there is scope for ambush. Thus all four are forts given by nature without human effort.

Some commentators take 'mann' as a wall raised of earth. In that case it becomes a mixed list of natural and man-made. In any reading, the wisdom of turning a land's natural form into a defence shows.

In modern times we also think of the mountains, rivers and forests that guard borders as forts. It also implies that we can keep those forts only by protecting nature without destroying it. History shows that ancient states set their capitals in places ringed by natural forts. Coastal cities took waves as their guard, and hill cities took height. This insight in harmony with nature is what Valluvar shows here, and it also teaches that nature's gifts, once destroyed, cannot be rebuilt by stone.

கதை

திரிகூட மலை மேல் இலங்கை

வால்மீகி இராமாயணத்தின் சுந்தர காண்டம் இலங்கை நகரத்தின் அமைப்பை மிக விரிவாக விவரிக்கிறது. அனுமன் கடலைத் தாண்டி இலங்கையின் கரையில் இறங்கினான். அவன் கண்ட காட்சி இராவணனின் தலைநகரின் இயற்கை அரண்களைக் காட்டுகிறது.

இலங்கை நகரம் திரிகூடம் என்னும் மூன்று சிகரங்களுடைய மலையின் உச்சியில் அமைந்திருந்தது. அதனைச் சுற்றி எல்லையற்ற கடல் பரவியிருந்தது. கடலே அந்நகரின் மிகப் பெரிய அகழி. கடலைக் கடக்க வழி தெரியாத எவரும் இலங்கையை அணுக முடியாது. இந்த அமைப்பைக் கண்டு அனுமன் வியந்தான் என்று வால்மீகி எழுதுகிறார்.

நகரைச் சுற்றி அடர்ந்த சோலைகளும் காடுகளும் இருந்தன. அசோகவனம், பூந்தோட்டங்கள், மலர் சோலைகள் ஆகியவை நகரின் புறம் அரணாகவும் அழகாகவும் விளங்கின. பொன்னாலான மதில்களும் வாயில்களும் காவல் வீரர்களும் இருந்தன என்று கவிஞர் வருணிக்கிறார்.

அனுமன் நகருக்குள் நுழைய வேண்டியிருந்தது. அவன் தன் உருவை மிகச் சிறியதாக்கிக்கொண்டு, இரவில் நுழைந்தான் என்றும், நகரின் காவல் தெய்வமான இலங்கினி அவனைத் தடுக்க முயன்று தோற்றாள் என்றும் இராமாயணம் கூறுகிறது. அவ்வளவு பாதுகாப்பையும் அனுமன் தன் அறிவாலும் ஆற்றலாலும் கடந்தான்.

இக்கதையில் நீர் (கடல்), மலை (திரிகூடம்), காடு (சோலைகள்) என இயற்கையின் மூன்று அரண்களும் இணைந்திருப்பதைக் காண்கிறோம். வள்ளுவர் 'மணிநீரும் மண்ணும் மலையும் அணிநிழற் காடும் உடையது அரண்' என்றபோது, இலங்கையைப் போன்ற நகரங்களின் அமைப்பை மனதில் கொண்டிருக்கலாம். ஆயினும் இந்த அரண்கள் இருந்தும் இலங்கை பின்னர் வீழ்ந்தது என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; அது இந்த அதிகாரத்தின் இறுதிப் பாடத்துக்கான முன்னோட்டம்.

வால்மீகி இலங்கையின் அழகையும் வலிமையையும் வியப்புடன் விவரிக்கிறார். அனுமன் அந்த நகரின் அரண்களைத் தன் கண்களால் அளவிட்டு, 'இதை வெல்வது எளிதல்ல' என்று உணர்ந்ததாக இராமாயணம் கூறுகிறது. இதே காட்சியே பின்னர் இராமரின் போர் உத்தியைத் திட்டமிட உதவியது; எந்த அரணையும் கவனமாக ஆராய்ந்தால் அதன் குறையும் தெரியும் என்பது இதன் பாடம். ஆகவே இயற்கை அரண்கள் மட்டும் போதா; அறிவும் அவற்றை அறிந்து காக்கும் விழிப்பும் சேர வேண்டும் என்பதே அனுமனின் அனுபவம் தரும் பாடம். இந்த உண்மையை அவன் தன் அரசர்க்கும் சொன்னதாகக் கதை செல்கிறது; இராமர் அதைக் கேட்டு அதற்கேற்பப் படையைத் திட்டமிட்டார்.

A story

Lanka on Mount Trikuta

The Sundara Kanda of Valmiki's Ramayana describes the layout of Lanka in great detail. Hanuman crossed the sea and landed on Lanka's shore. What he saw shows the natural defences of Ravana's capital.

The city of Lanka stood on the top of a mountain with three peaks called Trikuta. The boundless sea spread around it. The sea was the city's greatest moat. No one who did not know how to cross the sea could approach Lanka. Valmiki writes that Hanuman marvelled at this arrangement.

Around the city were dense groves and forests. The Ashoka grove, flower gardens and bowers were both an outer defence and a beauty for the city. The poet describes golden walls, gates and guard soldiers.

Hanuman had to enter the city. The Ramayana says he made his form very small and entered by night, and that Lankini, the city's guardian deity, tried to stop him but failed. He crossed all that protection with his intelligence and power.

In this story we see the three natural forts of water (the sea), hill (Trikuta) and forest (the groves) joined together. When Valluvar said 'a fort has clear water, open land, hill and shady forest', he may have had in mind the layout of cities like Lanka. Yet we should remember that Lanka fell later in spite of these defences; that is a preview of the chapter's final lesson.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் ஊரைச் சுற்றியுள்ள இயற்கை அரண்களில் (நீர்நிலை, மரங்கள், மலை) ஒன்றை இன்று எப்படிப் பாதுகாக்கலாம்?

To reflect on

How could you protect today one of the natural shields around your town, such as a water body, trees or a hill?