Abirami Andhadhi காப்பு · தார் அமர் கொன்றையும் சண்பக மாலையும் சாத்தும் தில்லை

Kaappu · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

தார் அமர் கொன்றையும் சண்பக மாலையும் சாத்தும் தில்லைஊரர்தம் பாகத்து உமை மைந்தனே! உலகு ஏழும் பெற்றசீர் அபிராமி அந்தாதி எப்போதும் எந்தன் சிந்தையுள்ளேகார் அமர் மேனிக் கணபதியே! நிற்கக் கட்டுரையே.

Thaar amar konraiyum sanpaka maalaiyum saaththum thillai / Oorartham paakaththu umai mainthanae! ulaku aezhum petra / Seer apiraami anthaathi eppoathum enthan sinthaiyullae / Kaar amar maenik kanapathiyae! nirkak katturaiyae.

பொருள்

கொன்றை மாலையும் சண்பக மாலையும் அணிந்த தில்லைப் பெருமானுக்கும், அவர் உடலில் ஒரு பாதியாக இருக்கும் உமையம்மைக்கும் மைந்தனே! கரிய மேகம் போன்ற மேனியுடைய கணபதியே! ஏழு உலகங்களையும் பெற்ற அபிராமியின் புகழ் சொல்லும் இந்த அந்தாதி எப்போதும் என் மனத்தில் நிலைத்து நிற்க அருள்வாயாக.

Meaning

Son of the Lord of Thillai, who wears garlands of konrai and shenbagam flowers, and of Uma, who is one half of His body! Ganapati, whose form is dark like a rain cloud! Grant that this Andhadhi in praise of glorious Abirami, mother of the seven worlds, stays firm in my mind always.

சொற்பொருள் Word by word

தார்: garland
அமர்: resting, worn
கொன்றை: konrai flower (Indian laburnum), dear to Shiva
சண்பகம்: shenbagam flower (champak)
தில்லை ஊரர்: the Lord of Thillai, Shiva
பாகத்து உமை: Uma, who forms half of His body
மைந்தன்: son
சீர்: glory
அந்தாதி: a poem in which each verse begins with the last word of the one before
கார் அமர் மேனி: a body the colour of rain clouds
நிற்கக் கட்டுரை: grant that it stands firm

விளக்கம்

காப்புச் செய்யுள் நூலுக்குக் காவலாக நிற்கும் வேண்டுதல். அம்பிகையைப் பாடத் தொடங்கும் பட்டர், முதலில் அவளுடைய மகனான பிள்ளையாரை அழைக்கிறார். தாயைப் பற்றிப் பேச மகனிடம் அனுமதி கேட்பது போன்ற அழகு இதில் உள்ளது.

"தில்லை ஊரர்தம் பாகத்து உமை" என்ற சொற்கள் நூல் முழுவதும் வரும் ஒரு கருத்தை முன்கூட்டியே சொல்கின்றன: அம்பிகை சிவனிடமிருந்து பிரியாதவள், அவர் உடலின் இடப்பாதி. பட்டர் கேட்பது செல்வம் அல்ல; இந்த அந்தாதி "எப்போதும் என் சிந்தையுள்ளே" நிற்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே.

Explanation

The kaappu verse is a prayer that stands guard over the whole book. Before he sings of the Mother, Bhattar calls on her son Ganesha, rather like asking a son's leave before speaking of his mother.

The words 'Uma, who is half of the Lord of Thillai' state an idea that runs through the whole book: the Goddess is never apart from Shiva; she is the left half of His body. And Bhattar asks for no wealth. He asks only that this Andhadhi should stay 'always within my mind'.

திருக்கடவூர் தலபுராணம்

அமுதக் குடத்தை ஒளித்த கள்ளவாரணப் பிள்ளையார்

திருக்கடவூர் தலபுராணத்திலிருந்து. பாற்கடலைக் கடைந்து அமுதம் கிடைத்ததும், தேவர்கள் மகிழ்ச்சியில் அதை எடுத்துச் சென்றனர். ஆனால் எந்தச் செயலுக்கும் முன் வணங்க வேண்டிய விநாயகரை அவர்கள் மறந்துவிட்டனர்.

தேவர்கள் அமுதக் குடத்தை ஓரிடத்தில் வைத்து நீராடச் சென்றபோது, பிள்ளையார் அந்தக் குடத்தை எடுத்து ஒளித்து வைத்தார். திரும்பி வந்த தேவர்கள் குடத்தைக் காணாமல் கலங்கினர். தங்கள் தவற்றை உணர்ந்து பிள்ளையாரை வணங்கியதும் அமுதம் திரும்பக் கிடைத்தது. அமுதக் குடம் இருந்த இடத்தில் ஒரு சிவலிங்கம் தோன்றியது; அவரே திருக்கடவூரின் அமிர்தகடேசுவரர். அந்தப் பிள்ளையார் இன்றும் அங்கே "கள்ளவாரணப் பிள்ளையார்" என்று வணங்கப்படுகிறார்.

அபிராமி அம்மை வீற்றிருப்பது இதே கோயிலில்தான். அதனால் அவளைப் பாடும் பட்டர் முதலில் பிள்ளையாரை வணங்குவது அந்தத் தலத்தின் கதைக்கும் பொருந்துகிறது.

Sthala Purana of Thirukkadaiyur

The Ganesha Who Hid the Pot of Nectar

From the sthala purana of Thirukkadaiyur. When the ocean of milk was churned and the nectar of immortality came up, the gods carried it away in joy. But they forgot to worship Ganesha, who must be honoured before any undertaking.

When the gods set the pot of nectar down and went to bathe, Ganesha picked it up and hid it. The gods came back, found the pot gone and were dismayed. Once they understood their mistake and worshipped Ganesha, the nectar was returned. Where the pot had stood, a Shiva lingam appeared: this is Amritaghateswarar, the Lord of the Nectar Pot, of Thirukkadaiyur. That Ganesha is still worshipped there as Kallavarana Pillaiyar, the 'thief' Ganesha.

Abirami's shrine is in this same temple. So when Bhattar bows to Ganesha before singing of her, he is also following the story of the place itself.

சிந்தனைக்கு

ஒரு புதிய வேலையைத் தொடங்கும் முன் ஒரு கணம் நின்று நன்றியோடு வணங்குகிறீர்களா?

To reflect on

Before you begin something new, do you pause for a moment to give thanks?