Abirami Andhadhi 10 · நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பது உன்னை,

Verse 10 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பது உன்னை,என்றும் வணங்குவது உன் மலர்த் தாள்! எழுதாமறையின்ஒன்றும் அரும்பொருளே! அருளே! உமையே! இமயத்துஅன்றும் பிறந்தவளே! அழியா முத்தி ஆனந்தமே.

Ninrum irunthum kitanthum natanthum ninaippathu unnai, / Enrum vanangkuvathu un malarth thaal! ezhuthaamaraiyin / Onrum arumporulae! arulae! umaiyae! imayaththu / Anrum piranthavalae! azhiyaa muththi aananthamae.

பொருள்

நின்றாலும், அமர்ந்தாலும், படுத்தாலும், நடந்தாலும் நான் நினைப்பது உன்னையே; என்றும் வணங்குவது உன் மலர்ப் பாதங்களையே. எழுதப்படாத வேதத்தின் ஒப்பற்ற அரும்பொருளே! அருளே! உமையே! அன்று இமயத்தில் பிறந்தவளே! அழியாத முக்தியின் ஆனந்தமே!

Meaning

Standing, sitting, lying down or walking, it is you I think of; it is your flower feet I always bow to. O rare meaning of the unwritten Veda! O Grace! O Uma! You who were born long ago in the Himalaya! O bliss of a liberation that never ends!

சொற்பொருள் Word by word

நின்றும் இருந்தும்: standing and sitting
கிடந்தும் நடந்தும்: lying and walking
மலர்த் தாள்: flower feet
எழுதாமறை: the unwritten Veda, passed on by mouth
அரும்பொருள்: rare meaning
இமயத்து அன்றும் பிறந்தவள்: she who was born long ago in the Himalaya
முத்தி: liberation
ஆனந்தம்: bliss

விளக்கம்

பாடலின் முதல் வரி உடலின் நான்கு நிலைகளையும் சொல்கிறது: நிற்பது, இருப்பது, கிடப்பது, நடப்பது. எந்த நிலையிலும் மனம் அன்னையை விடுவதில்லை. நாள் முழுவதும் தொடரும் இந்த நினைவே உண்மையான தியானம்.

பின் பாதி அழைப்புகளின் வரிசை: அரும்பொருளே, அருளே, உமையே, இமயத்துப் பிறந்தவளே, ஆனந்தமே. வேதத்தின் உட்பொருளாக இருப்பவள் உலகுக்காக இமவான் மகளாகப் பிறந்தாள். அளவற்ற பரம்பொருள் ஒரு குழந்தையாக வந்ததை நினைத்து வியக்கிறார் பட்டர்.

Explanation

The first line names the four postures of the body: standing, sitting, lying and walking. In none of them does the mind let go of the Mother. This remembering through the whole day is true meditation.

The second half is a string of callings: rare meaning, Grace, Uma, born in the Himalaya, bliss. She who is the inner meaning of the Veda was born for the world's sake as the daughter of Himavan. Bhattar marvels that the boundless Supreme came as a child.

சிவ மகாபுராணம், பார்வதி கண்டம்

இமவான் மகள் பார்வதியின் தவம்

சிவ புராணத்திலிருந்து. தக்கன் வேள்வியில் சதி தேவி உடலை விட்ட பிறகு, அவள் இமவானுக்கும் மேனைக்கும் மகளாகப் பார்வதியாகப் பிறந்தாள். சிறுவயதிலிருந்தே அவள் மனம் சிவனையே நாடியது.

சிவனோ கடுந்தவத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார். பார்வதி அழகால் அவரை அடைய முடியாது என்று உணர்ந்து, தானும் தவம் செய்யத் தொடங்கினாள். வெயிலிலும் மழையிலும் பனியிலும் நின்று தவம் செய்தாள். முதலில் இலைகளை உண்டாள்; பின் அதையும் விட்டாள். அதனால் அவளுக்கு "அபர்ணா" என்று பெயர் வந்தது.

ஒரு நாள் ஒரு இளம் துறவி வந்து சிவனைப் பழித்துப் பேசினான். பார்வதி காதை மூடிக்கொண்டு எழுந்து சென்றாள். அப்போது துறவி சிவனாகத் தன் உருவில் தோன்றினார். நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் சிவனையே நினைத்த அவள் தவம்தான், பட்டர் இந்தப் பாடலில் அன்னையை நினைக்கும் முறைக்கு முன்மாதிரி.

Shiva Purana, Parvati Khanda

The Penance of Parvati, Daughter of the Himalaya

From the Shiva Purana. After Sati gave up her body at Daksha's sacrifice, she was born again as Parvati, daughter of Himavan and Mena. From childhood her mind turned only to Shiva.

But Shiva was lost in deep penance. Parvati understood that she could not win Him by beauty, so she too began a penance. She stood through sun, rain and snow. At first she lived on leaves; then she gave even those up, and so she was called Aparna, 'she who takes not even a leaf'.

One day a young ascetic came and spoke ill of Shiva. Parvati covered her ears and rose to leave. Then the ascetic revealed Himself as Shiva. Her penance, thinking of Shiva whether standing, sitting or lying down, is the model for the way Bhattar remembers the Mother in this verse.

சிந்தனைக்கு

நடக்கும்போதும் வேலை செய்யும்போதும் ஒரு நல்ல நினைவை மனத்தில் வைத்திருக்க முடியுமா?

To reflect on

Can you hold one good remembrance in your mind while you walk and while you work?