மகாபாரதத்திலிருந்து (ஆதி பர்வம்)யயாதியின் ஆசை
மகாபாரதத்திலிருந்து. நகுஷனின் மகன் யயாதி பேரரசனாக ஆண்டான். அவன் சுக்கிராச்சாரியாரின் மகள் தேவயானியை மணந்தான். பின்னர் அவளுக்குத் தெரியாமல் அசுர இளவரசி சர்மிஷ்டையையும் மணந்தான். இதை அறிந்த சுக்கிராச்சாரியார் சினந்து, "இளமையிலேயே நீ முதுமையை அடைவாய்" என்று சபித்தார். யயாதி மன்றாடியதும், "உன் மகன்களில் யாராவது தம் இளமையைத் தந்து உன் முதுமையை ஏற்றால், நீ மீண்டும் இளைஞனாவாய்" என்றார்.
முதுமையும் தளர்வும் பிணியும் யயாதியை வாட்டின. அவன் தன் மகன்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் கேட்டான். மூத்த மகன்கள் மறுத்தனர். இளைய மகன் புரு மட்டும், "தந்தையே, உங்கள் விருப்பமே என் கடமை" என்று தன் இளமையைக் கொடுத்துத் தந்தையின் முதுமையை ஏற்றான்.
மீண்டும் இளமை பெற்ற யயாதி ஆயிரம் ஆண்டுகள் இன்பங்களை அனுபவித்தான். ஆனாலும் அவன் ஆசை தணியவில்லை. இறுதியில் அவன் ஒரு பேருண்மையை உணர்ந்தான்: "நெருப்பில் நெய் ஊற்றினால் அது மேலும் கொழுந்துவிட்டு எரிவதுபோல், ஆசையை அனுபவிப்பதால் அது ஒருநாளும் தணிவதில்லை. உலகின் எல்லா நெல்லும், பொன்னும், பசுக்களும் ஒருவனுக்குக் கிடைத்தாலும் அவனுக்குப் போதாது."
யயாதி புருவிடம் இளமையைத் திருப்பிக் கொடுத்து, அவனையே அரசனாக்கி, காட்டுக்குச் சென்று தவம் செய்தான். அந்தப் புருவின் வழியிலேயே பின்னர் கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் பிறந்தனர்.
எவ்வளவு கொடுத்தாலும் உவவாத மனம் துன்பம் என்பதை யயாதி தன் வாழ்வாலேயே உணர்ந்தான்.
From the Mahabharata (Adi Parva)The Desire of Yayati
From the Mahabharata. Yayati, son of Nahusha, ruled as an emperor. He married Devayani, daughter of Shukracharya, and later, without her knowledge, also married the asura princess Sharmishtha. When Shukracharya learned of it, he cursed Yayati in anger: "You shall grow old while still young." When Yayati pleaded, the sage relented: "If one of your sons will give you his youth and take your old age, you will be young again."
Old age, weakness and illness tormented Yayati. He asked each of his sons in turn. The elder sons refused. Only the youngest, Puru, said, "Father, your wish is my duty," and gave his youth, taking on his father's old age.
Young once more, Yayati enjoyed every pleasure for a thousand years, yet his desire was not quenched. At last he understood a great truth: "As fire blazes higher when ghee is poured on it, desire is never quenched by enjoyment. Even if one man had all the grain, gold and cattle in the world, it would not be enough for him."
Yayati returned Puru's youth, made him king, and went to the forest to do penance. From Puru's line, in time, came both the Kauravas and the Pandavas.
Yayati learned through his own life that a mind never content, however much it is given, is a sorrow.
