வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (கிஷ்கிந்தா காண்டம்)ஜாம்பவான் நினைவூட்டிய வலிமை
வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து. சீதையைத் தேடித் தென்திசைக்குச் சென்ற வானரப் படை கடற்கரையை அடைந்தது. சம்பாதி என்ற கழுகு அரசன், "சீதை கடலுக்கு அப்பால் இலங்கையில் இருக்கிறாள்; நூறு யோசனை கடல் கடக்க வேண்டும்" என்று சொன்னான். வானரர்கள் கடலைப் பார்த்து மலைத்தனர்.
ஒவ்வொருவரும் தம்மால் எவ்வளவு தாண்ட முடியும் என்று சொன்னார்கள்: ஒருவர் பத்து யோசனை, இன்னொருவர் இருபது, இன்னொருவர் ஐம்பது. அங்கதன், "நான் போய்விடுவேன்; ஆனால் திரும்ப வர முடியுமா என்று தெரியவில்லை" என்றான். எல்லோரும் சோர்ந்தனர். அந்த நேரம் முழுவதும் அனுமன் ஒதுங்கி அமைதியாக அமர்ந்திருந்தான்.
முதியவரான ஜாம்பவான் அனுமனிடம் வந்தார். "அனுமா, ஏன் அமைதியாக இருக்கிறாய்? நீ வாயு தேவனின் மகன். குழந்தையாக இருந்தபோதே சூரியனைப் பழம் என்று நினைத்துத் தாவினாய். உன் வலிமைக்கு ஈடு இந்த உலகில் இல்லை. முனிவர்களின் சாபத்தால் அதை மறந்திருக்கிறாய்; யாராவது நினைவூட்டினால்தான் நினைவு வரும். எழு! இராமனின் பணிக்காக இந்தக் கடலைத் தாண்டு!"
அந்தச் சொற்களைக் கேட்டதும் அனுமனின் உடல் வளர்ந்தது. அவன் உள்ளம் ஊக்கத்தால் நிறைந்தது. மகேந்திர மலையின் உச்சிக்குச் சென்று, இராமனை வணங்கி, ஒரே பாய்ச்சலில் கடலைக் கடந்து இலங்கையை அடைந்தான்.
உரனுடையான் உள்ளம் மடிந்திருத்தல் இன்னா; அதை எழுப்பும் ஒரு நல்ல சொல்லே பெரும் கொடை.
From the Valmiki Ramayana (Kishkindha Kanda)Jambavan Reminds Hanuman
From the Valmiki Ramayana. The vanara army searching the south for Sita reached the seashore. Sampati, king of the vultures, told them, "Sita is in Lanka beyond the sea. You must cross a hundred yojanas of water." The vanaras stared at the ocean in dismay.
Each said how far he could leap: one ten yojanas, another twenty, another fifty. Angada said, "I could get there, but I do not know whether I could return." Everyone lost heart. All this while Hanuman sat apart, silent.
The aged Jambavan went to him. "Hanuman, why are you silent? You are the son of the Wind god. As a child you leapt at the sun, thinking it was a fruit. There is no strength in this world to equal yours. Because of a sage's curse you have forgotten it, and you remember only when someone reminds you. Rise! Cross this sea in Rama's service!"
At those words Hanuman's body began to grow and his heart filled with resolve. He climbed to the top of Mount Mahendra, bowed to Rama, and in a single leap crossed the sea to Lanka.
It is a sorrow when a strong man's spirit lies slack; a good word that rouses it is a great gift.
