மகாபாரதத்திலிருந்து (ஆதி பர்வம்)அவையில் சகுந்தலை
மகாபாரதத்திலிருந்து. கண்வ முனிவரின் ஆசிரமத்தில் வளர்ந்த சகுந்தலையை, வேட்டைக்கு வந்த மன்னன் துஷ்யந்தன் கண்டு காந்தர்வ முறையில் மணந்தான். "விரைவில் உன்னை அரண்மனைக்கு அழைத்துக்கொள்வேன்" என்று சொல்லிச் சென்றான். சகுந்தலைக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவனுக்குப் பரதன் என்று பெயர். சிங்கக் குட்டிகளோடு விளையாடும் வீரச் சிறுவனாக அவன் வளர்ந்தான்.
ஆண்டுகள் கடந்தும் அழைப்பு வரவில்லை. கண்வர் சகுந்தலையையும் மகனையும் அரண்மனைக்கு அனுப்பினார். அவையில் நின்ற சகுந்தலை, "மன்னா, இவன் உங்கள் மகன்; இவனை இளவரசனாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்றாள். பலர் முன் துஷ்யந்தன், "நான் உன்னை அறியேன்" என்று மறுத்தான். அவையோர் முன் நாணி நின்ற சகுந்தலையின் கண்களில் கண்ணீரும் சினமும் ஒருசேரப் பொங்கின.
அவள் உறுதியாகப் பேசினாள்: "உண்மையே பெரிய அறம். ஆயிரம் வேள்விகளைவிட உண்மை உயர்ந்தது. என்னை மறுத்தாலும் உங்கள் மகனை மறுக்காதீர்கள்." அவள் திரும்பிச் செல்லத் தொடங்கியபோது, வானிலிருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது: "துஷ்யந்தா, சகுந்தலை சொல்வது உண்மை. இவன் உன் மகன்; இவனைப் பேணு."
அப்போது துஷ்யந்தன் சொன்னான்: "நான் அறிவேன். ஆனால் மக்கள் ஐயப்படாமல் இருக்கவே தெய்வக் குரலுக்காகக் காத்திருந்தேன்." அவன் சகுந்தலையையும் பரதனையும் ஏற்றுக்கொண்டான். அந்தப் பரதனின் பெயராலேயே இந்நாடு 'பாரதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பலர் முன் நாணப்படுதல் கொடிய துன்பம்; ஆனால் உண்மையில் நிற்பவரின் மானத்தை இறுதியில் தெய்வமே காக்கும்.
From the Mahabharata (Adi Parva)Shakuntala in the Royal Court
From the Mahabharata. Shakuntala grew up in the hermitage of the sage Kanva. King Dushyanta, out hunting, saw her and married her by the gandharva rite. "I will soon send for you to come to the palace," he promised, and left. Shakuntala bore a son and named him Bharata, and he grew into a fearless boy who played with lion cubs.
Years passed and no summons came. Kanva sent Shakuntala and her son to the palace. Standing in the royal court, she said, "O king, this is your son; accept him as your heir." Before the whole assembly Dushyanta answered, "I do not know you." Shamed before so many, Shakuntala felt tears and anger well up together.
She spoke firmly: "Truth is the highest dharma, greater than a thousand sacrifices. Deny me if you will, but do not deny your son." As she turned to leave, a voice rang out from the heavens: "Dushyanta, Shakuntala speaks the truth. This is your son; cherish him."
Then Dushyanta said, "I knew. But I waited for the voice of heaven so that my people would have no doubt." He accepted Shakuntala and Bharata. It is from this Bharata that the land takes its name, Bharatam.
To be put to shame before many is a bitter sorrow; yet in the end heaven itself guards the honour of one who stands in truth.
