ஆதிசங்கரரின் வரலாற்று மரபிலிருந்து (சங்கர திக்விஜயம்)ஆதிசங்கரரும் அன்னை ஆர்யாம்பாளும்
ஆதிசங்கரரின் வரலாற்று மரபிலிருந்து. கேரளத்தின் காலடியில் சிவகுரு, ஆர்யாம்பாள் தம்பதிக்கு மகனாகச் சங்கரர் பிறந்தார். தந்தை இளமையிலேயே மறைந்தார். தாய் ஒருத்தியே அவரை வளர்த்தாள். சிறுவயதிலேயே வேதங்களைக் கற்ற சங்கரருக்குத் துறவு பூண வேண்டும் என்ற ஆவல் எழுந்தது. ஆனால் தனித்து விடப்படுவோமோ என்று தாய் அனுமதி தர மறுத்தாள்.
ஒருநாள் பூர்ணா ஆற்றில் நீராடியபோது ஒரு முதலை சங்கரரின் காலைப் பற்றியது. கரையில் நின்று கதறிய தாயிடம் அவர் சொன்னார்: "அம்மா, நான் துறவு பூண அனுமதி தந்தால், இந்த முதலை என்னை விடும் என்று தோன்றுகிறது." தவித்த தாய் உடனே அனுமதி தந்தாள். முதலை அவரை விட்டது.
புறப்படும் முன் சங்கரர் தாயின் கால்களில் விழுந்து வாக்களித்தார்: "அம்மா, உங்கள் இறுதிக் காலத்தில் நீங்கள் நினைத்தவுடன் நான் உங்கள் அருகில் இருப்பேன். உங்கள் இறுதிச் சடங்கை நானே செய்வேன்."
ஆண்டுகள் கடந்தன. சங்கரர் நாடெங்கும் சென்று அத்வைதத்தை நிலைநாட்டினார். தாயின் இறுதிக் காலம் நெருங்கியதை உணர்ந்ததும் உடனே காலடிக்கு விரைந்தார். அவள் அருகில் அமர்ந்து, இறைவனின் திருவுருவை அவள் மனத்தில் நிறுத்தி, அமைதியாக அவளை வழியனுப்பினார். துறவி இறுதிச் சடங்கு செய்வதா என்று ஊரார் எதிர்த்து உதவ மறுத்தனர். அப்போதும் தன் வாக்கை மீறாமல், தாமே வீட்டு முற்றத்தில் சிதை அமைத்து அவளுக்கு இறுதிக் கடன் செய்தார்.
உலகையே துறந்தாலும் பெற்ற தாயைத் துறக்கவில்லை அந்த மகான்.
From the traditional life of Adi Shankara (Shankara Digvijaya)Adi Shankara and His Mother Aryamba
From the traditional life of Adi Shankara. Shankara was born at Kaladi in Kerala to Shivaguru and Aryamba. His father died when he was young, and his mother raised him alone. Having mastered the Vedas as a boy, Shankara longed to become a monk, but his mother, fearing she would be left alone, would not give her permission.
One day, as he bathed in the Purna river, a crocodile seized his leg. To his mother crying on the bank he called out, "Mother, if you allow me to take sannyasa, I feel this crocodile will let me go." In her anguish she agreed at once, and the crocodile released him.
Before he left, Shankara fell at her feet and promised: "Mother, at the end of your life I will be at your side the moment you think of me, and I will perform your last rites myself."
Years passed as Shankara travelled the land establishing Advaita. When he sensed his mother's end was near, he hurried back to Kaladi. He sat beside her, set the form of the Lord before her mind, and saw her off in peace. The villagers objected to a monk performing funeral rites and refused to help. Even then he did not break his word: he built the pyre himself in the courtyard of the house and performed her last rites.
That great soul renounced the whole world, but he never renounced the mother who bore him.
