மகாபாரதத்திலிருந்து (வன பர்வம்)சிபியும் புறாவும்
மகாபாரதத்திலிருந்து. உசீநர நாட்டு மன்னன் சிபி அருளுக்கும் அறத்துக்கும் பெயர் பெற்றவன். அவனைச் சோதிக்க இந்திரன் ஒரு பருந்தாகவும், அக்கினி தேவன் ஒரு புறாவாகவும் வடிவெடுத்தனர்.
ஒருநாள் சிபி வேள்வி செய்துகொண்டிருந்தபோது, பருந்தால் துரத்தப்பட்ட ஒரு புறா நடுங்கியபடி பறந்து வந்து அவன் மடியில் விழுந்தது. பின்னால் வந்த பருந்து பேசியது: "மன்னா, அந்தப் புறா என் உணவு. பசியால் வாடும் என்னிடமிருந்து அதைப் பறிப்பது அறமா?" சிபி சொன்னான்: "என்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த உயிரைக் கைவிட மாட்டேன். உனக்கு வேறு எந்த உணவு வேண்டுமானாலும் தருகிறேன்."
"அப்படியானால், இந்தப் புறாவின் எடைக்குச் சமமான உன் சொந்த ஊனைத் தா" என்றது பருந்து. சிபி தயங்கவில்லை. ஒரு தராசு கொண்டுவரப்பட்டது. ஒரு தட்டில் புறாவை வைத்து, மறு தட்டில் தன் தொடையிலிருந்து ஊனை அறுத்து வைத்தான். ஆனால் தட்டு உயரவில்லை. மேலும் மேலும் அறுத்து வைத்தான்; புறாவின் எடை கூடிக்கொண்டே போனது. இறுதியில் சிபி தானே முழுமையாகத் தராசுத் தட்டில் ஏறி அமர்ந்தான்.
அப்போது இந்திரனும் அக்கினியும் தம் உண்மை வடிவில் தோன்றினர். சிபியின் உடலை முன்போல் முழுமையாக்கி, "உன் அருளுக்கு இணை இல்லை; உன் புகழ் என்றும் நிலைக்கும்" என்று வாழ்த்தினர்.
பிற ஊனைத் தின்று தன் ஊனைப் பெருக்குவது இன்னா; பிற உயிரைக் காக்கத் தன் ஊனையே தருவது பேரருள்.
From the Mahabharata (Vana Parva)King Shibi and the Dove
From the Mahabharata. Shibi, king of the Ushinaras, was renowned for compassion and righteousness. To test him, Indra took the form of a hawk and Agni the form of a dove.
One day, as Shibi was performing a sacrifice, a dove pursued by a hawk fluttered in, trembling, and fell into his lap. The hawk followed and spoke: "O king, that dove is my food. Is it right to snatch it from me while I starve?" Shibi answered, "I will not abandon a creature that has sought refuge with me. I will give you any other food you wish."
"Then give me your own flesh, equal in weight to the dove," said the hawk. Shibi did not hesitate. A balance was brought. He placed the dove in one pan, cut flesh from his own thigh and placed it in the other. The pan did not rise. He cut more and more, but the dove grew ever heavier. At last Shibi climbed into the pan and sat there himself.
Then Indra and Agni appeared in their true forms. They made Shibi's body whole again and blessed him: "Your compassion has no equal; your fame will last for ever."
To feed on other flesh to fatten one's own is a sorrow; to give one's own flesh to save another life is the highest grace.
