Inna Narpathu 24 · ஏமமில் மூதூ ரிருத்தன் மிகவின்னா – Tamilone

Verse 24 · Inna Narpathu · Kapilar

ஏமமில் மூதூ ரிருத்தன் மிகவின்னாதீமை யுடையா ரயலிருந்த னன்கின்னாகாமமுதிரி னுயிர்க்கின்னா வாங்கின்னாயாமென் பவரொடு நட்பு

Aemamil moothoo riruththan mikavinnaa / Theemai yutaiyaa rayaliruntha nankinnaa / Kaamamuthiri nuyirkkinnaa vaangkinnaa / Yaamen pavarotu natpu

பொருள்

பாதுகாப்பில்லாத பழைய ஊரில் வசிப்பது மிகுந்த துன்பம்; தீயவர்களின் அருகில் குடியிருப்பது பெரிதும் துன்பம்; ஆசை முற்றி மிகுந்தால் உயிர்க்குத் துன்பம்; 'நாமே' என்று தற்பெருமை பேசுவோரின் நட்பும் துன்பமே.

Meaning

Living in an old town without security is very painful; living next door to the wicked is very painful; desire that grows overripe is painful to life itself; and friendship with those forever saying 'we, we' is painful too.

சொற்பொருள் Word by word

ஏமம் இல்: without security
மூதூர் இருத்தல்: living in an old town
தீமை உடையார்: the wicked
அயல் இருத்தல்: living next door
காமம் முதிரின்: when desire grows overripe
உயிர்க்கு: to life itself
யாம் என்பவர்: those forever saying 'we, we' (the egotistical)
நட்பு: friendship

விளக்கம்

பாதுகாப்பில்லாத ஊரில் வசிப்பதும், தீயவர்களின் அருகில் குடியிருப்பதும் ஒவ்வொரு நாளும் அச்சத்தோடு வாழச் செய்கின்றன. நம் சுற்றுப்புறம் நம் மனத்தையும் வடிவமைக்கிறது; அதனால்தான் மரபு 'நல்ல இடத்தில் வாழ்' என்கிறது.

மூன்றாம் வரி உள்ளத்தின் ஆபத்து: ஆசை முற்றிப் பழுத்துவிட்டால் அது உயிருக்கே கேடு. நான்காம் வரி நுட்பமானது: 'யாம், யாம்' என்று எப்போதும் தம்மையே முன்னிறுத்துவோரின் நட்பு. அகந்தை உள்ளவரோடு நட்பில் நமக்கு இடம் இருக்காது; எல்லாப் பெருமையும் அவருக்கே.

'நானே செய்தேன்' என்ற அகந்தை தேவர்களையே எப்படி மயக்கியது என்பதைக் கேன உபநிடதம் சொல்கிறது. அனைத்து வலிமைக்கும் மூலம் இறைவனே என்று உணர்வதே அகந்தைக்கு மருந்து. இன்று நம் வெற்றிகளில் 'நாம்' என்பதைவிட, நம்மோடு உழைத்தவர்களையும் நம்மை வழிநடத்திய அருளையும் நினைவுகூர்வது நட்பையும் வாழ்வையும் இனிமையாக்கும்.

Explanation

Living in a town without security, or next door to the wicked, means living with fear every day. Our surroundings shape our minds, which is why tradition advises living in a good place.

The third line names a danger within: desire that ripens until it is overripe harms life itself. The fourth is subtle: friendship with those forever saying 'we, we', always putting themselves forward. In friendship with an egotist there is no room for us; all the credit belongs to them.

The Kena Upanishad tells how the pride of 'we did it' deluded even the gods. The remedy for ego is to realise that the source of all strength is the Divine. When we succeed today, remembering those who worked beside us and the grace that guided us, rather than saying 'we did it', makes both friendship and life sweeter.

கேன உபநிடதத்திலிருந்து

யட்சனும் ஒரு புல்லும்

கேன உபநிடதத்திலிருந்து. ஒருமுறை தேவர்கள் அசுரர்களை வென்றனர். அந்த வெற்றி பிரம்மத்தின் அருளால் கிடைத்தது. ஆனால் தேவர்கள் அதை மறந்து, "இது எங்கள் வெற்றி; எங்கள் வலிமை" என்று பெருமிதம் கொண்டனர்.

அவர்களுக்கு உண்மையை உணர்த்தப் பிரம்மம் அவர்கள் முன் ஒரு வியப்பான யட்ச வடிவில் தோன்றியது. "இது யார்?" என்று அறிய தேவர்கள் முதலில் அக்கினியை அனுப்பினர். அக்கினி பெருமையோடு சென்று, "நான் அக்கினி; பூமியில் உள்ள எதையும் எரிப்பேன்" என்றான். யட்சன் ஒரு புல்லை முன்னால் வைத்து, "இதை எரி" என்றது. அக்கினி தன் முழு வலிமையோடு முயன்றும் அந்தப் புல்லை எரிக்க முடியவில்லை. வெட்கித் திரும்பினான்.

பின்னர் வாயு சென்றான். "நான் வாயு; எதையும் தூக்கிச் செல்வேன்" என்றான். அந்தப் புல்லையே அவனால் அசைக்க முடியவில்லை. இறுதியில் இந்திரனே சென்றான். அவன் நெருங்கியதும் யட்சன் மறைந்தது. அந்த இடத்தில் பொன்னணிகள் பூண்ட உமா ஹைமவதி தோன்றினாள்.

இந்திரன் கேட்டான்: "தாயே, அந்த யட்சன் யார்?" உமா சொன்னாள்: "அது பிரம்மம். பிரம்மத்தின் வெற்றியையே நீங்கள் உங்கள் வெற்றி என்று பெருமைப்பட்டீர்கள்." அப்போதுதான் தேவர்கள் தம் அகந்தையை உணர்ந்தனர். பிரம்மத்தை முதலில் அறிந்ததால் இந்திரன் தேவர்களில் சிறந்தவனானான்.

'யாம்' என்ற அகந்தை தேவர்களுக்கும் துன்பம்; அதைக் கடந்தவர்க்கே உண்மை தெரியும்.

From the Kena Upanishad

The Yaksha and the Blade of Grass

From the Kena Upanishad. Once the gods defeated the asuras. That victory came through the grace of Brahman, but the gods forgot this and boasted, "This victory is ours; this strength is ours."

To teach them the truth, Brahman appeared before them as a wondrous Yaksha. Wanting to know who it was, the gods first sent Agni. Agni went proudly: "I am Agni; I can burn anything on earth." The Yaksha placed a blade of grass before him: "Burn this." With all his might Agni could not burn that blade of grass, and he returned ashamed.

Then Vayu went: "I am Vayu; I can carry anything away." He could not even stir the blade of grass. At last Indra himself went, but as he approached, the Yaksha vanished. In its place appeared Uma Haimavati, adorned in gold.

Indra asked, "Mother, who was that Yaksha?" Uma said, "That was Brahman. You were glorying in Brahman's victory as if it were your own." Only then did the gods see their pride. Because he was the first to know Brahman, Indra became foremost among the gods.

The pride of 'we' is a sorrow even for the gods; only those who move beyond it come to know the truth.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் கடைசி வெற்றியில் யாருடைய பங்கை நீங்கள் மறந்திருக்கலாம்?

To reflect on

In your most recent success, whose share might you have forgotten to acknowledge?