மகாபாரதத்திலிருந்து (சபா பர்வம்)சிசுபாலனின் நூறு பிழைகள்
மகாபாரதத்திலிருந்து. சேதி நாட்டு மன்னன் சிசுபாலன் கண்ணனின் அத்தை மகன். அவன் பிறந்தபோதே, "இவனுக்கு யாரால் அழிவு வருமோ, அவர் மடியில் வைத்ததும் இவனுடைய கூடுதல் கைகள் மறையும்" என்று ஒரு அசரீரி சொன்னது. கண்ணனின் மடியில் வைத்தபோது அப்படியே நடந்தது. அஞ்சிய அத்தை வேண்டிக்கொண்டதால், "இவனுடைய நூறு பிழைகளைப் பொறுப்பேன்" என்று கண்ணன் வாக்களித்தார்.
ஆண்டுகள் கடந்தன. யுதிஷ்டிரனின் ராஜசூய வேள்வியில், முதல் மரியாதை யாருக்கு என்ற கேள்வி எழுந்தது. பீஷ்மர், "கண்ணனே இந்த அவையில் உயர்ந்தவர்" என்றார். சகாதேவன் கண்ணனுக்கு முதல் பூஜை செய்தான்.
அதைக் கண்ட சிசுபாலன் பொறாமையால் எழுந்தான். பெருமை உடைய கண்ணனின் மதிப்பைச் சிதைக்க, அவையோர் முன் அவரைக் கடுஞ்சொற்களால் இகழ்ந்தான். பீஷ்மரையும் பாண்டவர்களையும் கூட ஏசினான். கண்ணன் அமைதியாக அமர்ந்து ஒவ்வொரு இகழ்ச்சியையும் எண்ணிக்கொண்டிருந்தார்.
எண்ணிக்கை நூறைத் தாண்டியதும் கண்ணன் எழுந்தார். "அத்தைக்குக் கொடுத்த வாக்கின்படி நூறு பிழைகளைப் பொறுத்தேன். இனிப் பொறுக்க முடியாது" என்று சொல்லி, சுதர்சனச் சக்கரத்தை ஏவினார். சிசுபாலன் வீழ்ந்தான். அவன் உடலிலிருந்து ஓர் ஒளி எழுந்து கண்ணனுக்குள் கலந்தது என்று பாரதம் சொல்கிறது.
பெருமை உடையாரைப் பீடழித்தல் இன்னா; உறவின் உரிமையும் அந்தக் கேட்டைத் தடுக்காது.
From the Mahabharata (Sabha Parva)Shishupala's Hundred Offences
From the Mahabharata. Shishupala, king of Chedi, was the son of Krishna's aunt. At his birth a voice from the sky declared that his extra arms would vanish when he was placed in the lap of the one who would bring his end. When he was placed in Krishna's lap, that is what happened. At his frightened aunt's plea, Krishna promised, "I will forgive him a hundred offences."
Years passed. At Yudhishthira's Rajasuya sacrifice, the question arose of who should receive the first honour. Bhishma said, "Krishna is the greatest in this assembly," and Sahadeva offered the first worship to Krishna.
At this Shishupala rose in envy. To tear down Krishna's honour, he reviled him with harsh words before the whole assembly, and abused Bhishma and the Pandavas too. Krishna sat calmly, counting every insult.
When the count passed a hundred, Krishna stood. "As I promised my aunt, I have forgiven a hundred offences. I can forgive no more." He released the Sudarshana discus, and Shishupala fell. The epic says a light rose from his body and merged into Krishna.
To tear down the dignity of the great is a sorrow; not even the claims of kinship can ward off its end.
