ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்துகுவலயாபீடம்
ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. மதுராவை ஆண்ட கொடுங்கோலன் கம்சன், தன்னைக் கொல்லப் பிறந்தவன் கண்ணன் என்று அறிந்து, அவனை அழிக்கப் பல வழிகளைத் தேடினான். ஒரு வில் வேள்வி என்ற பெயரில் கண்ணனையும் பலராமனையும் மதுராவுக்கு அழைத்தான். அரங்கத்தின் வாயிலில் குவலயாபீடம் என்ற மதம் பிடித்த பெரிய யானையை நிறுத்தி, "அவர்கள் உள்ளே வரும்போது அவர்களை மிதித்துக் கொல்" என்று பாகனுக்கு ஆணையிட்டான்.
கண்ணனும் பலராமனும் வாயிலை அடைந்தனர். பாகன் யானையை அவர்கள் மேல் ஏவினான். கடுஞ்சினம் கொண்ட அந்த யானை தும்பிக்கையால் கண்ணனைப் பற்ற முயன்றது. கண்ணன் சிறுவனைப் போல் விளையாட்டாக அதன் கால்களுக்கிடையே நுழைந்து, பின்னால் சென்று அதன் வாலைப் பற்றி இழுத்தார். யானை சுழன்று சுழன்று சோர்ந்தது.
இறுதியில் யானை மீண்டும் பாய்ந்தபோது, கண்ணன் அதன் தந்தத்தைப் பற்றிப் பிடுங்கி, அதைக் கொண்டே யானையையும் பாகனையும் வீழ்த்தினார். தோளில் தந்தத்தோடும், உடலில் யானையின் மதநீர்த் துளிகளோடும் கண்ணனும் பலராமனும் அரங்கத்துக்குள் நுழைந்தனர். அவர்களைக் கண்ட மக்கள் வியந்தனர்; கம்சன் நடுங்கினான். அதே நாளில் கம்சனின் கொடுங்கோன்மையும் முடிவுக்கு வந்தது.
கடுஞ்சின வேழத்து எதிர்சேறல் சாதாரண மனிதனுக்கு இன்னா; ஆனால் தர்மத்தைக் காக்க இறைவனே எதிர்நிற்கும்போது அந்த ஆபத்தும் அடங்கும்.
From the Srimad BhagavatamThe Elephant Kuvalayapida
From the Srimad Bhagavatam. Kamsa, the tyrant of Mathura, knew that Krishna had been born to destroy him, and sought every means to kill him. Under the pretext of a festival of the bow, he invited Krishna and Balarama to Mathura. At the gate of the arena he stationed Kuvalayapida, a huge elephant maddened with must, and ordered its keeper: "When they come in, trample them to death."
Krishna and Balarama reached the gate, and the keeper drove the elephant at them. The furious beast tried to seize Krishna with its trunk. Playful as a child, Krishna slipped between its legs, came round behind it and pulled its tail. The elephant spun round and round until it grew tired.
At last, as the elephant charged again, Krishna seized and wrenched out one of its tusks, and with it struck down both elephant and keeper. With tusks on their shoulders and the elephant's must-water spattered on their bodies, Krishna and Balarama entered the arena. The people gazed in wonder; Kamsa trembled. On that same day Kamsa's tyranny came to an end.
For an ordinary person, walking towards a furious elephant is a sorrow; but when the Lord himself stands against danger to protect dharma, even that danger is subdued.
