சிவ புராணம், அருணாசல மகாத்மியம்அடியும் முடியும் காணாத சோதி
சிவ புராணத்திலிருந்தும் அருணாசல மகாத்மியத்திலிருந்தும். ஒரு சமயம் பிரமனுக்கும் திருமாலுக்கும் "யார் பெரியவர்?" என்ற வாதம் எழுந்தது. அப்போது அவர்களுக்கு இடையே ஒரு பெரும் சோதித் தூண் தோன்றியது. "இதன் அடியையோ முடியையோ முதலில் காண்பவரே பெரியவர்" என்று முடிவு செய்தனர்.
திருமால் பன்றியாக மாறி மண்ணைத் தோண்டிக் கீழே சென்றார்; பிரமன் அன்னமாக மாறி மேலே பறந்தார். யுகங்கள் சென்றும் இருவரும் எல்லையைக் காணவில்லை. திருமால் பணிவோடு தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டார். அப்போது சோதியிலிருந்து சிவபெருமான் வெளிப்பட்டார். அந்தச் சோதி நின்ற இடமே திருவண்ணாமலை, அருணகிரிநாதர் பிறந்த ஊர். முயற்சியால் அளக்க முடியாததைப் பணிவும் அருளும் காட்டின என்பது இந்தக் கதையின் செய்தி.
Shiva Purana and the Arunachala MahatmyaThe Pillar of Fire Without Beginning or End
From the Shiva Purana and the Arunachala Mahatmya. Once Brahma and Vishnu argued over which of them was greater. Suddenly a vast pillar of fire appeared between them. They agreed that whoever first found its bottom or its top would be the greater.
Vishnu became a boar and dug down into the earth; Brahma became a swan and flew upward. Ages passed and neither found an end. Vishnu humbly admitted that he had failed. Then Lord Shiva came forth from the pillar of light.
The place where that pillar of fire stood is Thiruvannamalai, Arunagirinathar's own town, where the hill itself is worshipped as that fire. The story's message matches this verse: what effort cannot measure is revealed through humility and grace. The light that has no beginning or end can be known, but not by those who try to grasp it on their own.
