Kural 409 · மேற்பிறந்தா ராயினும் கல்லாதார் கீழ்ப்பிறந்தும்

Kural 409 · Ignorance · கல்லாமை

மேற்பிறந்தா ராயினும் கல்லாதார் கீழ்ப்பிறந்தும்கற்றார் அனைத்திலர் பாடு.

Merpirandhaa Raayinum Kallaadhaar Keezhppirandhum / Katraar Anaiththilar Paatu

The fool though born of a higher family is esteemed much less than a learned man who is of inferior descent.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராயினும் கல்லாதவர், தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தும் கற்றவருக்கு ஈடான பெருமை உடையவர் அல்லர்.

Meaning

Those of high birth who are unlearned do not have the greatness of those of low birth who are learned.

சொற்பொருள் Word by word

மேற்பிறந்தாராயினும்: உயர்குலத்தில் பிறந்தவராயினும்
கல்லாதார்: கற்காதவர்
கீழ்ப்பிறந்தும்: தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தும்
கற்றார்: கற்றவர்
அனைத்திலர்: அவ்வளவு மதிப்பிலர்
பாடு: பெருமை

விளக்கம்

பிறப்பின் உயர்வு தாழ்வைவிட அறிவின் உயர்வே மனிதனுக்கு மதிப்பைத் தருகிறது என்று இந்தக் குறள் வெளிப்படையாகக் கூறுகிறது. 'மேற்பிறந்தார்' என்பவர் உயர்குலம் என்று சமூகம் கருதும் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். 'கீழ்ப்பிறந்தார்' என்பவர் தாழ்ந்த குலம் என்று கருதப்படும் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். உயர்குலம் என்ற பெருமை இருந்தும் கல்லாதவர், தாழ்ந்தவர் என்று கருதப்பட்டாலும் கற்றவருக்கு ஈடாக மாட்டார் என்கிறார் வள்ளுவர்.

இங்கே 'பாடு' என்பது பெருமை, மதிப்பு. 'அனைத்திலர்' என்பது அத்தகைய மதிப்பு இல்லாதவர். இந்தக் குறள் அந்தக் காலச் சமூகத்தின் குலப்பெருமை என்ற கருத்தை அறிவின் பெருமைக்குக் கீழே வைக்கிறது. இது வள்ளுவரின் ஒரு முக்கியமான முற்போக்குக் கருத்து. அவர் 'பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்' என்று வேறு இடத்திலும் கூறுகிறார். எனவே இங்கு குல உயர்வு தாழ்வை ஏற்பதாகக் கொள்ளக்கூடாது; சமூகத்தின் பொதுக்கருத்தை எடுத்துக்கொண்டு அதன் பயனின்மையைக் காட்டுகிறார் என்றே பொருள் கொள்ளவேண்டும்.

சில உரையாசிரியர்கள் 'மேற்பிறந்தார்' என்பதை செல்வமும் பதவியும் உள்ள குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்றும் உரைப்பர். எவ்வாறு கொண்டாலும் உட்கருத்து ஒன்றே: பிறப்பு கொடுக்கும் மதிப்பு தற்செயலானது; கல்வி தரும் மதிப்பு முயற்சியால் வந்தது. முயற்சியால் வந்த மதிப்பே நிலைக்கும்.

இன்றைய வாழ்வில் குடும்பப் பெயர், வசதி, வாய்ப்பு ஆகியவற்றால் சிலர் தொடக்கத்திலேயே முன்னிலை பெறுகின்றனர். ஆனால் கல்வியும் உழைப்பும் உள்ளவர்கள் அந்த முன்னிலையைத் தாண்டி உயர்கின்றனர். ஒருவரின் பிறப்புக்குப் பதிலாக அவர் என்ன செய்கிறார், என்ன அறிந்திருக்கிறார் என்பதே மதிப்பிடப்படவேண்டும்.

வள்ளுவர் இந்தக் குறளால் கற்றவருக்குக் கர்வம் வரவும் இடமில்லை என்பதையும் நமக்கு உணர்த்துகிறார். கற்றவன் பிறப்பால் உயர்ந்தவன் அல்லன்; முயற்சியால் உயர்ந்தவன். தாழ்ந்த குலமாகக் கருதப்பட்டவர்களும் கற்றால் உயர்வார்கள் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. கற்றவர் எல்லா வகுப்பாரிலும் வரலாம்.

Explanation

This verse says openly that it is the height of learning, not the height or lowness of birth, that gives a person worth. 'Merpirandhaar' are those born into a family that society counts as high. 'Keezhpirandhaar' are those born into a family counted as low. Valluvar says that those who lack learning, even with the pride of high birth, are not equal to the learned, though counted as low.

Here 'paadu' is greatness and worth. 'Anaiththilar' means they do not have that worth. This verse places the idea of family pride of that time below the greatness of knowledge. It is an important forward-looking thought of Valluvar. Elsewhere he also says 'pirappokkum ellaa uyirkkum', all lives are alike in birth. So it should not be taken here that he accepts the high and low of birth; the meaning is that he takes society's common idea and shows its futility.

Some commentators take 'merpirandhaar' as those born in a family of wealth and rank. In any case the inner thought is one: the worth that birth gives is by chance, and the worth that learning gives comes from effort. The worth that comes from effort is the one that stays.

In life today some people gain a lead at the start from family name, comfort and opportunity. But those with learning and hard work rise beyond that lead. Instead of a person's birth, what he does and what he knows should be the measure.

கதை

விதுரர்

மகாபாரதத்தில் விதுரரின் பிறப்பு ஓர் எளிய பணிப்பெண்ணிடம் நிகழ்ந்தது. வியாசரின் அருளால் அம்பிகை, அம்பாலிகை என்ற அரசிகளுக்கு திருதராஷ்டிரனும் பாண்டுவும் பிறந்தனர். அவர்களின் பணிப்பெண்ணுக்கு விதுரர் பிறந்தார். எனவே அரச குடும்பத்தின் முறைப்படி அவர் தாழ்ந்த குலத்தவராகவே கருதப்பட்டார் என்று மரபு கூறுகிறது. இருப்பினும் விதுரர் தர்மத்திலும் நீதியிலும் ஞானத்திலும் அந்தக் குடும்பத்தின் எல்லாரினும் உயர்ந்து விளங்கினார்.

அவர் அஸ்தினாபுரத்தின் அமைச்சராகப் பணிபுரிந்தார். அவையில் அவர் சொல்லுக்குத் தனிப்பெரும் மதிப்பு இருந்தது. துரியோதனனின் தவறுகளைக் கண்டு அஞ்சாமல் எடுத்துரைத்தார். சூதாட்ட அழைப்பைத் தடுக்க முயன்றார். திருதராஷ்டிரன் பலமுறை அவரை அழைத்துத் தன் மனக்குழப்பத்துக்குத் தீர்வு கேட்டான். அந்த உரையாடல்கள் 'விதுர நீதி' என்ற பெயரில் உத்யோக பர்வத்தில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் விதுரர் அரசனுக்கு நீதி, அடக்கம், பேச்சு, நட்பு, கல்வி பற்றி நூற்றுக்கணக்கான கருத்துகளைக் கூறுகிறார்.

கிருஷ்ணன் சமாதானத் தூதனாக அஸ்தினாபுரம் வந்தபோது, துரியோதனனின் அரண்மனையில் விருந்தை மறுத்து விதுரரின் எளிய இல்லத்தில் உணவு ஏற்றார். பீஷ்மரும் துரோணரும் துரியோதனனின் அரண்மனையிலிருந்தபோதும், கிருஷ்ணன் விதுரரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அந்தத் தேர்வு பிறப்பால் அல்ல, அறிவாலும் அறத்தாலும் வந்தது.

விதுரர் பின்னர் போரைத் தவிர்க்க முடியாததை அறிந்து, தம் வில்லை உடைத்துவிட்டுப் போரில் பங்கெடுக்கவில்லை. யுதிஷ்டிரன் அவரை தர்மத்தின் அவதாரம் என்றே மதித்தான். இளமையில் ஒரு பணிப்பெண்ணின் மகனாகக் கருதப்பட்டவர், தம் கல்வியால் அரச குலத்துக்கே வழிகாட்டினார்.

உயர்குடிப் பிறப்பாலும் கல்லாத துரியோதனன் பெற்ற பெருமை நிலைக்கவில்லை; தாழ்ந்தவராகக் கருதப்பட்டாலும் கற்றறிந்த விதுரர் இன்றும் போற்றப்படுகிறார். இதுவே இந்தக் குறளின் உயிர் எடுத்துக்காட்டு.

விதுரரின் அறிவுரைகள் மகாபாரத அரசவையில் கேட்கப்படாமல் போனதுதான் போரின் ஒரு காரணம் என்று நூல் காட்டுகிறது. அவர் கூறியதை ஏற்றிருந்தால் அழிவு தவிர்க்கப்பட்டிருக்கும். உயர்குடியில் பிறந்த அரசர்கள் தம் செருக்கால் அவரது சொல்லைப் புறக்கணித்தனர். எனவே பிறப்பின் மதிப்பைவிட கல்வியின் மதிப்பு பெரியது என்பது மட்டுமன்றி, கல்வியை மதித்து ஏற்கும் பணிவும் வேண்டும் என்பதையும் இந்தக் கதை உணர்த்துகிறது. அவரைப் போற்றிய கிருஷ்ணனின் செயல் இந்த உண்மைக்கு நிலைத்த சான்றாகும். அதனால் அவர் இன்றும் அறிவின் அடையாளம். அவரைப் போற்றுவோர் கல்வியைப் போற்றுகின்றனர்.

A story

Vidura

In the Mahabharata, Vidura was born to a humble maidservant. By the grace of Vyasa, the queens Ambika and Ambalika bore Dhritarashtra and Pandu. Their maidservant bore Vidura. By the custom of the royal family he was therefore counted as of lower birth, tradition says. Yet Vidura stood higher than all that family in dharma, justice and wisdom.

He served as a minister of Hastinapura. His word carried special weight in the assembly. He spoke fearlessly of Duryodhana's faults. He tried to stop the invitation to the dice game. Dhritarashtra called him many times to seek a remedy for his troubled mind. Those conversations are collected as the 'Vidura Niti' in the Udyoga Parva. In it Vidura speaks hundreds of thoughts to the king on justice, restraint, speech, friendship and learning.

When Krishna came to Hastinapura as the envoy of peace, he refused the feast in Duryodhana's palace and took his meal in Vidura's simple home. Though Bhishma and Drona were in Duryodhana's palace, Krishna chose Vidura. That choice came not from birth but from knowledge and dharma.

Later, knowing that war could not be avoided, Vidura broke his bow and took no part in the war. Yudhishthira honoured him as dharma itself. One counted in youth as a maidservant's son guided the royal house by his learning.

The glory that Duryodhana won, though he was born high and unlearned, did not last; Vidura, though counted as low, is honoured to this day for his learning. This is the living example of the verse.

சிந்தனைக்கு

குடும்பம், பட்டம், பின்னணி ஆகியவற்றுக்காக யாரை முதலில் மதிக்க முனைகிறீர்கள்? கல்வியும் பண்பும் உடையவர்களில் யாரைக் கவனிக்காமல் இருக்கலாம்?

To reflect on

Whom do you tend to respect first for family, title or background, and whom might you be overlooking for their learning and character?