Kural 535 · முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்பிழை – Tamilone

Kural 535 · Unforgetfulness · பொச்சாவாமை

முன்னுறக் காவாது இழுக்கியான் தன்பிழைபின்னூறு இரங்கி விடும்.

Munnurak Kaavaadhu Izhukkiyaan Thanpizhai / Pinnooru Irangi Vitum

He who faileth to guard against everything beforehand will deplore his negligence when he is surprised by disaster.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

துன்பம் வருவதற்கு முன்பே காவல் செய்யாமல் மறந்திருந்தவன், பின்னர் துன்பம் வந்தபோது தன் பிழையை எண்ணி வருந்துவான்.

Meaning

One who is negligent and does not guard beforehand will later regret his own error when harm comes.

சொற்பொருள் Word by word

முன்னுற: beforehand
காவாது: not guarding against
இழுக்கியான்: the careless one
தன் பிழை: his own error
பின் ஊறு: later harm
இரங்கி விடும்: will grieve and be left

விளக்கம்

இது முன்னெச்சரிக்கையின் மதிப்பை வலியுறுத்தும் குறள். 'முன்னுறக் காவாது' என்றால் துன்பம் வருவதற்கு முன்பே பாதுகாப்பு செய்யாமல். 'இழுக்கியான்' என்பவன் அலட்சியம் செய்தவன். இத்தகையவன் துன்பம் வந்த பின் தன் பிழையை நினைத்துப் புலம்புவான் என்கிறார் வள்ளுவர்.

'பின் ஊறு' என்பது பின்னர் வரும் துன்பம். அந்தத் துன்பம் வந்த பின் செய்யக்கூடியது இரங்குவது மட்டுமே. வருமுன் காக்கும் வாய்ப்பு போய்விட்டது. வெள்ளம் வருமுன் அணை கட்டாதவன், வெள்ளம் வந்த பின் எவ்வளவு வருந்தினாலும் பயன் இல்லை. நோய் வருமுன் ஆரோக்கியம் பேணாதவன் நோய் வந்த பின் தவிக்கிறான்.

இங்கே வள்ளுவர் தடுப்பதன் அறிவை உணர்த்துகிறார். வருமுன் காப்பது எளிது, செலவும் குறைவு. வந்த பின் சமாளிப்பது கடினம், செலவும் மிகுதி, சில நேரம் இயலாதது. ஆகவே அறிவுள்ளவன் முன்னெச்சரிக்கை எடுக்கிறான்.

'தன் பிழை' என்ற சொல் மிக முக்கியம். பிறர் செய்த பிழை அல்ல, தன் பிழை என்று உணர்ந்து வருந்துவதே அந்த வருத்தத்தின் கசப்பு. ஏனெனில் அது தவிர்த்திருக்கக் கூடியது என்பதை அவன் அறிகிறான். தவிர்த்திருக்கக் கூடிய துன்பம் இருமடங்கு வருத்தம் தருகிறது.

ஆகவே இந்தக் குறள் செயல் தொடங்கும் முன்பே 'என்ன நேரலாம்?' என்று சிந்திக்கச் சொல்கிறது. காப்பீடு, மருத்துவப் பரிசோதனை, அணைப் பராமரிப்பு, தேர்வுக்கான தயாரிப்பு என எல்லாம் முன்னுறக் காக்கும் முறைகள்.

இந்த எளிய ஞானம் நம் வாழ்வின் பல துன்பங்களைத் தவிர்க்க உதவும்.

இதனால் வள்ளுவர் அறிவுள்ளவனுக்கும் அறிவற்றவனுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைச் சுட்டுகிறார்: அறிவுள்ளவன் வருமுன் காக்கிறான்; அறிவற்றவன் வந்த பின் புலம்புகிறான்.

இன்றைய நிர்வாகத்தில் இதைத் 'தடுப்பு மேலாண்மை' என்கிறார்கள். வள்ளுவர் அதை ஒரே குறளில் சொல்லிவிட்டார்.

முன்னெச்சரிக்கை ஒரு குணம்; பழக்கத்தால் வளரும் குணம்.

Explanation

This verse stresses the value of foresight. 'Munnurak kaavaadhu' means not guarding before harm comes. 'Izhukkiyaan' is one who was negligent. Such a one, after harm comes, will think of his own error and lament, says Valluvar.

'Pin ooru' is the harm that comes later. After that harm arrives all one can do is lament. The chance to guard before it has gone. One who did not build a dam before the flood gains nothing by grieving however much after the flood. One who did not care for health before illness suffers after it comes.

Here Valluvar teaches the wisdom of prevention. Guarding before is easy and less costly. Managing after is hard, costly and sometimes impossible. So the wise one takes precaution.

The word 'than pizhai', his own error, is very important. The bitterness of that lament is in realising it is not another's fault but his own. For he knows it could have been avoided. Avoidable suffering gives double sorrow.

So this verse asks us to think before beginning any action, 'What may happen?' Insurance, medical check-ups, maintenance of dams, preparation for exams are all ways of guarding beforehand.

This simple wisdom can help us avoid many sorrows in life.

கதை

சிரவணனை அறியாமல் அம்பு எய்த தசரதன்

வால்மீகி இராமாயணத்திலிருந்து (அயோத்தியா காண்டம், 63-64 சருக்கங்கள்): இராமன் வனம் சென்ற பிறகு, துயரத்தால் வருந்தும் தசரத மன்னன் தன் இளமைக் காலத்தை நினைத்தான். அது அவன் செய்த பிழையின் நினைவு. அவன் அதை கௌசல்யையிடம் சொல்லி வருந்தினான். அவனுடைய சாபத்தின் காரணம் அதுவே.

தசரதன் இளைஞனாக இருந்தபோது, ஒரு மழைக்கால இரவில் சரயு நதிக்கரையில் வேட்டைக்குச் சென்றான். அவன் 'சப்தவேதி' என்ற வித்தையில் வல்லவன்; ஒலியைக் கொண்டே இலக்கை அடித்தவன். இருட்டில் நதிக்கரையில் தண்ணீரில் யானை நீர் குடிப்பது போன்ற ஒலி கேட்டது. அதை உறுதிசெய்து பார்க்காமலே அவன் அம்பை எய்தான்.

அம்பு பாய்ந்ததும் "ஐயோ!" என்ற மனிதக் குரல் கேட்டது. தசரதன் ஓடிச் சென்று பார்த்தபோது, ஒரு இளம் முனிவர் சிரவணன் நெஞ்சில் அம்புடன் விழுந்து கிடந்தான். அவன் தன் பார்வையற்ற வயதான பெற்றோருக்கு நீர் எடுக்க வந்தவன். தசரதன் செய்த செயலை அறிந்து நடுங்கினான்.

சிரவணன் இறக்கும் முன், "என் பெற்றோரிடம் இந்த நீரைக் கொண்டு சென்று உண்மையைச் சொல்" என்றான். தசரதன் அவ்வாறே சென்றபோது, அவர்கள் மகனின் மரணச் செய்தியைக் கேட்டுக் கதறினர். மகனை இழந்த துயரில் தந்தை தசரதனுக்குச் சாபம் தந்தார்: "நீயும் புத்திர சோகத்தால் உயிர் விடுவாய்."

முன்னெச்சரிக்கையின்றி ஒலியை மட்டும் நம்பி அம்பு எய்தது தசரதனின் தவறு. அவன் முன்கூட்டியே இலக்கை உறுதிப்படுத்தியிருந்தால் அந்தப் பிழை நேர்ந்திருக்காது. பின்னர் வாழ்நாள் முழுதும் அதற்காக வருந்தினான்.

இராமனைப் பிரிந்த துயரில் தசரதன் உயிர் துறந்தபோது, சிரவணனின் பெற்றோர் தந்த சாபம் நிறைவேறியது. அவன் அந்த இறுதி நாட்களில், "முன்னுறக் காவாது இழுக்கிய என் பிழை இன்று என்னை வருத்துகிறது" என்று எண்ணியிருக்கலாம்.

தசரதன் தன் இளமைப் பிழையை இறுதிவரை மறக்கவில்லை. அந்த நிகழ்ச்சியை அவன் தன் மனைவியிடம் சொல்லிக் கண்ணீர் வடித்தான். தவிர்த்திருக்கக்கூடிய துன்பம் அவனுக்கு இருமடங்கு வலியைத் தந்தது.

முன்கூட்டியே சரிபார்க்கும் ஒரு கணம் அவனுக்குப் பல ஆண்டுத் துயரத்தைத் தவிர்த்திருக்கும். சிறிய விழிப்பே பெரிய பாதுகாப்பு என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

இக்கதையைக் கேட்கும்போது ஒவ்வொருவரும் தம் செயல்களில் இத்தகைய சரிபார்ப்பு உண்டா என்று கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

A story

Dasharatha's Arrow and Shravana

From the Valmiki Ramayana (Ayodhya Kanda, sargas 63-64): After Rama went to the forest, King Dasharatha, grieving, remembered his youth. It was the memory of a mistake he had made. He told it to Kausalya and lamented. The cause of his curse was that.

When Dasharatha was a young man, on a rainy night he went hunting on the bank of the Sarayu. He was skilled in the art of 'shabdavedhi', striking a target by sound. In the dark, beside the river, he heard a sound like an elephant drinking water. Without confirming, he shot his arrow.

As the arrow hit, a human cry "Alas!" was heard. When Dasharatha ran and looked, a young ascetic, Shravana, lay fallen with an arrow in his chest. He had come to fetch water for his blind aged parents. Learning what he had done, Dasharatha trembled.

Before dying Shravana said, "Take this water to my parents and tell them the truth." When Dasharatha went so, the parents, hearing the news of their son's death, wailed. In the grief of losing a son, the father cursed Dasharatha: "You too will give up your life in grief for a son."

Dasharatha's mistake was to shoot, trusting only the sound, without precaution. Had he confirmed the target beforehand, that error would not have happened. Afterwards he regretted it all his life.

When Dasharatha gave up his life in the grief of separation from Rama, the curse of Shravana's parents was fulfilled. In those last days he may have thought, 'My error of not guarding beforehand now torments me.'

சிந்தனைக்கு

தவறாகும் முன் சரிபார்க்க அல்லது தயாரிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் அறிந்த ஒரு செயல் எது? இந்த வாரமே அதை முடிக்க முடியுமா?

To reflect on

What is the one thing you know you should check or prepare before it goes wrong, and can you do it this week?