கிருத்திவாச இராமாயணம் (வங்காள மரபு)நூற்றெட்டாவது நீலத் தாமரை
பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் கிருத்திவாசர் வங்காள மொழியில் பாடிய இராமாயணத்திலிருந்து. இராவணனோடு போர் தொடங்கும் முன், இராமன் தேவியின் அருள் வேண்டி இலையுதிர் காலத்தில் துர்க்கைக்கு வழிபாடு செய்தான். அவள் வழக்கமாக வசந்தத்தில் வழிபடப்படுபவள்; இது காலமல்லாத காலத்தில் எழுப்பப்பட்ட வழிபாடு, "அகால போதனம்".
வழிபாட்டுக்கு நூற்றெட்டு நீலத் தாமரைகள் தேவை. அனுமன் அரும்பாடுபட்டு அவற்றைக் கொண்டு வந்தான். ஆனால் வழிபாட்டின் முடிவில் எண்ணியபோது ஒரு மலர் குறைந்தது. இராமனைச் சோதிக்கத் தேவியே ஒன்றை மறைத்திருந்தாள். இராமன் கலங்கினான்; பிறகு நினைத்தான்: "என்னைத் தாமரைக் கண்ணன் என்கிறார்களே! என் கண்களும் நீலத் தாமரைகள்தாமே." அம்பால் தன் கண்ணையே பெயர்த்துக் காணிக்கையாக்க முனைந்தான்.
அந்தக் கணமே தேவி தோன்றி அவன் கையைப் பிடித்துத் தடுத்து, வெற்றி வரம் தந்தாள். வங்காளத்தின் துர்க்கா பூசை இந்த நிகழ்ச்சியை நினைவுகூர்கிறது. கண்ணே தாமரை என்ற கவி உவமை, இந்தக் கதையில் உயிரையே காணிக்கையாக்கும் பக்தியாகிறது. கம்பரின் "கருந்தாமரை மலர் கண்" என்ற முதல் சொற்கள் அதையே நினைவூட்டுகின்றன.
Krittivasi Ramayana (Bengali tradition)The Hundred and Eighth Blue Lotus
From the Ramayana sung in Bengali by Krittivasa in the fifteenth century. Before the battle with Ravana, Rama sought the Goddess's blessing and worshipped Durga in autumn. She was usually worshipped in spring, so this was a worship awakened out of season, the Akal Bodhan.
The worship called for a hundred and eight blue lotuses, and Hanuman brought them with great effort. But when Rama counted them at the end, one was missing; the Goddess had hidden it to test him. Rama was dismayed, and then he thought, 'They call me lotus-eyed. My eyes too are blue lotuses.' He raised an arrow to pluck out his own eye as the offering.
At that moment the Goddess appeared, caught his hand and gave him the boon of victory. The Durga Puja of Bengal remembers this event. The poet's image of eyes as lotuses becomes, in this story, a devotion that would offer life itself. Kambar's opening words, 'the dark lotus is her eye', bring it to mind.
