Thiruporur Mayil Viruttam 6 · மார்கொண்டு தாங்கியே யென்றனை வளர்க்கின்ற மாதாவு மானமயிலே

Verse 6 · Thiruporur Mayil Viruttam · Poet not named in the source

மார்கொண்டு தாங்கியே யென்றனை வளர்க்கின்ற மாதாவு மானமயிலேமஹம்மேரு கிரியதனி விரைதேர்ந்து விளையாடி வட்டமிட் டாடுமயிலேபேர்கொண்ட சூரனுட லிருதுண்ட மாகப்பி ளந்திடநி மிர்ந்தமயிலேபெருகுவட கைலைநிகர் பழநிமலை வேலரைப் ரபலமுட னேந்துமயிலேகார்கொண்ட முகிறனைக் கண்டின்ப மாகவே கல்லெனந டிக்குமயிலேகண்டிகதிர் காமத்தி லங்குமுரு கேசரைக் கனமாயெ டுக்குமயிலேசீர்கொண்டு வளரஷ்ட் டலஷ்மீகடா க்ஷமிச்சிறி யேற்களிக் குமயிலேதிருப்போ ரூரில்வளர் கந்தப்ப ரேறிவரு சித்ரக்க லாபமயிலே.

Maarkontu thaangkiyae yenranai valarkkinra maathaavu maanamayilae / Mahammaeru kiriyathani viraithaernthu vilaiyaati vattamit taatumayilae / Paerkonta sooranuta liruthunta maakappi lanthitani mirnthamayilae / Perukuvata kailainikar pazhanimalai vaelaraip rapalamuta naenthumayilae / Kaarkonta mukiranaik kantinpa maakavae kallenana tikkumayilae / Kantikathir kaamaththi langkumuru kaesaraik kanamaaye tukkumayilae / Seerkontu valarasht talashmeekataa kshamissiri yaerkalik kumayilae / Thiruppoa roorilvalar kanthappa raerivaru sithrakka laapamayilae.

பொருள்

என்னை மார்போடு அணைத்துத் தாங்கி வளர்க்கும் தாயுமான மயிலே! மாமேரு மலையில் விரைந்து விளையாடி வட்டமிட்டு ஆடும் மயிலே! புகழ்பெற்ற சூரனின் உடல் இரு துண்டாகப் பிளக்கப்பட்டபோது நிமிர்ந்து எழுந்த மயிலே! பெருமைமிக்க வடகயிலைக்கு நிகரான பழநி மலையின் வேலவரைப் பெருமையோடு ஏந்தும் மயிலே! மழைமேகத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து "கல்" என்ற ஒலியோடு நடனமாடும் மயிலே! இலங்கையில் கதிர்காமத்தில் விளங்கும் முருகேசரைப் பெருமையோடு சுமக்கும் மயிலே! சிறப்போடு வளரும் அஷ்டலட்சுமியரின் அருட்பார்வையை இந்தச் சிறியவனுக்கு அளிக்கும் மயிலே! திருப்போரூரில் வாழும் கந்தப்பர் ஏறி வரும் அழகிய தோகை மயிலே!

Meaning

O peacock, you are also the mother who holds me to her breast and raises me! O peacock, you play swiftly on great Mount Meru and dance in circles! O peacock, you rose up tall when the body of famed Sooran was split in two! O peacock, you proudly carry the Lord with the vel of Palani hill, a hill equal to Kailash in the north! O peacock, you see the rain cloud and dance in joy with a ringing cry! O peacock, you carry with honour Murugesa who shines at Kathirkamam in Lanka! O peacock, you grant this little one the gracious glance of the eight Lakshmis, whose glory keeps growing! O peacock of bright painted plumes, on whom Kandappar of Thiruporur rides!

சொற்பொருள் Word by word

மார்கொண்டு தாங்கி: holding to the breast
மாதாவுமான: who is also a mother
மஹம்மேரு கிரி: great Mount Meru
விரைதேர்ந்து: moving swiftly
வட்டமிட்டு: circling
இருதுண்டமாக: into two pieces
நிமிர்ந்த: rose up tall
வடகைலை நிகர்: equal to Kailash in the north
பழநிமலை வேலர்: the Lord with the vel on Palani hill
ப்ரபலமுடன்: with glory
கார்கொண்ட முகில்: a dark rain cloud
கல்லென: with a ringing sound
கண்டி கதிர்காமம்: Kathirkamam in Lanka (Kandy)
கனமாய்: with honour, with dignity
அஷ்டலக்ஷ்மீ கடாக்ஷம்: the gracious glance of the eight Lakshmis
சிறியேன்: I, the little one

விளக்கம்

இரண்டாம் பாடலில் மயில் யாருமற்றோர்க்குத் தாயும் தந்தையுமாக வந்தது. இந்தப் பாடலின் முதல் அடி இன்னும் நெருக்கமாகிறது: "என்னை மார்போடு தாங்கி வளர்க்கும் தாயும் ஆன மயில்." மயில் தன் குஞ்சுகளைச் சிறகுக்குள் அணைத்துக் காப்பது போலப் புலவரை அது காக்கிறது.

பின் வரும் அடிகள் முருகனின் தலங்களை ஒவ்வொன்றாகக் காட்டுகின்றன. தேவர்கள் வாழும் மேருமலை; வடகயிலைக்கு நிகர் என்று போற்றப்படும் பழநிமலை; கடல் கடந்து இலங்கையில் உள்ள கதிர்காமம். எங்கே முருகன் இருக்கிறானோ அங்கே அவனைச் சுமந்து அவன் மயிலும் இருக்கிறது. பழநிமலையைக் "கயிலைக்கு நிகர்" என்பதற்கு ஒரு கதை உண்டு: அந்த மலைகள் கயிலைப் பகுதியிலிருந்து இடும்பனால் சுமந்து கொண்டு வரப்பட்டவை என்பது பழநி மரபு.

"கார்கொண்ட முகில் தனைக் கண்டு இன்பமாகவே கல்லென நடிக்கும்" என்ற அடி மயிலின் இயல்பை அப்படியே படம் பிடிக்கிறது. மழைமேகம் கண்டால் மயில் தோகை விரித்து ஆடுவது சங்க இலக்கியம் முதல் தமிழ்க் கவிதைகளில் வரும் காட்சி. இறுதியில் புலவர் அஷ்டலட்சுமியரின் அருளை வேண்டுகிறார்: செல்வம், தானியம், வீரம், வெற்றி, கல்வி, மக்கட்பேறு முதலிய எட்டு வகை நலன்களும் அதில் அடங்கும்.

Explanation

In the second verse the peacock came as mother and father to the friendless. The first line here comes even closer: 'You are also the mother who holds me to her breast and raises me.' As a peahen gathers her chicks under her wings, the peacock shelters the poet.

The lines that follow visit Murugan's holy places one by one: Mount Meru where the gods live; Palani hill, praised as equal to Kailash; and Kathirkamam across the sea in Lanka. Wherever Murugan is, his peacock is there carrying him. Palani is called 'equal to Kailash' for a reason: the Palani tradition says its hills were carried down from the Kailash region by Idumban.

'Seeing the rain cloud, you dance in joy with a ringing cry' catches the peacock exactly as it is. A peacock spreading its tail and dancing at the sight of rain clouds is a picture found in Tamil poetry from the Sangam age onward. At the end the poet asks for the grace of the eight Lakshmis, the eight forms of good fortune: wealth, grain, courage, victory, learning, children and more.

பழநி தல வரலாறு, இடும்பன் மரபு

காவடி சுமந்த இடும்பன்

பழநி தல மரபிலிருந்து. அகத்திய முனிவர் கயிலையில் சிவபெருமானை வழிபட்டபோது, சிவகிரி, சக்திகிரி என்ற இரு மலைகளைத் தென்னாட்டுக்குக் கொண்டு வந்து வழிபட விரும்பினார். அந்தப் பணியை அவர் இடும்பன் என்ற அசுரனிடம் ஒப்படைத்தார். இடும்பன் முன்பு சூரனின் படைத்தலைவனாக இருந்தவன்; பின்னர் அகத்தியரின் சீடனானவன்.

இடும்பன் இரு மலைகளையும் ஒரு காவடித் தண்டின் இரு முனைகளிலும் கட்டித் தோளில் சுமந்து தெற்கே நடந்தான். பழநி அருகே களைப்பால் அவற்றைக் கீழே இறக்கி வைத்து ஓய்வெடுத்தான். மீண்டும் தூக்க முயன்றபோது மலைகள் அசையவில்லை. மேலே பார்த்தால், ஒரு மலையின் உச்சியில் கோவணம் மட்டும் அணிந்த ஒரு சிறுவன் கையில் கோலுடன் நின்றான்.

"இறங்கு" என்று இடும்பன் கோபத்தோடு அவனோடு போரிட்டு வீழ்ந்தான். அந்தச் சிறுவன் முருகனே. இடும்பனின் மனைவி வேண்ட, முருகன் அவனுக்கு உயிர் தந்து, "நீ சுமந்தது போலக் காவடி சுமந்து என்னைக் காண வருபவர்களுக்கு நான் அருள்வேன்" என்றான். அன்று முதல் பழநிக்குக் காவடி எடுக்கும் வழக்கம் தொடங்கியது. இன்றும் பழநி மலையடிவாரத்தில் இடும்பனுக்குக் கோயில் உண்டு; பக்தர்கள் முதலில் அவனை வணங்கிய பின்னரே மலை ஏறுகின்றனர்.

Palani sthala history, the tradition of Idumban

Idumban Carries the Hills

From the tradition of Palani. When the sage Agastya worshipped Shiva on Kailash, he wished to take two hills, Sivagiri and Shaktigiri, to the south and worship there. He gave this task to an asura named Idumban, who had once been a commander in Sooran's army and later became Agastya's disciple.

Idumban tied the two hills to either end of a pole, a kavadi, and carried them on his shoulder towards the south. Near Palani he grew tired, set them down and rested. When he tried to lift them again, the hills would not move. Looking up, he saw a boy standing on top of one hill, wearing only a loincloth and holding a staff.

'Come down,' shouted Idumban angrily. He fought the boy and fell. The boy was Murugan. When Idumban's wife pleaded, Murugan gave him back his life and said: 'Whoever comes to see me carrying a kavadi, as you carried these hills, will receive my grace.' That is how the custom of carrying the kavadi to Palani began. Idumban still has a shrine at the foot of Palani hill, and pilgrims bow to him first before they climb.

சிந்தனைக்கு

இடும்பன் சுமந்த சுமையே பின்னர் பக்தர்களின் வழிபாட்டு முறையானது. நீங்கள் இப்போது சுமக்கும் ஒரு சுமையை அன்பின் காணிக்கையாகப் பார்க்க முடியுமா?

To reflect on

The burden Idumban carried became a way of worship for countless pilgrims. Could you see one burden you carry now as an offering made with love?